Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Μάνος Χατζιδάκης για τον Γιάννη Μόραλη

 
Την εποχή που γνώρισα τον Γιάννη Μόραλη, εκείνος ήταν νέος κι εγώ πολύ νέος. Εγώ ανακάλυπτα τον κόσμο κι εκείνος άρχιζε να τον περιέχει μέσα στη σιωπηλή του τέχνη.
Ο Μόραλης ήταν αποκαλυπτικός ως προς το περιεχόμενο του έργου μου, έτσι που κι εγώ ο ίδιος να το ανακαλύπτω μέσ’ από τη ζωγραφική του (για μένα ο δίσκος ήταν πάντα μια παράσταση, μια τελετουργία και το εξώφυλλο, το σκηνικό της).
Ο Μόραλης είναι ένας τελευταίος ευπατρίδης της αληθινής ζωγραφικής. Και φίλος μου. Όταν συνοφρυώνεται σκέφτομαι, όταν χαμογελάει δυναμώνω. Κι ας είναι όλη η Ελλάδα εναντίον μου. Ο Μόραλης, όπως κι ο Γκάτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης και μερικοί άλλοι συνθέσανε τον πολιτισμό της μεταπολεμικής Ελλάδας για να τον καταστρέψουν σαν κοράκια οι πολιτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μεσά στη μοίρα μας κι αυτό.

Μ.Χ. 1988. Μια διαδρομή στο χρώμα του κεραμιδιού (αποσπάσματα, από τον Καθρέφτη και το μαχαίρι)
Photo © αρχείο Mάνου Χατζιδάκι

http://www.manoshadjidakis.gr/
https://twitter.com/ManosHadjidakis

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου