Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Τοτού Μαρία : «Μύθοι και Παραδόσεις» στην Αγκάλη (Λιθιά Καστοριάς)

«Μύθοι και Παραδόσεις» στην Αγκάλη (Λιθιά Καστοριάς)
«Νύμφη» Ακρυλικά και πλαστικά χρώματα σε μουσαμά, Διαστάσεις 2μ.Χ3μ.- έργο Μαρίας Τοτού, Αγκάλη Λιθιάς 2016

Οι μύθοι, η Ιστορία και οι παραδόσεις συναντιούνται σ’ έναν χώρο, στην Αγκάλη, στην Λιθιά Καστοριάς, σε μία ιδιαίτερη αρχιτεκτονική που θυμίζει αρχοντική παραδοσιακή οικία της περιοχής.

Πρότυπος Παραδοσιακός Χώρος Αναψυχής- “Αγκάλη” , Λιθιά Καστοριάς

 Άγιοι, ήρωες, μυθικά πλάσματα συνυπάρχουν και αναμένουν από τον χρωστήρα της καλλιτέχνιδας να «φανερωθούν», ώστε η «ιστορία» τους να συνεχιστεί.
Παύλος Μελάς, Διαστάσεις 2μΧ3μ. , έργο Μαρίας Τοτού, Αγκάλη Καστοριάς (2005)    

Τμήμα έργου «Αλωνισμός» , Διαστάσεις 2μ.Χ6μ(2005), έργο Μαρίας Τοτού, Αγκάλη Καστοριάς (2005)  




Διακοσμητικά από τον χώρο(2005)




Οι μορφές της Αγίας Παρασκευής, του Παύλου Μελά και της Νεράιδας, δεσπόζουν στο χώρο. Ένας δημιουργικός διάλογος έχει ξεκινήσει ανάμεσα στην βυζαντινή και λαϊκή τέχνη, την ιστορία και το μύθο, του παρελθόντος και του παρόντος. Κάθε εικόνα αποτελεί ένα στιγμιότυπο από κάποια εικονογραφημένη δράση μιας ιστορίας χωρίς αρχή και τέλος. Οι μορφές των εικόνων έντονα σχεδιασμένες επιβάλλονται στον χώρο. Τα χρώματα διατηρούν την ανάμνηση της καταγωγής τους από τις λαϊκές ζωγραφιές και τις τοιχογραφίες των βυζαντινών εκκλησιών.
Το νέο έργο δεν θα μπορούσε να τα παραβλέψει όλα αυτά, αντιθέτως όφειλε να αποτελέσει ένα σύνδεσμο ανάμεσα στο παραδοσιακό και στο σύγχρονο.

Επικρατεί ανάστροφη προοπτική, και σε πολλά σημεία διακρίνεται ο μουσαμάς (ύλη) αποφεύγοντας την δημιουργία της ψευδαίσθησης στον θεατή.  Με επιρροές από την ψηφιακή ζωγραφική  της     Pat Brennan, την ζωγραφική του Paul Cezanne και  του Γιάννη Τσαρούχη αλλά και καταβολές από την βυζαντινή ζωγραφική με την εναπόθεση χρωμάτων και την χρήση τετραχρωμίας καταλήγει σ’ ένα ιδιαίτερο αισθητικό αποτέλεσμα.
Το έργο επικολλήθηκε στον τοίχο του ξενώνα, πάνω από το κεφαλάρι του κρεβατιού. Έτσι ο θεατής έρχεται σ’ επαφή με το τμήμα του έργου που μοιάζει ατελές και καθώς σηκώνει το βλέμμα του, το έργο «τελειοποιείται» καθώς απομακρύνεται από αυτόν.


Επιδιώκεται η ωραιοποίηση του έργου αναζητώντας το «Happy End» του νέου παραμυθιού.
Pat Brennan                                

Γιαννης Τσαρουχης                               

Paul Cezanne
Μαρία Τοτού
3ο Εργαστήριο Ζωγραφικής
Τεταρτοετής φοιτήτρια Σχολής Καλών Τεχνών Φλώρινας


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου