Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

10η ANIMART 2016 Ανακοίνωση



ααα
H 10η ANIMART – Βιωματικό Σχολείο Τεχνών και Forum Νέων Καλλιτεχνών, θα πραγματοποιηθεί στους Δελφούς, από 16 έως 24 Ιουλίου 2016, με τη συμμετοχή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, προωθώντας τις πολιτιστικές ανταλλαγές, την καινοτόμα δημιουργικότητα και τον διεπιστημονικό διάλογο. Ο Απόλλων, η Δελφική μυθολογία και η σύγχρονη πραγματικότητα θα προσεγγιστούν από τους μετέχοντες, μέσα από εργαστήρια, μαθήματα, προβολές, εκθέσεις, διαγωνισμούς, ημερίδες... ακολουθούν 23 σελίδες παρουσίασης


H ANIMART απευθύνεται στην εκπαιδευτική κοινότητα: νηπιαγωγούς, δασκάλους, καθηγητές, φοιτητές, τους νέους δημιουργούς αλλά και τους φιλότεχνους, που θα ήθελαν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους γύρω από τις τέχνες, μετατρέποντας τις γνώσεις αυτές σε εργαλείο δουλειάς, με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών.
Η διοργάνωση στους Δελφούς 2016 απευθύνεται επίσης στους Απόδημους Έλληνες και τους ξένους νέους επιστήμονες και καλλιτέχνες, αποβλέποντας στην εμβάθυνση των σχέσεών τους με αυτόν τον παγκόσμιας κληρονομιάς αρχαιολογικό τόπο.
Βασική φιλοσοφία μας είναι η δημιουργική συμμετοχή στα μαθήματα, τα εργαστήρια, τις εκθέσεις, τις διαλέξεις, τις καλλιτεχνικές δράσεις, τις υπαίθριες δραστηριότητες και τις περιηγήσεις, καθώς εκτιμάται ότι η πρόσληψη της γνώσης μέσα από το βίωμα της συμμετοχής είναι συνδυασμός ανεκτίμητος.
Πανεπιστημιακοί, επιστήμονες, επαγγελματίες δημιουργοί και νέοι καλλιτέχνες, προσφέρουν και μοιράζονται τις γνώσεις, τα ταλέντα, τις δεξιότητές τους και την πείρα τους, μέσα από μια αμφίδρομη διαδραστική σχέση.
Η αξιοποίηση του διαδικτύου διευρύνει και διευκολύνει τη συμμετοχή ατόμων, ομάδων, πανεπιστημίων, ακαδημαϊκών φορέων και ιδρυμάτων από όλο τον κόσμο.
Σχεδιάζονται δράσεις σύγχρονης αντίληψης με δημιουργούς που θα εμπνέονται από τη διαχρονική παρακαταθήκη των Δελφών στον τομέα των ιδεών, της τέχνης και του πολιτισμού.
Προετοιμάζονται επίσης εκδηλώσεις, δράσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα που θα υλοποιηθούν στην ευρύτερη περιοχή με τη συνεργασία των τοπικών φορέων και του ντόπιου επιστημονικού και καλλιτεχνικού δυναμικού.



Επιμορφωτές
(H λίστα ενδέχεται να επικαιροποιηθεί)

BOKOWIEC MARK, Συνθέτης, Πανεπιστήμιο Huddersfield, Ηνωμένο Βασίλειο
OH SOON-HWA, Φωτογράφος, Eπίκουρη Καθηγήτρια, Nanyang Technological University, Σιγκαπούρη
PECQUET FRANΚ, Καθηγητής, Université Paris Ι, Panthéon Sorbonne, Γαλλία
POLOTTI PIETRO, Καθηγητής, Music Informatics, Conservatory “Giuseppe Tartini” of Trieste, Ιταλία
WILSON - BOKOWIEC JULIE, Vocalist, Performer, Πανεπιστημιακή ερευνήτρια, Ηνωμένο Βασίλειο
ΓΕΩΡΓΑΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ, Μουσικός, Πανεπιστημιακός
ΚΑΨΟΥΛΗ ΧΡΥΣΑ, Ηθοποιός, Σκηνοθέτης
ΛΙΤΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ, Γλύπτρια, Καθηγήτρια, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας
ΛΟΥΛΕΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Σκηνοθέτης
ΜΑΝΟΧΗ ΕΥΔΟΚΙΑ, Χορογράφος, Θεατρολόγος
ΜΕΡΑΝΤΖΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών
ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΝΤΟΡΑ, Πιανίστα, Καθηγήτρια πιάνου, Ωδείο Αθηνών
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΙΣΣΥ, Σκηνοθέτης
ΣΥΜΒΟΥΛΙΔΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ, Εικαστικός
ΤΗΕ MILENA PRINCIPLE, Organization
ΤΗΛΙΓΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής, Ιόνιο Πανεπιστήμιο
ΤΟΚΑΤΛΙΑΝ ΚΡΙΣΤΙΝ, Πιανίστα, Καθηγήτρια πιάνου, DEREE - The American College of Greece



ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ
(Ενδέχεται να επικαιροποιηθούν. Τα αποτελέσματά τους θα παρουσιαστούν την τελευταία ημέρα)


ΓΛΥΠΤΙΚΗ
Με την Αφροδίτη Λίτη

Η Αφροδίτη Λίτη, γλύπτρια, καθηγήτρια Γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, οργανώνει εργαστήριο γλυπτικής για φοιτητές της ΑΣΚΤ, με κεντρικό θέμα τη Δελφική μυθολογία. Τα αποτελέσματα του Εργαστηρίου θα εκτεθούνε στον Αρχαιολογικό Χώρο των Δελφών.



ΨΗΦΙΑΚΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗ
Με τον Ορέστη Συμβουλίδη

Η ψηφιακή γλυπτική είναι προσομοίωση της κλασικής γλυπτικής διαδικασίας μέσω προγραμμάτων τρισδιάστατου σχεδιασμού. Η γνώση του προγράμματος στο οποίο ο καλλιτέχνης θα εργαστεί και οι παραδοσιακές αρχές του σχεδίου συνδέονται ώστε τελικό εικαστικό αποτέλεσμα να είναι το προσδοκώμενο. Το zbrush είναι το περισσότερο διαδεδομένο πρόγραμμα ψηφιακής γλυπτικής και το πλέον ισχυρό αφού έχει επικρατήσει στην παγκόσμια αγορά. Στο συγκεκριμένο σεμινάριο ο σπουδαστής θα διδαχτεί τις βασικές αρχές του προγράμματος και παράλληλα θα μάθει πως να δημιουργεί με αποτελεσματικό τρόπο ένα ψηφιακό γλυπτό ικανό να χρησιμοποιηθεί σε μια ταινία animation, ως character design ή ως illustration σε ένα υποτιθέμενο εξώφυλλο περιοδικού.



ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
Με τον Κωνσταντίνο Τηλιγάδη

Οι συμμετέχοντες στο σεμινάριο θα εκπαιδευτούν στην δημιουργία τρισδιάστατων χώρων με ηλεκτρονικό υπολογιστή. Στο τέλος του σεμιναρίου θα πρέπει να ολοκληρώσουν εργασία (τελικό βίντεο) με θεματική ενότητα (Project) σε σχέση με την σκηνογραφική αναπαράσταση θεατρικού ή κινηματογραφικού έργου.



ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ
Με τον Βασίλη Λουλέ

Δίδακτρα: 80 ευρώ

Ο σκηνοθέτης Βασίλης Λουλές οργανώνει εργαστήριο υλοποίησης ντοκιμαντέρ και πώς αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διδακτικό εργαλείο στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.



ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟΥ
Με τη Χρύσα Καψούλη και τη Σίσσυ Παπαθανασίου

Δίδακτρα: 80 ευρώ
Σεμινάριο με βάση το κείμενο της Νέκυιας του Ομήρου και τα υλικά του Physical/Devised διοργανώνεται από τις Χρύσα Καψούλη, πάνω στην αρχιτεκτονική σώματος και λόγου, και Σίσσυ Παπαθανασίου πάνω στη σκηνική αφήγηση (κειμενικές και παραστασιακές τεχνικές και φόρμες)
Οι συμμετέχοντες θα βιώσουν σφαιρικά όλη τη διαδικασία της δημιουργίας μιας παράστασης που, στο τέλος του σεμιναρίου, θα παρουσιαστεί στον προαύλιο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Δελφών.
Το σεμινάριο θα περιλαμβάνει ασκήσεις πάνω σε κείμενα αναφοράς (και υλικό που θα προκύψει στη διαδικασία), και ομαδικές physical ασκήσεις (φωνής και σώματος) που στόχο έχουν την επινόηση προσωπικής υποκριτικής ταυτότητας και την κατάκτηση διακριτού καλλιτεχνικού ιδιώματος.
Το σεμινάριο απευθύνεται σε επαγγελματίες: ηθοποιούς, δραματουργούς, θεατρολόγους, σκηνοθέτες, σε σπουδαστές και λάτρεις της θεατρικής τέχνης.



ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟΥ
Με την Ευδοκία Μανόχη

Η χορογράφος και θεατρολόγος Ευδοκία Μανόχη οργανώνει ένα εργαστήριο χοροθεάτρου, με θέμα την πάλη του Απόλλωνα με τον Δελφικό Πύθωνα.



ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΗΧΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
THE ORACLE PROJECT

Συντονισμός: Αναστασία Γεωργάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Εργαστήριο Μουσικής Ακουστικής και Τεχνολογίας, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, ΕΚΠΑ

----------------

Tρίτη 19/7/2016
Αναστασία Γεωργάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Εργαστήριο Μουσικής Ακουστικής και Τεχνολογίας, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, ΕΚΠΑ
Πρωϊνό Σεμινάριο: Ετεροτοπικά ηχοτοπία των Μαντείων (3 ώρες)
Το σεμινάριο στοχεύει στην προσέγγιση διαφόρων θεωριών περί ηχοτοπίων, αναφορικά με υπάρχοντα ιστορικά ηχοτοπία, ή στην παρουσίαση ήλεκτρο-ακουστικών μουσικών έργα βασισμένα στη θεωρία της Ετεροτοπίας (Μ. Φουκώ)
Στο θεωρητικό μέρος της παρουσίασης (3 ώρες) θα επικεντρωθούμε στη σύνδεση μεταξύ ακουστικής οικολογίας και βιο-μουσικολογίας, με τη θεωρία των ηχοτοπίων και της σύνθεσης. Θα παρουσιαστούν επίσης, έργα κάποιων φοιτητών, τα οποία έχουν υλοποιηθεί στο Εργαστήριο Μουσικής Ακουστικής και Τεχνολογίας, του Τμήματος Μουσικών Σπουδών, του Πανεπιστημίου Αθηνών και θα εξεταστεί η συλλογή και ανάλυση διαφόρων κατηγοριών ήχων σε συγκεκριμένους αρχαιολογικούς χώρους. Τέλος, θα εστιάσουμε στη σύνδεση του τοπίου με το παρόν και το παρελθόν, μέσα από την ιστορία, την ποίηση και τη φιλοσοφία (Tέττιξ, Αηδών, Μέτων).
Aπογευματινό Εργαστήριο: Ηχο-περίπατος και αρχαιοακουστική (2 ώρες)
Από την Κασταλία Πηγή στο Κωρύκειον Άντρο: Αρχαιοακουστική, και συλλογή ήχων. Κατά τη διάρκεια αυτού του ηχοπεριπάτου, θα αφουγκραστούμε το μυθικό και ιστορικό ηχητικό τοπίο των Δελφών μέσω της συγκεκριμένης διαδρομής, θα συλλέξουμε ήχους και θα εστιάσουμε σε ειδικά ακουστικά φαινόμενα.
------------------------
Τετάρτη 20/7/2016
Dr. Frank Pecquet, Συνθέτης / Αναπληρωτής Καθηγητής, Visual Arts Department, Πανεπιστήμιο Σορβόννη Ι, Παρίσι, Γαλλία
Πρωϊνό Σεμινάριο - Σχεδιάζοντας ήχους (3 ώρες)
Μια ιστορική προοπτική. Έννοιες όπως: ηχητική επένδυση, ηχητική ταυτότητα ή σχεδιασμός ήχων, ή μουσική διασκευή, χαρτογράφηση ήχων και μουσική ατμόσφαιρα χαρακτηρίζουν την πραγματική διάσταση που η σημερινή μουσική μπορεί να συμπεριλαμβάνει, εξελίσσοντας τα διαφορετικά ύφη της: από τις ήχο-τέχνες στον παραγωγικό σχεδιασμό ήχων, μέχρι τους ηχο-περιπάτους και τα διαδραστικά πολυεμεσικά περιβάλλοντα.
Aπογευματινό Εργαστήριο - Από τον σχεδιασμό ήχων, στον σχεδιασμό μουσικής. The Oracle Project (2 ώρες)
Ο Δρ. Frank Pecquet θα συνεργαστεί με μια ομάδα φοιτητών προκειμένου να αναπτύξουν μέρος του Oracle Project. Σχεδιασμός, προσανατολισμένος σε γεγονότα και πιο συγκεκριμένα σε αντικείμενα, που μειώνουν τον ήχο κατά τη χρήση τους. Από τη μία πλευρά, μια ηχογράφηση επιτρέπει την ενίσχυση του ήχου και την άπειρη αναπαραγωγή του μέσω μηχανημάτων που αυξάνουν την προστιθέμενη αξία του. Από την άλλη πλευρά, η έννοια της αναπαραγωγής είναι συστατική των αντικειμένων σχεδιασμού, αντιπροσωπεύει την αντικειμενοποίηση του ήχου. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, το περιβάλλον επηρεάζει την ακουστική πραγματικότητα, συμβάλλοντας στη διαδικασία της δημιουργίας.
-------------------------
Πέμπτη 20/7/2016
Dr. Pietro Polotti, Συνθέτης / Αναπληρωτής Καθηγητής, Conservatorio di Trieste G. Tartini, Iταλία
Πρωινό Σεμινάριο – Χορεύοντας διαδραστικά (3 ώρες)
Δημιουργία ήχων μέσω των υπολογιστών ως μέρος ενός καινοτόμου και γόνιμου καλλιτεχνικού κόσμο. Στις διαδραστικές τέχνες, πραγματικά, αυτή είναι συνήθης πρακτική προσέγγισης και συγχώνευσης σε ένα ενιαίο καλλιτεχνικό προϊόν, πολλαπλών διαύλων επικοινωνίας, αναφορικά με διαφορετικούς τρόπους αντίληψης, που μπορεί να πάει από το ακουστικό στο οπτικό, με απτικό και ιδιοδεκτικό* τρόπο. Αυτός ο τρόπος διαδικασίας, που ορίζεται με τον όρο πολυτροπικότητα, αναφέρεται όχι μόνο στην παρουσία πολλών ερεθισμάτων που δρουν ταυτόχρονα, αλλά επίσης στη συνεργική δράση τους, που δημιουργεί κάτι διαφορετικό από ένα απλό άθροισμα των μεμονωμένων συστατικών.
* Η Ιδιοδεκτικότητα, γνωστή και ως έκτη αίσθηση, είναι η δυνατότητα που έχει το κεντρικό νευρικό σύστημα του ανθρώπου, να φέρνει σε επαφή και να συντονίζει τα διάφορα τμήματα του σώματος μεταξύ τους.
Aπογευματινό Εργαστήριο – Sonic objects (2 ώρες)
Το εργαστήριο είναι μια εισαγωγή στο πεδίο των διαδραστικών ηχοτεχνών. Το θεωρητικό μέρος συμπληρώνεται με πρακτικές εφαρμογές, που αποσκοπούν στη δημιουργία απλών διαδραστικών περιβαλλόντων για παραστάσεις (performances) ή / και εγκαταστάσεις (installations) επικεντρωμένες σε ήχους με μια πολύτροπη προοπτική. Οι τεχνικές που θα χρησιμοποιηθούν, θα κυμαίνονται από την απλή χρήση (plug and play) ελεγκτών (controllers), μέχρι τα αντικείμενα εκείνα τα οποία θα εμπλουτίζονται τεχνολογικά, με τη βοήθεια αισθητήρων και ενεργοποιητών που θα κατασκευάζονται και θα προγραμματίζονται από τους συμμετέχοντες.
----------------------
Παρασκευή 21/7/2016
Dr Mark Bokowiec & Dr Julie Wilson-Bokowiec
Πρωϊνό Σεμινάριο – The Βodycoder© System (3 ώρες)
Ο Δρ Μark Bokowiec και η Δρ Julie Wilson-Bokowiec θα παρουσιάσουν τις διαδραστικές ηλεκτρο-ακουστικές μουσικές εφαρμογές τους με τη χρήση του συστήματος Bodycoder©
Ο Δρ Μark Bokowiec θα συζητήσει για τις τεχνικές και τη σύνθεση των μεθοδολογιών που χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση διαδραστικών συνθέσεων για εκτελεστή (performer) και το Σύστημα Bodycoder©, με ιδιαίτερη αναφορά στις επιλογές που γίνονται όσον αφορά στην καταγραφή των πληροφοριών που προέρχονται από τους αισθητήρες και το Kinaesonics: δηλαδή την κωδικοποίησή τους σε πραγματικό χρόνο και την καταγραφή του ήχου, την επεξεργασία και χωροθέτησή του ως χειρονομιακή έκφραση. Ο Μαρκ θα μιλήσει επίσης για την εξέλιξη των διαδραστικών πρακτικών του αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών.
H Δρ Julie Wilson-Bokowiec θα μιλήσει για τις ειδικές δεξιότητες του ερμηνευτή (performer): μουσικές, χειρονομιακές και αντιληπτικές, οι οποίες, ως μέρος της δουλειάς της, συνδέονται αλληλοεπιδραστικά, με το Σύστημα Bodycoder©.
Η Julie θα περιγράψει τη σχέση μεταξύ διαλόγου και αλληλεπίδρασης, το κύκλωμα διάδρασης, τις ψυχαναλυτικές και Κυβερνητικές (cybernetics) διαστάσεις του εγχειρήματος, όπως εκείνη το βλέπει, και θα συζητήσει για την κοινωνική και πολιτιστική σημασία των διαδραστικών πρακτικών, ως μέσο για την απόκτηση αυτογνωσίας μέσα στην κοινωνία.
Aπογευματινό Εργαστήριο: Δημιουργώντας εικονικές φωνές μέσω του Βodycoder© System (2 ώρες)
Ο στόχος είναι ένας αυτοσχεδιασμός με τη χρήση του συστήματος Bodycoder© που θα διερευνά το αστικό ηχητικό τοπίο, τα παραδοσιακά και αρχαία ελληνικά μουσικά όργανα, την ελληνική γλώσσα, τόσο την αρχαία όσο και τη σύγχρονη (μέσα από μια σειρά κειμένων), προκειμένου να εξεταστεί δημιουργικά η ιδέα του διαλόγου, της αλληλεπίδρασης, της διαμεσολάβησης (μαντικής) και της κυβερνητικής (cyberrnetics).
Προσκαλούμε, επίσης, εικαστικούς καλλιτέχνες / μεταπτυχιακούς φοιτητές που ενδιαφέρονται να χρησιμοποιήσουν επιτοπίως στοιχεία που θα προκύπτουν από το Σύστημα Bodycoder© ως πρώτες πληροφορίες για εικονοποίηση.




ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΕΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΛΙΤΗ
Η Αφροδίτη Λίτη, γλύπτρια και καθηγήτρια γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας θα εκθέσει έργα της στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών.


ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

H ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ
ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ - Το Καταραμένο Φίδι
Έργo 6 (1949 - 1950)
Σουίτα μπαλέτoυ για δυο πιάνα και φωνή
Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά από το «Ελληνικό Χορόδραμα» της Ραλλούς Μάνου, σε χορογραφία της ίδιας, τον Μάρτιο του 1951, στο Θέατρο Ρεξ, έχοντας ως θέμα, μια από τις πιο γνωστές ιστορίες του Καραγκιόζη και του Θεάτρου Σκιών. Τα σκηνικά και κοστούμια είχε σχεδιάσει ο Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας. Στην πρώτη εγγραφή του έργου πιάνο έπαιξε ο ίδιος ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις, ενώ σε επόμενη ηχογράφηση πιάνο έπαιξαν οι Γιάννης Παπαδόπουλος και Αργύρης Κουνάδης. Ο Γιώργoς Μoύτσιoς πρωτοερμήνευσε τα δύο τραγούδια του έργου, και, αργότερα, τα ηχογράφησε και ο βαρύτονος Σπύρος Σακκάς, συνοδευόμενος από τον Μάνο Χατζιδάκι στο πιάνο.
Το έργο:
ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ
1. Εισαγωγή – Πρόλογος
2. Τελάλημα – Καυγάς – Τελάλημα (τραγούδι)
3. Σερενάτα του Νιόνιου
4. Είσοδος του Πασά – Σουρούπωμα – Χορός της Βεζυροπούλας
5. Χορός της μοιρασιάς
ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ
1. Κάτω στο ρέμα (τραγούδι) – Νοσταλγικός και πολεμικός χορός του Καραγκιόζη
2. Χορός του Νιόνιου – Χορός των τριών Εβραίων – Χορός του Μπαρμπα-Γιώργου
Είσοδος του Μεγαλέξαντρου – Σκότωμα του Φιδιού – Έξοδος του Μεγαλέξαντρου
3. Μεγάλος χορός του Καραγκιόζη
4. Τελικός χορός – Επίλογος
Σύνοψη
Όλη η χώρα είναι τρομοκρατημένη από την εμφάνιση ενός τρομερού φιδιού. Την κρίσιμη στιγμή ο Πασάς προσφέρει ένα γενναίο ποσό και το χέρι της κόρης του σε όποιον καταφέρει να σκοτώσει το τέρας. Διάφοροι ήρωες παρελαύνουν προσπαθώντας μάταια να σκοτώσουν το φίδι, αλλά μόνον ο Μεγαλέξαντρος αποδεικνύεται άξιος αντίπαλος. Ο Καραγκιόζης, που παρεμβαίνει και τον βοηθάει σε μια κρίσιμη στιγμή, πανηγυρίζει πιστεύοντας πως σκότωσε ο ίδιος το θεριό. Στο τέλος η αλήθεια αποκαλύπτεται και ο Καραγκιόζης τρώει ένα γερό χέρι ξύλο, μέσα στη γενική θυμηδία.



ΠΥΘΙΑ: DELPHINE21 (Παγκόσμια πρεμιέρα)
Για solo vocalist / performer, live Max/MSP, multi-channel immersive diffusion και Bodycoder© System
Με τους Marc Bokowiec και Julie Wilsοn-Bokowiec

Το ΠΥΘΙΑ: DELHINE 21 παρουσιάζει μια ζωντανή διαμεσολάβηση, μεταφέροντας την αίσθηση της αρχαίας πρακτικής των ιερειών του Δελφικού Μαντείου στον 21ο αιώνα. Aναπλάθει και αποκαλύπτει τη σημασία της πρακτικής αυτής για τη σύγχρονη επιτέλεση (performance).
Μέσω της χρήσης της νέας τεχνολογίας του (Bodycoder© System), η φωνή της ερμηνεύτριας υπόκειται σε ψηφιακή και χειρονομιακή επεξεργασία από τον χειριστή του Συστήματος, δημιουργώντας ασυνήθιστα ηχητικά τοπία και εκτεταμένα φωνητικά δημιουργήματα, που ανακαλούν ένα βαθιά ηχητικό σύμπαν, που περνά από το ανθρώπινο στο ψηφιακό, από το πραγματικό στο μυθικό, από το εικονιστικό στο αφηρημένο.
Το σκηνικό αφήγημα παρουσιάζει την κατάσταση της ερμηνεύτριας / Πυθίας ως διάμεσο υποκείμενο (medium), διαμεσολαβήτρια, ηθική αυτουργό, σκεύος και καταγραφέα των δικών της μεταλλάξεων.
Έμφυλες φωνητικές καταγραφές ανατρέπονται εσκεμμένα και αποδομούνται, εκτεταμένες φωνητικές τεχνικές και εθνοτικοί τρόποι εκφοράς του λόγου (κραυγές, οιμωγές, επιφωνήματα κ.λπ.) προσφέρουν ασυνήθιστες ακουστικές αντηχήσεις, που περιελίσσονται σε νέες ακουστικές και φυσικές διαδρομές, γεμάτες από ρέουσες ηχητικές πολλαπλότητες, αποδομημένες ηχητικές οντότητες, εφήμερους χαρακτήρες, χορικούς σχολιαστές, θηρία και μυθική ψηφιακή πανίδα και χλωρίδα.
Η επιτέλεση ακολουθεί μια οιονεί τελετουργική δομή, αντλώντας έμπνευση από τις προφητικές εκστάσεις της Κασσάνδρας, όπως περιγράφονται από τον Αισχύλο στον «Αγαμέμνονα», αρχίζοντας με μια επίκληση προς τον Θεό Απόλλωνα, στο λαμπερό φως και τη φωτιά.

[Η παραγωγή του έργου γίνεται με την ευγενική υποστήριξη της Αναστασίας Γεωργάκη, Αναπληρώτριας Καθηγήτριας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών, ΕΚΠΑ]
Οι δημιουργοί:
Ο Δρ. MARK BOKOWIEC (συνθέτης / πανεπιστημιακός) και η Δρ. Julie WILSON - BOKOWIEC (performer / vocalist / πανεπιστημιακή ερευνήτρια) είναι βραβευμένοι καλλιτέχνες με διεθνή φήμη ως καινοτόμοι δημιουργοί στον τομέα της ζωντανής χειρονομιακής διάδρασης.
Θεωρούνται καταξιωμένοι στον τομέα των ζωντανών διαδραστικών παραστάσεων με χειρονομιακές εφαρμογές και στη διαχείριση της φωνής και της επεξεργασίας του ήχου με το Σύστημα Bodycoder©.
Το έργο τους φιλοξενείται συχνά σε διεθνή φεστιβάλ τεχνών και έχει υποστηριχθεί από το Βρετανικό Συμβούλιο, το Κέντρο Τεχνών Banff του Καναδά, και το Συμβούλιο Τεχνών της Αγγλίας.
Τους έχουν αναθέσει να δημιουργήσουν έργα μεταξύ άλλων, το Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, το Wellcome Trust (LSM), οι Wakefield City Art Galleries, και έχουν επίσης δημιουργήσει έργα κατά τη διάρκεια φιλοξενίας τους (residency) στο Κέντρο Τεχνών Banff (Καναδάς), στο STEIM (Άμστερνταμ), στο Confederation Centre for the Arts (Καναδάς), στο Θέατρο Traffo (Βουδαπέστη), στο Dartington College of Arts (Ηνωμένο Βασίλειο).
Ο Mark έχει γράψει διαδραστικά έργα για σολίστες στο τρομπόνι και άλλα πνευστά όργανα, και ένα μεγάλο αριθμό ηλεκτροακουστικών συνθέσεων. Το έργο του «Αmera» ήταν μεταξύ των κορυφαίων υποψηφίων για το σημαντικό βραβείο σύνθεσης Arts Electroniques des Concours Internationaux de Bourges.
Η Julie Wilson - Bokowiec είναι μια καταξιωμένη performer και μουσικός.
Έχει συνεργαστεί με αυθεντίες όπως με τη Lindsey Kemp, τον αυστριακό καλλιτέχνη Hermann Nitsch και τον Genesis P-Orridge μεταξύ άλλων. Έχει δημιουργήσει πρωτότυπα έργα για την όπερα και το μουσικό θέατρο και έχει γράψει και υλοποιήσει μια σειρά από βραβευμένα θεατρικά έργα.
Ο Mark Bokowiec διευθύνει τα στούντιο Ηλεκτρο-ακουστικής Μουσικής και το νέο Διαδραστικό Ερευνητικό Εργαστήριο του Πανεπιστημίου του Huddersfield, όπου διδάσκει επίσης διαδραστικές επιτελέσεις, interface και σχεδιασμό και σύνθεση συστημάτων.
Το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Huddersfield βραβεύτηκε πρόσφατα με το Επετειακό Βραβείο της Βασίλισσας (Queen’s Anniversary Prize) για την «ηγετική, σε παγκόσμιο επίπεδο, προσπάθειά του προώθησης, παραγωγής και παρουσίασης της σύγχρονης μουσικής σε ένα διεθνές ακροατήριο».
Η Julie Wilson-Bokowiec είναι σήμερα επισκέπτης ερευνήτρια στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Huddersfield.

ΚΟΜΙΤΑΣ: ΤΑ ΙΧΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ
O προσωπικός μου περίπατος, μέσα από τη μουσική για πιάνο, Αρμενίων συνθετών
Ρεσιτάλ πιάνου και διάλεξη της Κριστίν Τοκατλιάν
Ο σκοπός αυτής της διάλεξης-συναυλίας είναι η προβολή του Αρμένικου πολιτισμού μέσα από έργα για σόλο πιάνο γραμμένα στον 20ό αιώνα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Αρμενική μουσική αντιμετωπίστηκε για πρώτη φορά ως μια έκφραση ενός διεθνούς πολιτισμού, ακολουθώντας δύο κατευθύνσεις: έμπνευση από την παραδοσιακή μουσική της χώρας ή χρήση σύγχρονων, πρωτοποριακών μεθόδων σύνθεσης. Καθ όλη τη διάρκεια της ζωής του ο Κομιτάς Βαρταμπέτ (Αρχιμανδρίτης Σογομόν Σογομονιάν, 1869-1935) δούλεψε για την πραγματοποίηση του μοναδικού του στόχου. Να ανακαλύψει και να ερμηνεύσει την αυθεντική, γνήσια Αρμενική μουσική παράδοση, εγκαθιδρύοντας τις ρίζες ενός σαφούς εθνικού Αρμένικου χαρακτηριστικού ύφους. Μέσα από τις αναρίθμητες περιηγήσεις του στα χωριά και τη φύση της Αρμενίας καθώς και μέσω της δημιουργικής ζωής του, ο Κομιτάς έθεσε τα θεμέλια των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών στοιχείων της Αρμενικής μουσικής: ένα αμάγαλμα λαϊκής και θρησκευτικής μουσικής παράδοσης αιώνων με σύγχρονες τεχνικές σύνθεσης. Έτσι, ο Κομιτάς είναι "παρόν" στη μουσική των μεταγενεστέρων του, έχοντας αφήσει τα χνάρια του ως πηγή έμπνευσης για όλους, καθιστώντας τον ως την πιο σημαντική φιγούρα στην ιστορία της μοντέρνας Αρμενικής μουσικής.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Κομιτάς: Έξι Χοροί
Γιερανκί, Ουναμπί, Μαραλί, Σουσικί, Γιετ-Αράτς, Σορόρ
Ε. Αρουτιουνιάν: Πρελούδιο και Τοκκάτα
Ε. Μπαγντασσαριάν: Από τα 24 Πρελούδια
Πρελούδιο σε σι ελάσονα
Πρελούδιο σε ντο δίεση ελάσονα
Ε. Αριστακεσσιάν: Φανταστικές Παραλλαγές
Α. Αρουτιουνιάν: Τρεις Μουσικές Εικόνες
Ι. Ο Ανεμος Φύσηξε στα Βουνά
ΙΙ. Στην Πεδιάδα του Αραράτ
ΙΙΙ. Χορός των Στρατιωτών του Σασούν
Α. Χατσατουριάν: Τοκκάτα

Κριστίν Τοκατλιάν, Ελλάδα
Η Κριστίν Τοκατλιάν, είναι μια δεξιοτέχνης πιανίστα που έχει λάβει εξαιρετικούς επαίνους για τις ακαδημαϊκές της διακρίσεις αλλά και τη γεμάτη πάθος ερμηνεία της. Το 2008 της απονεμήθηκε το βραβείο "Ελένη Μυκονίου" από την Ακαδημία Αθηνών. Με την ενθάρρυνση της οικογένειάς της, έμαθε να εκτιμά την αξία της κλασικής μουσικής και από την ηλικία των έξι ετών έκανε ήδη τα πρώτα της μαθήματα πιάνου στο Εθνικό Ωδείο. Η εκπαιδευτική της σταδιοδρομία υπό την καθοδήγηση του καθηγητή της Μανώλη Κοκκάλη κορυφώθηκε με το Δίπλωμα Πιάνου το οποίο και πήρε με βαθμό Άριστα παμψηφεί και πρώτο βραβείο, από το Εθνικό Ωδείο. Μαθητεύοντας πλάι σε διάσημους πιανίστες συμπεριλαμβανομένων των Δημήτρη Τουφεξή, Yu Chun Yee και Bernard Roberts από το 1996 έως το 1999, η Κριστίν έλαβε το Πτυχίο Bachelor of Arts in Music από το Deree College, και ανώτερα μεταπτυχιακά διπλώματα από το Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου (Royal College of Music in London - PGDip, PGAdvDip).
Πραγματοποιώντας σόλο ρεσιτάλ, κοντσέρτα και συναυλίες μουσικής δωματίου στην Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία, τη Γερμανία, το Λίβανο και την Αρμενία στο πλευρό διακεκριμένων καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων το κρατικό κουαρτέτο της Αρμενίας "Κουαρτέτο Κομιτάς, η συναυλιακή πορεία της Κριστίν περιλαμβάνει έργα κλασικών, ρομαντικών και σύγχρονων συνθετών, καθώς και πειραματική μουσική, εκτελεσμένα με το χαρακτηριστικό ταμπεραμέντο της που αναμφισβήτητα πηγάζει από την Αρμενική της καταγωγή. Και με το ίδιο πάθος και φλόγα ερμήνευσε το Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα του Χατσατουριάν σε πρώτη εκτέλεση με τη ΚΟΘ, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης το 2010.
Η Κριστίν μεταδίδει τις γνώσεις και το ταλέντο της μέσω της διδασκαλίας, καθώς είναι καθηγήτρια του Μουσικού Τμήματος στο Deree College αλλά και καθηγήτρια πιάνου στο Μαιάνδριο Ωδείο.
Το ενδιαφέρον της για την Αρμενική μουσική την οδήγησε στη βαθύτερη έρευνά της, στα πλαίσια του Διδακτορικού προγράμματος στο Goldsmiths – University of London, με θέμα διατριβής την πιανιστική γραφή στην Αρμενία πριν και μετά την ανεξαρτησία της χώρας, παρουσιάζοντας μελέτες σε συνέδρια στην Αθήνα, το Λονδίνο και την Κωνσταντινούπολη.
Ο δίσκος (cd) «Armenian Piano Images», με έργα σύγχρονων Αρμενίων συνθετών, κάποια από αυτά σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση, λειτουργεί ως δίαυλος επικοινωνίας με το κοινό της, αποκαλύπτοντας το όνειρο μιας μαγικής μουσικής ερμηνείας. Ένα όνειρο που ξεκίνησε στην ηλικία των έξι και παραμένει έως σήμερα ο απώτερός σκοπός της.



ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ
Με τη Γιώτα Βέη

Η Γιώτα Βέη θα ερμηνεύσει παραλογές για αγίους, ανθρώπους και δράκοντες, συνδέοντας τον Απόλλωνα και τον δελφικό Πύθωνα με τον Άγιο Γεώργιο τον Δρακοντοκτόνο.


Γιώτα Βέη
H Γιώτα Βέη γεννήθηκε στo Πλατύστομο της Λαμίας και ζει στην Αθήνα από τα δεκαεπτά της χρόνια. Στο δημοτικό τραγούδι μυήθηκε από τη γιαγιά της. Στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι τη δημόσια εμφάνισή της, έβρισκε και μάθαινε δημοτικά τραγούδια απ όλη την Ελλάδα. Μερικά από αυτά, σπάνια και ανέκδοτα, της τα εμπιστεύτηκαν λαογράφοι και εθνομουσικολόγοι. Αυτό τον θησαυρό (γύρω στα 600 τραγούδια) –που με την εξασκημένη μνήμη της και την έμφυτη τεχνική της, κατόρθωσε να κάνει κτήμα της– τον κράτησε με επιμονή μακριά από την εύκολη εμπορικότητα. Έτσι η συνεργασία της με το Τρίτο Πρόγραμμα (1978) ήρθε στη στιγμή της ωριμότητάς της και της έδωσε σε πανελλήνια κλίμακα την αναγνώριση που της άξιζε. Από τη στιγμή εκείνη επιβραβεύεται το ταλέντο και η αυθεντικότητά της παντού, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Συναυλίες στη Γαλλία, Ιταλία, Σουηδία, Ολλανδία, Τουρκία, Γερμανία. Συμμετέχει σε διεθνούς φήμης φεστιβάλ και σε ξεχωριστές μουσικές εκδηλώσεις της Ευρώπης, όπως τα κονσέρτα Promenos της Ολλανδικής Ραδιοφωνίας σε π ευθείας μετάδοση σε πανευρωπαϊκό δίκτυο (1979, 1980), το εθνομουσικολογικό φεστιβάλ της Φλωρεντίας Musica dei Popoli (1980), το φεστιβάλ Rencontres Μusicales de Méditerranée στη Νότιο Γαλλία (1981). Οι κριτικές είναι ενθουσιώδεις με κορυφαία διάκριση το πρώτο βραβείο που απέσπασε μαζί με την ελληνική ομάδα το 1979, στο 30ό Παγκόσμιο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Jenuesses Musicales, στο Ζάγκρεμπ, ανάμεσα σε 36 χώρες. Το 1986 αντιπροσωπεύει την Ελλάδα στο φεστιβάλ Trobada de Musica del Mediterrani, στη Βαλένθια της Ισπανίας. Στη συνέχεια δίνει συναυλίες στην Κύπρο, Αίγυπτο, Κορσική, Καναδά, Αμερική και αλλού.
Το 1994 λαμβάνει μέρος σε περιοδεία στη Νότιο Γαλλία με τη λαϊκή όπερα Mammas, και στη Γερμανία, παρουσιάζοντας το έργο «Παραλογές». Το 1996 παρουσίασε αρχαία χορικά σε σχέση με τις «Παραλογές» σε πανεπιστήμια της Γαλλίας. Συμμετείχε στο Brugges Festival 2000 στο Βέλγιο. Το 2013, συμμετείχε ως κορυφαία του Χορού στην παράσταση «Βάκχες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη.
Όλα αυτά τα χρόνια δεν έπαψε ποτέ να εμφανίζεται και να τραγουδά, κομίζοντας στις νεότερες γενιές ό,τι πιο αυθεντικό γέννησε η φαντασία του ελληνικού λαού: το δημοτικό τραγούδι.
«Η φωνή, η ευαισθησία και η αυθεντικότητα της Γιώτας Βέη είναι παρήγορο σημάδι πως στην Ελλάδα και σήμερα ακόμη γεννιούνται καλλιτέχνες αυτοδίδακτοι, ικανοί να αποθησαυρίσουν και να κρατήσουν ζωντανά μέσα τους τα τραγούδια της προφορικής μας παράδοσης. Κι αυτούς τους καλλιτέχνες τους χρειαζόμαστε στους σημερινούς καιρούς της αισθητικής σύγχυσης».
Ελένη Καραΐνδρου, Συνθέτης - Εθνομουσικολόγος
Βασική Δισκογραφία
1982. ΓΙΩΤΑ ΒΕΗ ΣΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΗΣ (Παραγωγός: Ελένη Καραΐνδρου) (Λύρα)
1985. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ (Παραγωγός: Ελένη Καραΐνδρου) (Λύρα)
1986. TROBADA DE MUSICA DEL MEDITERRANI (Ζωντανή ηχογράφηση)
1991. ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ (Επικά και λυρικά τραγούδια) (MBI Records)
1995. ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ [1ο Βραβείο/ Ακαδημία Τεχνών / Βέλγιο] (Silex Records)
1996. IΩΝΙΑ (Τραγούδια του Μικρασιατικού Ελληνισμού) (Λύρα)
1996. MAMMAS (Λαϊκή όπερα με φωνές της Μεσογείου) (BMG Records)
1998. ΓΑΙΑ (Τραγούδια από τον κύκλο των Παραλογών. Eπιμέλεια: Μιχάλης Νικολούδης) (Libra Records)
2004. ΗΡΩΕΣ (Τραγούδια της Επανάστασης του 1821) (Libra Records)



ΧΟΡΟΣ ΑΛΟΓΩΝ (Pferdetanz)
Κείμενο: Μάνος Λαμπράκης
Σκηνοθεσία: Σίσσυ Παπαθανασίου
Ερμηνεία: Χρύσα Καψούλη
Κοστούμι: Άση Δημητρολοπούλου
Video: Αγγελική - Χάιδω Τσόλη
Μουσική: Jean Sibelius "Valse Triste"
Ο Χορός Αλόγων –ένα σύγχρονο αφηγηματικό ποίημα, που θυμίζει τις ομηρικές ραψωδίες και ιδιαίτερα τις τελετές για την ταφή του Πατρόκλου, στην Ιλιάδα– είναι μια ελεγεία για τα αθώα θύματα, που σκοτώνονται αθρόα και εκτός πεδίου μαχών, από τρομοκρατικές ενέργειες, θεοκρατικά καθεστώτα, τις βάρβαρες συμπεριφορές, τη μετανάστευση ή την προσήλωση στο κέρδος με κάθε τίμημα.
Το έργο γράφτηκε κατά παραγγελία του Analogio Theater Festival και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Λέσβο στο πλαίσιο της διοργάνωσης Ταξίδι Τεχνών - Τόπος Ι Ερεσός.
Στην τωρινή του μορφή και με τους ίδιους συντελεστές παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο 2015 στο Αναλόγιο 2015 στο Θέατρο Τέχνης.
ΜΑΝΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ
Ο Μάνος Λαμπράκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1978. Σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο στη Σημειολογία του Θεάτρου, στην Αθήνα στην Πολιτιστική Πολιτική και Διαχείριση και στη Ρόδο στην Αρχαιολογία της Ανατολικής Μεσογείου.
Από το 2000 μέχρι το 2013 υπήρξε συνεργάτης του Λευτέρη Βογιατζή στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, όπου συνεργάστηκε και ως στιχουργός και βοηθός σκηνοθέτη, στην παράσταση «Καθαροί πια» της Sarah Kane και στη συνέχεια στις παραστάσεις «Σχέσεις του Κυρίου Πήτερς», «Σε εσάς που με ακούτε», «Λαχταρώ» και «Οιδίπους Τύραννος».
Το 2003 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 11η Biennale Νέων Δημιουργών της Μεσογείου με το πρώτο του θεατρικό έργο «Happy Birthday» σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου. Την ίδια χρονιά πάνω σε πρωτότυπη μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα γράφει και σκηνοθετεί τον μονόλογο «Maimed» για την ηθοποιό Θεοδώρα Τζήμου.
Συνεργάστηκε από την αρχή μέχρι το Νοέμβριο του 2003 με τη δημιουργική ομάδα του Δημήτρη Παπαϊωάννου στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004, ως υπεύθυνος τεκμηρίωσης Ιστορίας της Τέχνης της «Κλεψύδρας».
Μετέφρασε για το Θέατρο Δωματίου τις «Νέες Μορφές» και την ομάδα Kursk τον «Βόυτσεκ» του Γκεόργκ Μπύχνερ.
Το 2005 γράφει το τρίτο του θεατρικό έργο «Puerto Grande», μια σύγχρονη μεταγραφή του «Βόυτσεκ» του Γκεόργκ Μπύχνερ, έργο για το οποίο ήταν ο νεότερος υποψήφιος συγγραφέας για το βραβείο δραματουργίας «Κάρολος Κουν» 2009, το οποίο παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο «Αναλόγιο 2005» από τη Ρούλα Πατεράκη, στο θέατρο Άλεκτον.
Από το 2006 εργάζεται πάνω σε ένα μυθιστόρημα με θέμα τη ζωή του αναγεννησιακού μουσικού του Χάνδακα του 16ου αιώνα, Φραγκίσκου Λεονταρίτη.
To καλοκαίρι του 2006 συνεργάστηκε ως σύμβουλος δραματουργίας με τη Ρούλα Πατεράκη και το Φεστιβάλ Αθηνών για την παράσταση «Ο Φιλόσοφος » του Γιάννη Πάνου.
Τον Μάιο του 2008 σκηνοθέτησε για το Θεατρικό Αναλόγιο «Αναγνώσεις» του Εθνικού Θεάτρου το έργο των αδερφών Πρεσνυακόφ «Terrorism», σε μετάφραση Σίσσυς Παπαθανασίου και Γκέοργκ Νικολόπουλος.
Το 2009 παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη, στα πρώην κρατητήρια της Kommandantur στην πλατεία Κοραή, το έργο του «Puerto Grande», που τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας ελληνικού έργου «Κάρολος Κουν» 2009.
Το 2010 γράφει κατά παραγγελία της Σίσσυς Παπαθανασίου το κείμενο «Pferdetanz» (Χορός των Αλόγων) που παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία της ιδίας, τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς στη Μυτιλήνη, με την Εύα Κοταμανίδου, στο πλαίσιο της διοργάνωσης Ταξίδι Τεχνών: Τόπος Ι Ερεσός.
Τον Οκτώβριο του 2014 σκηνοθέτησε σε συνεργασία με τη Ζωή Χατζηαντωνίου για τα «Αναλόγια 2014» στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το έργο «Σκηνές» του Ευθύμη Φιλίππου.

ΧΡΥΣΑ ΚΑΨΟΥΛΗ
Σκηνοθέτης-Ηθοποιός
Είναι απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστρικής Τέχνης, της Δραματικής Σχολής του Πέλου Κατσέλη και της Αγγλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε σπουδές θεάτρου, φωνής και κίνησης στη Freie Universitát του Βερολίνου. Εργάζεται ως ηθοποιός από το 1982. Μετά από πρόσκληση του Μ. Βολανάκη (1987) ξεκινάει συνεργασία με το ΚΘΒΕ. Συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως Μιχαήλ Μαρμαρινό, Ανδρέα Βουτσινά, Γιάννη Ρήγα, Βασίλη Παπαβασιλείου, Εύρη Γαβριηλίδη, Νίκο Χουρμουζιάδη, Σωτήρη Χατζάκη κ.ά. Έπαιξε ρόλους όπως Λούλου (Βέντεκιντ), Οφηλία-Ηλέκτρα (Χάινερ Μύλλερ), Ίριδα (Αριστοφάνη), Ανίνα (Γκολντόνι), Ορλάντο (Σαίξπηρ), Ξενοδόχα (Κούντερα), Κόμισσα Ελένα (Φον Κλάιστ). Ήταν η χορογράφος στις «Τρωάδες» του Ανδρέα Βουτσινά. Το 1998 δημιουργεί την εταιρεία θεάτρου – χορού DameBlanche. Σκηνοθετεί και παίζει: Υλικό Μήδεια (Χάινερ Μύλλερ), η Γυναίκα της Ζάκυθος (Διονύσιου Σολωμού), Λόλα Βάλλερυ Στάιν (Μαργκερίτ Ντυράς), Ονείρου Οδύσσεια (Άκη Δήμου, Έλενας Πέγκα, κ.ά.), Οι Γάτες έχουν Επτά Ζωές (Τζένυ Έρπενμπεκ), Οδυσσέας – Ιθάκη – Όμηρος (Δημήτρη Δημητριάδη), Ιουδίθ (Χάουαρντ Μπάρκερ) και Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας (Δ. Δημητριάδη) με το οποίο συμμετείχε στην ΧIV Διεθνή Συνάντηση Αρχαίου Δράματος Δελφών, (Ιούλιος 2009) και στα 44α Δημήτρια (Θεσσαλονίκη 2009). Τον Νοέμβριο του 2010 παρουσίασε την Ιουδίθ στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο πλαίσιο του τριπτύχου Παράσταση-Συζήτηση-Έκθεση: Συνομιλώντας με τον Barker. Την περίοδο 2011- 2012 παρουσιάζει την παράσταση Lulu Α’ και Β’ Σχεδίασμα (Φρανκ Βέντεκιντ) στο Booze Cooperativa και Στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Τη θεατρική περίοδο 2012-2013 παρουσίασε τον Επισκέπτη (Τ. Ουίλλιαμς), την Αφροδίτη στον Άδη (Θέατρο στο Λουτρό των Αέρηδων) και Το Δέντρο της Μαρίας Λαϊνά στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εθνικού Θεάτρου (‘Αναγνώσεις’ της Σίσσυ Παπαθανασίου). Την Θεατρική περίοδο 2013-2014 παρουσίασε Το Δέντρο στο Θέατρο Σημείο, Τον Ευαγγελισμό της Κασσάνδρας – Spoken Word Performance του Δημήτρη Δημητριάδη στην Βιβλιοθήκη Μίνου Βολανάκη, το έργο της Νίνας Ράπη Αγάπη ρε στα πλαίσια του Queer Festival του θεάτρου Εμπρός, τους Μικρούς Μάρτυρες (αποτέλεσμα 3μηνου θεατρικού σεμιναρίου) στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, Μια χειρονομία και το φίλημά της της Άννας Καραμπά στην πλατφόρμα αναγνώσεων σύγχρονων έργων στο Βυρσοδεψείο. Το φθινόπωρο του 2104 και 2015 παρουσίασε τις Άγριες Νότες στο Φεστιβάλ Σύγχρονου Ελληνικού Έργου στο Αγγέλων Βήμα, Τον Ευαγγελισμό της Κασσάνδρας - Γ’ Σχεδίασμα (Φεβρουάριος 2015) στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, και το Κ - Μια αλληγορία για τον Κ.όσμο του Τσιμάρα Τζανάτου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (12 Ιουνίου 2015).
Η εταιρεία DameBlanche επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού από το 2006. Συνεργάστηκε με τους: Μ. Lohman (Βιέννη), Tilo Crigar (Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα 97), Αττίλα Ρέτλυ, Δημήτρη Καμαρωτό και Μιχάλη Δέλτα. Εκτός Dameblanche, έχει πρωταγωνιστήσει σε παραγωγές όπως Δεύτερη Λύση (σκην. Αλεξάνδρας Παπαγεωργίου, Θέατρο του Νέου Κόσμου) και είχε τον ομώνυμο ρόλο στη Γυναίκα του Γκόρκι σε κείμενο και σκηνοθεσία της Έλενας Πέγκα (Κινητήρας Studio, 2011). Δίδαξε υποκριτική (1987-1994) στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ, στο μεταπτυχιακό του Αγγλικού Τμήματος του ΑΠΘ, στο Δημοτικό Θέατρο Καβάλας καθώς και σε σεμινάρια που διοργανώνει η DameBlanche σε συνεργασία με το Γερμανικό Ινστιτούτο Goethe Θεσσαλονίκης, την Ανώτερη Σχολή Χορού Αμαλίας Στρινοπούλου και το Study Space (Θεσσαλονίκη). Συνεργάζεται με το θέατρο Χώρα και το Κέντρο Ψυχοθεραπείας μέσω Δράματος και διδάσκει στο Θέατρο των Αλλαγών.

ΣΙΣΣΥ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Η Σίσσυ Παπαθανασίου γεννήθηκε στο Αγρίνιο.
Σπούδασε νομικά, θέατρο και κινηματογράφο στην Ελλάδα. Συνέχισε τις σπουδές της στην κοινωνική ανθρωπολογία, την ιστορία πολιτισμών και το θέατρο στο Παρίσι στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales και στο Institut d' Etudes Theatrales της Σορβόννης, με επιβλέποντες καθηγητές τους Pierre Vidal–Naquet, Monique Borie-Banu και, στο διδακτορικό, τον Robert Abirached.
Καλλιτεχνική Διευθύντρια του θεσμού: Αναλόγιο Φεστιβάλ Θεάτρου από το 2005 έως και σήμερα –πρώτη παρουσίαση θεατρικών έργων Ελλήνων και ξένων θεατρικών συγγραφέων στην Ελλάδα και μετάφραση και παρουσίαση ελληνικών θεατρικών έργων στο εξωτερικό.
Καλλιτεχνική Υπεύθυνη του ετήσιου προγράμματος Αναγνώσεις του Εθνικού Θεάτρου από το 2007 έως και σήμερα.
Καλλιτεχνική Διευθύντρια του πολυθεματικού Φεστιβάλ Ταξίδι Τεχνών - Πολιτιστικές Διαδρομές στο Αιγαίο, Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, καλοκαίρι 2010.
Επιμελήτρια της διεθνούς διοργάνωσης Greek Theatre on Tour: Displaying new visions, Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων, Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού 2012.
Συμμετέχει με ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, δημοσιεύει άρθρα και μελέτες, σκηνοθετεί και μεταφράζει θεατρικά έργα, εισηγείται, παρουσιάζει και επιμελείται την έκδοση λογοτεχνικών κειμένων και εκδόσεων τέχνης.
ΑΣΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Αθήνα στο Ε.Μ.Π. (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο) και έκανε μεταπτυχιακά στο Παρίσι στη σκηνογραφία, στις πλαστικές τέχνες και στην αρχιτεκτονική θεωρία και αισθητική με υποτροφίες του Ιδρύματος Γουλανδρή και του Μεγάρου Μουσικής. Συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης - Université PARIS III, Sorbonne Nouvelle (D.E.A. Arts du spectacle), Université PARIS I, Panthéon Sorbonne (D.E.A. Arts Plastiques et sciences de l’art) επίσης και στην αρχιτεκτονική σχολή Ecole d’architecture Paris Villemin (C.E.A.A.Théories et esthétique de l’architecture). Εργάζεται ως σκηνογράφος και αρχιτέκτονας. Έχει σκηνογραφήσει πάνω από 80 παραγωγές, θεατρικές παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, στο Μέγαρο Μουσικής, στο Αμόρε και σε άλλα θέατρα στην Αθήνα, σε ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και σε κινηματογραφικές ταινίες. Επίσης, έχει εργαστεί στην όπερα του Παρισιού και των Βρυξελλών και σε άλλα μεγάλα θέατρα στο Παρίσι ( Chaillot και Théâtre de la Colline) και στην Ορλεάνη. Ειδικότερα, ως σκηνογράφος- ενδυματολόγος στο θέατρο έχει συνεργαστεί με τους Ρ. Πατεράκη, Π. Μιχαηλίδη, Θ. Εσπίριτου, Μ. Λ. Παπαδοπούλου, Μ. Μαρμαρινό, Β. Μυριανθόπουλο, Σ. Παπαθανασίου, Α. Αβρανά, Κ. Αρβανιτάκη, Ε. Σωφρονιάδου, Χ. Καψούλη Ε. Φεζολλάρι, Λ. Ζαρκαδούλα, , Λ. Γιώτη, M. Γεμετζάκη, Κ. Φλωκατούλα, Τ. Τζαμαργιά, Ν. Νικολάου, Στ. Παυλίδη, Στ. Τσακίρη, L. Bruer, Η. Φραγκάκη, Ε. Δεμερτζή, Δ. Παπασταμάτη, Π. Παπαιωάννου, κ.ά. Τέλος έχει συνεργαστεί με τους Δ. Αθανίτη, Α. Αβρανά, Σ. Αθανασίου, Μ. Γαρέφο ως σκηνογράφος - ενδυματολόγος σε 8 ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους και ως συνεργάτης σε σκηνικά και κοστούμια με τους J. Savary, J. MacFarlane, G. Aillaud, S. Hasenclever στο Παρίσι.
Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στη σχολή Καλών Τεχνών, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών και έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Πάτρας στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών, στη σχολή ΑΚΤΟ και στη δραματική σχολή Πράξη 7.



ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ
Ποίημα του Γιάννη Ρίτσου
Σκηνοθεσία: Σίσσυ Παπαθανασίου
Ερμηνεία - Μουσική επιμέλεια: Ένκε Φεζολλάρι
Σκηνικός χώρος - Κοστούμι: Άση Δημητρολοπούλου
Δέκατος χρόνος του Τρωικού πολέμου. Ο χρησμός λέει πως χωρίς τον Φιλοκτήτη και τα όπλα του Ηρακλή, που αυτός έχει, η Τροία δεν κατακτιέται. Τον Φιλοκτήτη, που έχουν εγκαταλείψει οι σύντροφοί του σε ένα έρημο νησί καθ’ οδόν προς την Τροία, επισκέπτεται ο Νεοπτόλεμος, γιος του Αχιλλέα. Προσπαθεί να του αποσπάσει τα όπλα. Να τον πείσει να επιστρέψει στη μάχη.
Στο ποίημα «Φιλοκτήτης» του Γιάννη Ρίτσου ο Φιλοκτήτης δεν μιλά. Μιλά μόνον ο νεαρός Νεοπτόλεμος. Και μιλά για την προδοσία, την εγκατάλειψη, την εκμετάλλευση, την πολιτική ευθύνη. Για την παιδική ηλικία, τη μνήμη και το τραύμα.
ΕΝΚΕ ΦΕΖΟΛΛΑΡΙ
Γεννήθηκε το 1981 στην Αλβανία. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) το 2005.
Έχει παίξει στις παραστάσεις: «Drunk enough to say I love you? της Κάρυλ Τσέρτσιλ» σε σκηνοθεσία Κατερίνας Μπερδέκα στο Από Μηχανής Θέατρο, «Το Παράθυρο / Όταν έρχεται ο ξένος» του Γιάννη Ρίτσου (στην αλβανική γλώσσα για πρώτη φορά) σε σκηνοθεσία Ελένης Αγγελοπούλου στο Θέατρο Έναστρον και στο θέατρο ΧΩΡΑ, «Έδυσε η σελήνη» της Μαρία Λαϊνά και «Μερόπη» του Ανδρέα Στάικου, σε σύλληψη και σκηνοθετική επιμέλεια της Σίσσυς Παπαθανασίου, «Το φιλί στην άσφαλτο» του Nelson Rodrigues σε σκηνοθεσία του ελληνοβραζιλιάνου Φίλιππου Mendes, «Πολύ καλά!» της Λίζας Κρον στο Θέατρο Εξαρχείων σε σκηνοθεσία Τάκη Βουτέρη, «Puerto Grande» του Μάνου Λαμπράκη σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη, «Ένας στους δέκα» σε κείμενα και σκηνοθεσία του Λαέρτη Βασιλείου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, «Οιδίπους Τύραννος» και «Οιδίπους Επί Κολωνώ» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη – Εθνικό Θέατρο, «Το γαλάζιο πουλί» του Μ. Μαίτερλινκ σε σκηνοθεσία Κ. Μεγαπάνου, Εθνικό Θέατρο – Παιδικό Στέκι, «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία του Σ. Χατζάκη στο Εθνικό Θέατρο, «Frank kai Stein» με θέμα την «Αναμονή» σε σκηνοθετική καθοδήγηση του Β. Ντάβου και Ένκε Φεζολλάρι στο Bar Tessera.
Το 2005 ήταν performer στην παράσταση «Εγχειρίδιο να αλλάξουμε τον κόσμο» σε σύλληψη-σκηνοθεσία Α. Παπαδαμάκη – Badminton και χορευτής στην παράσταση «Λούλου» του Α. Berg σε σκηνοθεσία Aike Grams σε χορογραφίες Π. Γάλλια στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Πρώτη απόπειρα σκηνοθεσίας (2009) στο Φεστιβάλ Μεταναστών Καλλιτεχνών στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα «Τυχαία χώρα, τυχαίος ποιητής» με τη Σωτηρία Λεονάρδου.
Σκηνοθεσία της Παρέλασης (Λούλα Αναγνωστάκη) στο Θέατρο του Νέου Κόσμου 2011/2012
Σκηνοθεσία στις Αναγνώσεις του Εθνικού Θεάτρου - η Λίστα (της Κλαίρης Λιονάκη) 2012
Σκηνοθεσία: Αγγέλα του Γιώργου Σεβαστίκογλου, σε μια αυλή στον Κεραμεικό, Κεραμεικού 28, 2012.
Συμμετοχή ως σκηνοθέτης και ηθοποιός στο 24hour play.
Στον κινηματογράφο έχει παίξει στην ταινία μεγάλου μήκους «Το γάλα» σκηνοθεσία Γιώργος Σιούγας (2010), και μικρού μήκους «Partners» σκηνοθεσία Ι. Μαρκαριάν (φεστιβάλ Δράμας – Α’ βραβείο μυθοπλασίας) και Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2008 Α’ Βραβείο Μικρού Μήκους.
Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές «Σπάσε τη σιωπή», σκηνοθεσία Χρήστου Δήμα, (ΕΡΤ ψηφιακή, 2008), «Χρυσά κορίτσια», σκηνοθεσία Φ. Κοτρώτση (ΕΡΤ1, 2008).



ΘΡΑΚΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ
Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΜΑΓΕΙΡΑΣ ΣΤΗΝ "ΑΡΓΩ" ΤΟΥ ΙΑΣΟΝΑ
Κείμενο: Γιάννης Βουλτσίδης
Καραγκιοζοπαίχτης: Γιάννης Βουλτσίδης
Κατασκευή φιγουρών: Γεωργία Γιαννοπούλου
Μουσική: Γιάννης Βουλτσίδης
Σύνοψη
Ως γνωστόν το χρυσόμαλλο δέρας φυλάσσεται από έναν ακοίμητο δράκο. Για να το κλέψει ο Ιάσονας και οι σύντροφοί του, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον δράκο. Πώς όμως; Με τα μαγικά κόλπα της Μήδειας ή με την ανδραγαθία τους; Ή, μήπως, και με τα δυο μαζί… Ποιος ξέρει! Το αίνιγμα θα λυθεί επί του μπερντέ...
Θρακικό Θέατρο Σκιών
Ο Γιάννης Βουλτσίδης και η Γεωργία Γιαννοπούλου έχουν ιδρύσει και λειτουργούν από το 2007 το κέντρο πολιτισμού, περιβάλλοντος και περιηγήσεων «Μικρός Διάκοσμος» στην παραλία Ιμέρου του Δήμου Μαρώνειας, μισή ώρα έξω από την Κομοτηνή. Εκεί στην άκρη του Θρακικού Πελάγους ο «Μικρός Διάκοσμος», κάθε Άνοιξη και Φθινόπωρο μετατρέπεται σε μια κυψέλη καλλιτεχνικής παιδείας και δημιουργικής απασχόλησης για τους μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της ευρύτερης περιοχής και όχι μόνο. Εκεί, οι δύο δημιουργοί μετατρέπουν τις ιδέες και τα οράματά τους σε καλλιτεχνική πράξη, προσφέροντας απλόχερα αυθεντική ψυχαγωγία μέσα από μια σύγχρονη προσέγγιση του θεάτρου σκιών, όπου, φυσικά, ο πασίγνωστος Καραγκιόζης πρωταγωνιστεί σε γνώριμες αλλά και νέες ιστορίες, συγχρονισμένες με την τρέχουσα πραγματικότητα. Αυτές τις γνώριμες αλλά και πολλές άλλες καινούργιες και πρωτότυπες ιστορίες το Θρακικό Θέατρο Σκιών παρουσιάζει σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, ανανεώνοντας το ενδιαφέρον του κοινού για αυτό το ξεχωριστό λαϊκό είδος θεάματος, που αγγίζει όλες τις ηλικίες.
To Θρακικό Θέατρο Σκιών συμμετέχει στις εκδηλώσεις της 10ης ANIMART, που θα πραγματοποιηθούν στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Δελφών, με το έργο «Ο Καραγκιόζης μάγειρας στην "Αργώ" του Ιάσονα».
Η παράσταση συμπεριλαμβάνει εκτενείς μουσικές συνθέσεις για σαντούρι, τζουρά και φωνή, που ερμηνεύονται ζωντανά, από τον καραγκιοζοπαίχτη Γιάννη Βουλτσίδη. Η παρουσία του Θρακικού Θεάτρου Σκιών στην περιοχή θα συμπληρωθεί με ένα σεμινάριο- εργαστήριο γύρω από τις τεχνικές του συγκεκριμένου είδους θεάματος, και θα ολοκληρωθεί με τη συμμετοχή τους στη μουσική παράσταση της Γιώτας Βέη, στους Δελφούς, που θα έχει ως θέμα τον Δρακοντοκτόνο Άγιο Γεώργιο, συνδέοντας έτσι τη μυθολογική εκδοχή της πάλης του Απόλλωνα με τον Δελφικό Πύθωνα και τις επιβιώσεις της στη λαϊκή παράδοση του νεότερου ελληνισμού.



APOLLO UNLIMITED
μια εναλλακτική πειραματική σκηνή
μουσική • νέα μέσα • performance arts • οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις • διαδραστικές ηλεκτροακουστικές μουσικές


ΔΡΑΣΕΙΣ

Ο ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ
Περιπατητική performance σε κάμερα, ηχοτοπίο, ποίηση
Με τον Βασίλη Ψαρρά

Το έργο πραγματεύεται την ιδέα της επιστροφής ως μια μοναχική περιπατητική διαδικασία μετάδοσης του μηνύματος, του βιώματος και της σκέψης. Τα στοιχεία της αστικής περιφέρειας, των δρόμων, των άδειων τοπίων, καθώς και η περιπλανώμενη φιγούρα —η φέρουσα το μήνυμα, το φως— αποκτούν ποιητικές και πολιτικές προεκτάσεις. Σκιαγραφούν μια επιστροφή στην προσωπική και συλλογική μνήμη, στην αναθεώρηση της απώλειας του βλέπειν και της μελλοντικής προοπτικής. Το περπάτημα, η επαναληπτικότητα, η οπτική επαφή με τον απέναντι και η ανθρώπινη φιγούρα κατέχουν σημαντική θέση, αναδύοντας ψυχογεωγραφικά την περιφέρεια ως τόπο με ποιητικό και, δυνητικά, πολιτικό τρόπο.
Το έργο συνδυάζει στοιχεία περιπατητικής performance σε κάμερα, ποίησης και ηχοτοπίου.
Βασίλης Ψαρράς
Γεννήθηκε στην Ελλάδα το 1985.
Είναι καλλιτέχνης, μουσικός και συμβασιούχος λέκτορας [ΠΔ407/80] στο τμήμα Τεχνών Ήχου & Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Ολοκλήρωσε το πτυχίο του στο Τεχνών Ήχου & Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου και τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο University of the Arts London (Camberwell College of Arts). Πραγματοποίησε τη διδακτορική του διατριβή στο Goldsmiths University of London, κάνοντας έρευνα και καλλιτεχνική πράξη πάνω στις συναισθηματικές και αισθητηριακές γεωγραφίες της πόλης του 21ου αιώνα (μη-τόποι/χώροι μετάβασης) μέσα από το περπάτημα ως τέχνη, τις αισθήσεις και τις ενσωματωμένες τεχνολογίες (υπότροφος AHRC). Δουλεύει με διαφορετικά μέσα, βασιζόμενος, κυρίως, στις οπτικο-ακουστικές εγκαταστάσεις, το περπάτημα, τη βίντεο/ψηφιακή τέχνη, τα ηχοτοπία και την μουσική. Τα έργα του εμπνέονται από τη συναισθηματική και αισθητηριακή εμπειρία του αστικού τοπίου και την ποιητική/πολιτική των ενδιάμεσων ψυχολογικών καταστάσεων με αναφορές στις έννοιες του flaneur, της ψυχογεωγραφίας και του ρομαντισμού.
Οι δουλειές του έχουν παρουσιαστεί σε μια σειρά από διεθνή φεστιβάλ στην Ευρώπη, την Αμερική και την Αυστραλία, σε ομαδικές εκθέσεις (Εικαστικοί Διάλογοι 2013 Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ROOMS 2013 Καππάτος Gallery, WPA Experimental Media USA), όπως επίσης και σε πολιτιστικούς φορείς (Royal Academy Summer Exhibition 2010, Goethe Institute ArtUp project).
Έχει μιλήσει και έχει παρουσιάσει σε διεθνή συνέδρια, εργαστήρια και συμπόσια όπως στην ISEA 19th 2013, Emotional Geographies 2013 και άλλα σε διάφορες χώρες (Αυστραλία, Πορτογαλία, Αγγλία, Ελλάδα, Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία). Είναι rock μουσικός με 8 albums όπως επίσης και ο άνθρωπος πίσω από το soundtrack σχήμα Ludmilla My Side. Το 2014, υπήρξε προσκεκλημένος επίτιμος ομιλητής στο συμπόσιο Performing Place του University of Chichester.



FLYWAYS, ΗΧΗΤΙΚΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Ένας επιτόπιος ηχο-περίπατος
Με τoυς Geert Vermeire και Stefaan van Biesen

Το Flyways αποτελείται από ηχητικές σκηνές φτιαγμένες με την πλατφόρμα SonicPlanet, που ενσωματώνουν εικονικές 3D πηγές ήχου, συνδυάζοντας εξωτερικούς χώρους, κίνηση και ήχο, σε έναν ήχο-περίπατο δημιουργημένο από τον Geert Vermeire και τον Stefaan van Biesen.
Εστιάζει στον ηχητικό συμβολισμό των ιχνών της λιβελούλας. Επίσης, επικαλύπτει τη φιλοσοφική σκέψη με μια βιογεωμετρική διάσταση μέσα από την οποία η ίδια η φύση δημιουργεί μορφοκλασματικά σχέδια.
Στη βιογεωμετρία, ο σχεδιασμός της κίνησης και του ήχου είναι μια αυθόρμητη προσαρμογή των δονήσεων του βιότοπου ή με άλλα λόγια μια ακριβής προσαρμογή της περιρρέουσας ενέργειας. Καθ' όλη τη διάρκεια του «μάντρα» της φύσης που αντανακλάται στη δόνηση της αεροδυναμικής της λιβελούλας –διάσημης στον κόσμο των εντόμων για την ικανότητά της να κινείται προς έξι κατευθύνσεις–, η ζωή ακολουθεί την πνοή του ανέμου και γίνεται ένα αέρινο σχέδιο μεταμόρφωσης.
Οι νέες τεχνολογίες, όπως στο προαναφερθέν πρόγραμμα, είναι αποτέλεσμα της βίο-ερμηνείας σε ψηφιακή μορφή και των μηχανικών πεδίων της συμμετρίας αυτών των ζωντανών σχημάτων.
Το Flyways εστιάζει σε ένα πολύ ποιητικό και φιλοσοφικό μέρος αυτού του περίπλοκου τοπίου της βιοσυμμετρίας: στη λιβελούλα. Συσχετίζοντας τα αιθέρια μονοπάτια του εντόμου με τα ανθρώπινα μονοπάτια, αποτυπώνοντας το τοπίο με ποιητικά βήματα κατά τη διάρκεια του περιπάτου, είναι η καλλιτεχνική και οικολογική μας πρόταση.
Καταγραφές και συνθέσεις, ως αντανάκλαση των τοπίων, σε μια ανάγνωση και καταγραφή του σώματος και των κινήσεών του, τοποθετούνται στον περπατημένο χώρο με το SonicPlanet editor και το player app.
Στη συνέχεια ανεβαίνει το περιεχόμενο πάνω σε ένα χάρτη της περιοχής και, τέλος, με την εφαρμογή player app, ακούγεται η κίνηση των τρισδιάστατων ήχων, κατά τη διάρκεια του περιπάτου στο χώρο.
The MILENA principle
- Geert Vermeire (Βέλγιο)
Επιμελητής, καλλιτέχνης και συγγραφέας, που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και το Βέλγιο.
Ο κύριος τομέας της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας είναι η επιτελεστικότητα, η μίξη της πραγματικότητας με τις κοινωνικές πρακτικές, το σώμα σε δημόσιους χώρους, η εμπλοκή της κοινότητας και η ηθική εμπλοκή της πολιτιστικής πράξης σαν κυρίαρχα στοιχεία.
Οι συγγραφικές του δραστηριότητες διερευνούν τις σχέσεις μεταξύ των διαφόρων μορφών τέχνης και επεκτείνονται μέχρι τη διεπιστημονική και καλλιτεχνική έρευνα που περιλαμβάνει τον περίπατο, και που προωθεί τις δημιουργικές συνεργασίες μεταξύ χορογράφων, των καλλιτεχνών των ήχων, των καλλιτεχνών που δουλεύουν με τις νέες τεχνολογίες, των αρχιτεκτόνων και συγγραφέων.
- Stefaan van Biesen (Βέλγιο)
Εικαστικός, καλλιτέχνης πολυμέσων, καλλιτέχνης ήχων και συγγραφέας.
Το έργο του εστιάζεται στην έρευνα του περπατήματος ως μέσου γνώσης και ως καλλιτεχνική δημιουργία.
Η εικοσάχρονη καλλιτεχνική του πορεία περιλαμβάνει περιπάτους, σχέδια, προγράμματα, εγκαταστάσεις, βίντεο, παραστάσεις, κείμενα και ηχητικά τοπία, που δημιουργήθηκαν ως διαδραστική διαδικασία, μια ροή από ιδέες, εικόνες, ήχους και οράματα, στην οποία οι συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες, ειδικούς από διάφορους τομείς και καλλιτεχνικές διαδικασίες βασισμένες στην κοινότητα αποτελούν σημαντικές συνιστώσες.
- Dr. Simona Vermeire (Πορτογαλία)
Έχει διδακτορικό στη Συγκριτική Λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο Minho της Πορτογαλίας.
Έχει μεταπτυχιακό τίτλο στις Σπουδές της Εικόνας από το Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου.
Είναι ερευνήτρια με αντικείμενο τη σχέση μεταξύ φιλολογίας, τεχνών και επιστημών, σε σχέση με την επιστήμη του περιπάτου και την έννοια του consilience (Edward O. Wilson, η συνένωση της επιστήμης και των ανθρωπιστικών σπουδών).
www.themilena.com
Εργαστήρια σε συνεργασία με τον:
- Δόκτορα Sinan Bokesoy (Τουρκία)
Είναι συνθέτης, επιχειρηματίας και δημιουργός επαγγελματικών ηχητικών εφαρμογών.
Έχει διδακτορικό στην έρευνα της μουσικής από υπολογιστή από το Πανεπιστήμιο VIII του Παρισιού και Bs.C. στην ηλεκτρονική μηχανική από το ITU / της Κωνσταντινούπολης.
Είναι ιδρυτής του SonicPlanet™ ηχητικές λύσεις αυξημένης πραγματικότητας σε κινητές πλατφόρμες και επίσης ο ιδρυτής του sonicLAB™ plugin προγράμματος ηχητικής σύνθεσης για προηγμένο σχεδιασμό ήχου.
www.sonicplanet.com



ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΜΕ ΚΑΡΕΚΛΕΣ
Το περπάτημα ως ένας τρόπος χορού.
Με την Ienke Kastelein

Ομαδική πρόσκληση για μια βόλτα με καρέκλες. Ο περίπατος είναι ένας τρόπος για να εξερευνά κανείς τον κόσμο και τον εαυτό του. Είναι ένας τρόπος για δημιουργία. Βαδίζοντας πηγαίνεις κάπου, με έναν ορισμένο τρόπο και με ένα συγκεκριμένο σκοπό. Ένας εμπνευσμένος τρόπος για περίπατο είναι η περιπλάνηση.
Είναι ένας τρόπος σκέψης. Ένας τρόπος σύνδεσης με τον τόπο, ένας τρόπος να ξεχάσουμε τον χρόνο.
Μπορείτε να πάτε κάπου, οπουδήποτε, σαν φύλο δένδρου που έπεσε στο νερό και επιπλέει. Έτσι θα ανοιχθείτε σε μια ποικιλία από ενδιαφέρουσες εντυπώσεις.
Ακόμα περισσότερο όταν περπατάτε μαζί σε μια ομάδα, συν-δημιουργείτε, επικεντρώνοντας την προσοχή σας στην κίνηση. Με πάρα πολύ αργό ρυθμό, σε κύκλους ή σε γραμμές, δημιουργώντας μοτίβα.
Ενδιαφέρον έχει να οικειοποιείται κανείς την πράξη του περιπάτου και να κάθεται στις ανάπαυλες με έναν τρόπο σχετιζόμενο με τον συγκεκριμένο τόπο, το παρελθόν και το παρόν. Το περπάτημα να είναι μια παράσταση χωρίς κοινό: δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ των εκτελεστών και του κοινού. Είναι ένα και το αυτό.
Ο περίπατος, ως επιτέλεση, μπορεί να ιδωθεί, αλλά στόχος μας είναι η εξάσκηση και όχι το να δειχθούμε.
Οι Δελφοί είναι ιδανικό μέρος για την ανάπτυξη μιας χορογραφίας, που θα έχει τις ρίζες της στην ιστορία και τη μυθολογία τους. Η παρούσα πρόταση αφορά στη συν-δημιουργία μιας περιπατητικής παράστασης, ή ενός ομαδικού χορογραφημένου περιπάτου.
Τέλος, θα υπάρξει κι ένα τελετουργικό στοιχείο, που συνδυάζει το περπάτημα με το καθισιό, καθώς μερικές λευκές πλαστικές καρέκλες κουβαλιούνται από τους μετέχοντες στον περίπατο.
Θα διερευνηθεί το περπάτημα ως ένα είδος χορού.
IENKE KASTELEIN
Η Ienke Kastelein γεννήθηκε στην πόλη Assen, της Ολλανδίας το 1956. Ζει και εργάζεται στην Ουτρέχτη. Είναι walking artist.




ΜΑΥΡΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ : Οι πολιτικές του περιπατείν
Προβολή και Παρουσίαση
Με τη Dominique Baron-Bonarjee
Περπατώ μέσα στις πόλεις ως άνθρωπος «μέτρο»: η μέτρηση των χώρων μέσα από το σώμα...
Η αστικοποίηση είναι μια κεντρική πτυχή της σύγχρονης ανθρώπινης οικολογίας.
Μέσα σε αυτό το δομημένο περιβάλλον, η ανθρώπινη κίνηση είναι «χορογραφία» όπου συνυπάρχουν: ο επιβάτης, ο καταναλωτής, ο διαδηλωτής, ο ανέστιος, ο αργόσχολος.
Οι Μαύρα Περίπατοι πραγματοποιήθηκαν σε τέσσερις πρωτεύουσες από το 2012 και επικεντρώνονται γύρω από μια μαύρη σημαία, έχοντας ως στόχο να διερευνήσουν ποιητικά την έννοια της ιδιότητας του πολίτη και τη σημασία του ανήκειν στην πόλη.
Προσκύνημα και εξέγερση, οι περίπατοι υφαίνουν αστικές αφηγήσεις.
Από το Τόκιο στο Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο, αυτή η επιτέλεση (performance) έχει εξελιχθεί σε ένα «πομπό» που ελκύει και αντανακλά την τρέχουσα κοινή γνώμη και τους φόβους της.
«Στα μαύρα ψεύδη ακουμπά η δυνατότητα της ελπίδας». Derek Jarman
Οι Μαύροι Περίπατοι είναι ένα έργο εν κινήσει, που εμπνέει συνεργασίες, προσκαλεί σε συζητήσεις και εγγράφει τις μεταβαλλόμενες ανησυχίες των διαφορετικών κοινωνιών.
Ως περιφερόμενο έργο τέχνης ανταποκρίνεται σε πολλές από τις σύγχρονες ανάγκες για συλλογικότητα, α-πολίτικη διάθεση, απλότητα, σιωπή.
https://dominiquebaronb.wordpress.com/performance/black-walk-series/
Dominique Baron-Bonarjee, Αγγλίδα / Γαλλίδα / Ινδιάνα.
Επιτέλεση, live art, οπτικοακουστικά, συγγραφή.
Η Dominique έχει μια διεπιστημονική προσέγγιση στην τέχνη και τις πρακτικές των επιτελέσεών της.
Δημιουργεί ισχυρές εικόνες που διαταράσσουν τις καθιερωμένες κοινωνικές δομές και ταυτότητες, και διερευνά τα ενδιάμεσα κενά. Η υπεροχή του σώματος και η σύνδεσή του με τον χώρο και το περιβάλλον επανέρχεται στο έργο της, και αντλεί έμπνευση από την ιδεολογία του ιαπωνικού τελετουργικού χορού Butoh, περί «του σώματος ως υλικού». Οι νομαδικές μετακινήσεις της είναι ένας συνειδητός τρόπος για την αντιμετώπιση της ταυτότητά της ως καλλιτέχνιδας και ως πηγή συνειδητοποίησης των κοινωνικών και πολιτιστικών επιρροών των τόπων στο έργο της. Όντας μιγάς, με ινδιάνικη και γαλλική καταγωγή και μεγαλωμένη στην Ευρώπη και την Αφρική, οι ποικίλες αναφορές της την ωθούν στο να αμφισβητεί συνεχώς την έννοια της «ετερότητας», με βάση τη δική της εμπειρία του «αγνώστου».
Η Dominique εδρεύει στο Λονδίνο και έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε διεθνές επίπεδο στις ΗΠΑ, τη Νορβηγία, την Ισπανία, την Ελβετία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αρμενία, την Ινδία και την Ιαπωνία.
https://dominiquebaronb.wordpress.com
BLACK WALKS / Εκθέσεις:
- Vargas Museum, Manila, Philippines (2015)
- NIE Gallery, Singapore (2015)
- Hagiso Gallery, Tokyo (2013)
- Onca Gallery, Brighton UK (2013)
Parlour Showrooms, Bristol UK (2013)
BLACK WALKS / Συζητήσεις και παρουσιάσεις:
- 2015 ‘Body in the Contemporary City’, Universitat Oberta de Catalunya, Barcelona.
- 2015 ‘Beyond Contamination‘, Performance Studies International PSi Conference | Aomori Museum of Contemporary Art, Japan.
- 2015 ‘Where to? The future of walking arts‘, Falmouth University, UK.



ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΥΣ
Εκδήλωση του Christopher Wood
Ο προτεινόμενος ομαδικός περίπατος, αποσκοπεί να δομήσει μια νέα μυθολογία γύρω από τα δορυφορικά δίκτυα GPS. Οι μετέχοντες θα επιχειρήσουν να κατανοήσουν την ύπαρξη και λειτουργία των δορυφόρων και των παρεχόμενων υπηρεσιών τους στην πλοήγηση, χρονομέτρηση και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Θα διερευνηθεί πώς οι Δορυφόροι αντιλαμβάνονται και προσλαμβάνουν ένα δίκτυο υποδομών, τις περιοχές και τις τοποθεσίες που κατοπτεύουν. Μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα κατανοήσουμε εις βάθος αυτές τις αισθητηριακές δυνατότητές τους; Η αντίληψη και η κατανόηση, είναι ακόμη οι σωστοί όροι για να προσεγγίσουμε το ζήτημα αυτό; Ο συλλογικός όρος για μια ενότητα από δορυφόρους είναι: Αστερισμός.
Πώς θα μπορούσαμε να μετονομάσουμε και να ξανα-αφηγηθούμε την ιστορία ενός Αστερισμού δορυφόρων με τον ίδιο τρόπο που οι πρόγονοί μας έκαναν για τα αστέρια;
Μπορεί, ο στοχασμός γύρω από τον τρόπο με τον οποίο τα δορυφορικά δίκτυα αντιλαμβάνονται τον χώρο, να γίνει ο τρόπος για να δημιουργηθεί μια νέα μυθολογία;
Το εγχείρημα, 60 λεπτών περίπου, είναι δομημένο πάνω σε έναν περίπατο μέσα στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών, με μια εφαρμογή (app), που παρέχει πληροφορίες σχετικά με το πόσοι δορυφόροι κατοπτεύουν ταυτοχρόνως τον συγκεκριμένο χώρο και πόσο ισχυρά είναι τα σήματά τους που εκπέμπουν.
Οι μετέχοντες στη συνέχεια θα επιδοθούν σε μια αναστοχαστική δημιουργική γραφή και σε σχεδιαστικές αποτυπώσεις, σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν το αποτέλεσμα που δημιουργήθηκε για αυτούς, από το δορυφορικό δίκτυο.
Όπως και η επικοινωνία μέσω GPS, έτσι και το Μαντείο των Δελφών έχει μια ιστορία λήψης σημάτων και οδηγιών από αόρατες πηγές.
CHRISTOPHER WOOD, Ph.D Ερευνητής (Ηνωμένο Βασίλειο)
Γεννήθηκε το 1981. Είναι ερευνητής στο Media Arts Τechnology, του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου. Οι έρευνες και οι εφαρμογές τους εστιάζουν γύρω από τον χώρο και τις υφές του, με ιδιαίτερη έμφαση στον ήχο. Ενδιαφέρεται ιδιαιτέρως για τη δημιουργία αλληλοεπιδραστικών εγκαταστάσεων (installations) με επίκεντρο τον ήχο. Η παράλληλη καριέρα του ως ραδιοφωνικού παραγωγού εμπλουτίζει τις δημιουργίες του, με ομιλίες, αφηγήσεις και ρεπορτάζ που επενεργούν ως βασικοί πυλώνες στην υλοποίησή τους.



ΤΗΕ MILENA PRINCIPLE [Το Αρχείο]
Μια ψηφιακή βιβλιοθήκη του Μilena principle [+ WIT Urban Team] από το 2004.
Η εφήμερη τέχνη;
Καλλιτεχνικά προγράμματα, διαλέξεις, παραστάσεις, ταξίδια, συναντήσεις, συνεντεύξεις, δημόσιες συζητήσεις της Milena principle στην Ευρώπη, συχνά περιβάλλονται με την αχλύ μια προσωρινότητας εξ αιτίας της νομαδικότητας και του εφήμερου χαρακτήρα τους. Συνήθως, οι εγγραφές είναι το μόνο που έχει απομείνει από όλα αυτά τα γεγονότα.
Αυτές οι οπτικοακουστικές τεκμηριώσεις συλλέγονται και εμφανίζονται για πρώτη φορά μαζί, στο πλαίσιο της 10ης ANIMART 2016


ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ

1. Ο ΑΓΙΟΣ, ΟΙ ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ
Οι περιπτώσεις του αγίου Συμεών του Στυλίτη του νεότερου (6ος αι.) και του αγίου Ανδρέα του σαλού (10ος αι.).
2. Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ
Κοσμολογικές απεικονίσεις από τη μεταβυζαντινή περίοδο.

Τις δύο διαλέξεις με σχετικό οπτικό υλικό επιμελείται και παρουσιάζει ο Χρήστος Μεράντζας, επίκουρος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πάτρας.



ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΟΜΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
08:00-10:00 Πρόγευμα
10:00-15:00 Εργαστήρια*
15:00-18:00 Γεύμα - Ανάπαυλα
18:00-20:00 Forum: Διεπιστημονικοί, Διαθεματικοί και Καλλιτεχνικοί Διάλογοι
20:30-22:00 Εκδηλώσεις: προβολές, ρεσιτάλ, θεατρικές παραστάσεις, ποιητικές αναγνώσεις κ.λπ.
22:00-24:00 Δείπνο, μεσονύκτιες φιλικές συζητήσεις
* 5 ώρες x 6 ημέρες = 30 ώρες για κάθε εργαστήριο
-----------
- 1η ημέρα (Σάββατο 16 Ιουλίου 2016) Άφιξη, Τακτοποίηση, Γιορτή Υποδοχής
- 2η ημέρα (Κυριακή 17 Ιουλίου) Παρουσίαση και έναρξη εργαστηρίων
- 3η μέρα (Δευτέρα 18 Ιουλίου 2016) έως και την 7η ημέρα (Παρασκευή 22 Ιουλίου 2016) Εργαστήρια
- 8η μέρα (Σάββατο 23 Ιουλίου 2016) Παρουσίαση αποτελεσμάτων εργαστηρίων, Γιορτή Αποχαιρετισμού
- 9η ημέρα (Κυριακή 24 Ιουλίου 2016) Αναχώρηση μετεχόντων



Εγγραφή
Η εγγραφή, κόστους 50 ευρώ, καλύπτει την παρακολούθηση των εκδηλώσεων, διαλέξεων, παρουσιάσεων, βιωματικών δράσεων, και εκείνων των εργαστηρίων, που προσφέρονται χωρίς επιπλέον δίδακτρα.



ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ
Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας
- Εργαστήριο Περιβαλλοντικής Επικοινωνίας και Οπτικοακουστικής Τεκμηρίωσης (ΕΠΕΟΤ), Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Εργαστήριο Μουσικής Ακουστικής και Τεχνολογίας, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, ΕΚΠΑ


ΦΟΡΕΙΣ
Κινηματογραφική Λέσχη Ιτέας
Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος
Analogio Theater Festival
The Milena
Συμβούλιο Τεχνών της Ελλάδας
International Independent Arts Council

Artalit

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου