Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2020

Έκθεση της ΕΙΡΗΝΗΣ ΡΑΠΤΗ στον χώρο τέχνης ΕΤCΗ ΙΝΚ, Αθήνα

 Αγαπητοί, φίλες και φίλοι,


σας προσκαλούμε στην έκθεση της νεαρής  Ειρήνης Ράπτη που καταφέρνει να κρατήσει και να μας προτείνει το ίχνος του χορού σε μια εικόνα. Συνεχίζουμε με επιμονή το πρόγραμμα του χώρου τέχνης ΕΤCH INK για την χαρακτική και την τέχνη κι ελπίζουμε, ο χρόνος να μας δικαιώσει...


Το ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ-PANDOLFINI & ΣΙΑΤΕΡΛΗ Α.Μ.Κ.Ε. εγκαινιάζει 

την Παρασκευή, 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020 (17.30- 22.30) 

στον χώρο τέχνης ETCH INK, ( Αργυρουπόλεως 16, Λυκαβηττός)

την ατομική έκθεση χαρακτικής 

SHADOW DANCERS”  

της  

ΕΙΡΗΝΗΣ ΡΑΠΤΗ

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2020

Εικαστική δράση για τον Καρκίνο των μαστών στη Φλώρινα. Μαστεκτομησθείσες του κόσμου ενωθείτε. Δημαρχιακό μέγαρο Πέμπτη 29 /10/ 2020

Μαστεκτομησθείσες του κόσμου ενωθείτε

 Εικαστική δράση  για τον Καρκίνο των  μαστών στη Φλώρινα:

Συνδιοργάνωση: Σύλλογος καρκινοπαθών Φλώρινας

 Δήμος Φλώρινας

 Τρίτο εργαστήριο Ζωγραφικής ΤΕΕΤ, Π.Δ.Μ

 Εικαστικό project, με τρισδιάστατη  ροζ φωταγώγηση του κτηρίου του Δημαρχείο Φλώρινας.

Βιντεοεγκαταστάσεις, στον κήπο του Δημαρχείου, των προπτυχιακών καλλιτεχνών Βλάση Πεντεφούντα, Αλεξάνδρας Σαμπαλή και Φωτούλας Σούμα. Την εικαστική αλληλεπίδραση συντονίζει ο Χάρης Κοντοσφύρης.

 Οι άνθρωποι συνηθίζουν να οργανώνονται μεταξύ τους. Μια νέα πρωτοβουλία, αλληλέγγυα του φροντίζειν, θα προτρέπει δράσεις για την πρόληψη του καρκίνου. Πρόκειται για το Σύλλογο Καρκινοπαθών Φλώρινας. Σε ανθρώπινες, γραφειοκρατικές συλλογικότητες, όπως η πόλη ή ο Δήμος, που δίνουν έμφαση στον πολιτειακό συντονισμό, αναπτύσσεται η πολιτική προστασία πρόληψης και βιοϊατρικής ανάνηψης, με κοινωνικό και πολιτισμικό σθένος. Ο Δήμος Φλώρινας στέκεται αρωγός. Ο αποκλειστικός θηλασμός, η πρόληψη του καρκίνου των μαστών, η επανένταξη νοσούντων και η ψυχολογική υποστήριξη συνιστούν για τον Δήμο Φλώρινας προτεραιότητες. Η ουτοπική προνόηση για τη μέριμνα ενοποιεί τον νοσούντα με το υγιές πλήθος, επιτρέποντας την εμφάνιση της ανθρώπινης κοινωνίας ως συνόλου. Η έννοια της κοινωνίας δεν μπορεί να εννοηθεί χωρίς την προοπτικότητα και τη διάσταση της μελλοντικότητας.

Σχήματα Μνήμης, Πτυχιακή Εργασία Όλγας Μοναχού

 

 

ΣΧΗΜΑΤΑ ΜΝΗΜΗΣ

 

Έρευνα πάνω σε μια ιδέα

 Πρόκειται για μια ιδέα του περιλαμβάνει στοιχεία ημερολογίου, αρχείου, χάραξης και αναπαραγωγής της μνήμης και εντάσσεται στη μικρή χειρονομία, στην καθημερινότητα, σε μια ατομική πραγματικότητα. Η επιλογή του καφέ ως πρωτογενούς υλικού εδράζεται στην καθημερινή συνήθεια που γίνεται συχνά τόσο μηχανικά ώστε να θεωρείται ασήμαντη. Κι όμως αυτή η καθημερινή επανάληψη της διαδικασίας του καφέ καθίσταται σημαντική και ο καφεπότης ή ο λάτρης του καφέ δυσκολεύεται ή ακόμα και αδυνατεί να τη διακόψει ή να τη στερηθεί. 

Η αναπαραγωγή της μνήμης αναφέρεται στην ανάκληση στη μνήμη εικόνων και περιστατικών που έχουν ταξινομημένα αποθηκευτεί στον εγκέφαλο και τα οποία κάθε φορά που επανέρχονται ως εικόνες ή ως δρώμενα είναι πάντα ελαφρώς παραποιημένα, λαμβάνοντας υπόψη τη νευρο-φυσιολογική διαδικασία των συνάψεων μεταξύ των νευρώνων στον εγκέφαλο και το συναπτικό δίκτυο όπου η εμπειρία αφήνει το ίχνος της. (Τα ίχνη της Εμπειρίας 2017, 87).

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2020

«Οι εκ γενετής νεκροί και το ένα » εικαστική παρέμβαση αντιγραφειοκρατίας και αντιρουτίνας στον προθάλαμο του Δημαρχιακού κτηρίου Αμυνταίου. 26/10 /20220


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο μήνας Οκτώβρης είναι παγκόσμια αφιερωμένος στην υγεία του μαστού και συνοδεύεται από πλήθος εκδηλώσεων, με σκοπό την αφύπνιση των γυναικών για τη σπουδαιότητα της πρόληψης. Ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Αμυνταίου και Περιχώρων «Μαζί για τη Ζωή» σε συνεργασία με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Αμυνταίου, το 3ικαστικό 3ργαστήριο της Σχολής Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Φλώρινας, τον Αθλητικό Πολιτιστικό Σύλλογο Ελπίδες Χάντμπολ Αμυνταίου, τις Μαίες του Κέντρου Υγείας Αμυνταίου, το Δ.Τ. Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός- Περιφερειακό Τμήμα Φλώρινας και την υποστήριξη του Δήμου Αμυνταίου συμμετέχουν ενεργά στις παρακάτω συμβολικές δράσεις τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2020

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2020

"Στὴν ὕλη εἰσχώρησα ουρλιάζοντας". Εικαστικό project για την διαβατήρια τέλεση ενός θανατηφόρου ρίσκου, σε δύο πράξεις και τρεις εκθέσεις Ελλάδα- Ρουμανία - Σουηδία.

 

Στὴν ὕλη εἰσχώρησα ουρλιάζοντας[1].

 

Εικαστικό project για την διαβατήρια τέλεση ενός θανατηφόρου  ρίσκου, σε δύο πράξεις.

 

 

Πράξη πρώτη

Ουδείς ευτυχής έχει διακόψει ευτυχία για να γράφει ποιήματα[2].

Ουδείς νεκρός έχει διακόψει την θανάτια  ζωή για να ξαναζήσει το υπόλοιπο της ζωής του[3].

 

Το ανάθημα μπορεί να είναι μια μικρή όρθια πέτρα, ένα αγκωνάρι ή μια πλάκα που σηματοδοτεί την ενθύμηση των νεκρών,  στην άκρη του μυαλού των ζωντανών. Μπορεί να είναι και ένα τάμα, μια εκπλήρωση, μια επιθυμία, ένα αναθημάτισμα υποσχετικό, ένα ανιμιστικό στοιχείο, μια αφιέρωση. Το ομόριζο ανάθεμα είναι το  αίτιο που πρέπει να ξορκιστεί στην αμνησία του μυαλού, ένα πρόσωπο, ένα γεγονός, μια απειλή, το μιαρό, ο φόβος.

   Οι διαβατήριες τελετουργίες κατανοούνται ως σύνοδοι ακολουθιών  που  συνδέουν  το πέρασμα από μια κατάσταση, μια σφαίρα -κοινωνική, κοσμική, πνευματική, σωματική- στην άλλη. Η μεθοριακότητά τους, ως αποχωρισμός, αλλά και ως ένταξη, ανασυντίθεται μέσα από  δρώμενα που συγκροτούνται κοινωνικά, ενοποιεί τον Χώρο και τον Χρόνο και αναδεικνύει το προσπελάσιμο των  ορίων, των συνόρων και των μεταβατικών   καταστάσεων. Η γέννηση, η εφηβεία, η μύηση, ο αρραβώνας, ο γάμος, ο θάνατος και άλλες ατομικές ή ομαδικές μεταβάσεις και αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων, όπως η ανάληψη αξιωμάτων, η μετεγκατάσταση, η φιλοξενία αλλά και οι αλλαγές των εποχών, ο κύκλος του χρόνου και του βίου, τελικά, ορίζονται από συγκεκριμένες τελετουργίες. Οι τελετουργικές δράσεις αποτυπώνονται ως συνεκδοχές της ζωής και υποδηλώνουν την υποστασιακή δίψα  της αλληλουχίας ημών. Εκτυλίσσονται με τρόπο κανονιστικό κοινωνικά και οργανώνουν περιοδικότητες για συνευρέσεις, συνακροάσεις και συσσωματώσεις[4].

 

Χορό της νύχι ἂς ὦ φῶτα ἠχηρὰ[5].

Κατάρα κι ανθοδέσμη θανάτου στο ιερατείο/που καταρτίζει η μέλισσα/την αχαΐρευτη σφήκα περιφρονώντας[6].

 

Οι διαβατήριες τελέσεις για το θάνατο είναι εξόδιες, δείχνουν την έξοδο, αλλά και μια είσοδο, ταυτόχρονα. Ο τελετούμενος κι ο τελεστής  ως ζων, εύθραυστο και διαρκώς μετακινούμενο και μεταβαλλόμενο ενσώματο υποκείμενο, κατά τον van Gennep[7], στους αποχαιρετισμούς του Θανάτου υπόκεινται σε μια μεθοριακότητα της οριστικής(;) μετεγκατάστασης, με ρίσκο θανάσιμο,  «βιώνουν» την απένταξη από τον κόσμο των ζώντων και την εισχώρηση στους  νεκρούς. Οι διαβατήριες αυτές λειτουργίες προσεγγίζονται, τελικά, σαν κοινή, αναλογικά, εμπειρία.

 

Η εικαστική πλατφόρμα Μακρύ Όχημα επιχειρεί να λειτουργήσει με ένα ανάθημα, σχηματοποιημένο σε πλωτό μέσο, που σε περνά στην όποια «αντίπερα όχθη», αλλά και στον άλλο κόσμο. Το ανάθημα θα ξορκιστεί, με αναθέματα ταγμένα. Τα μικρά τάματα θα αποτελούν μικρογλυπτά, ζωγραφικές  μινιατούρες, μικροσκοπικοί διάκοσμοι, QR-code, συγκρατημένα με παραμάνες στο πλωτό.  Αυτή η διαδικαστική εικαστική ανάπτυξη  θα συνδημιουργεί μια μεταβλητών διαστάσεων εγκατάσταση, προσεγγίζοντας την μεταβατικότητα   της κοινωνίας ως εν εξελίξει δράμα, ως μια  προσπελάσιμη αφύλακτη διάβαση προς μια άγνωστη κατεύθυνση.

 

Καλούνται καλλιτέχνες να στείλουν, μέχρι τις 15 Νοέμβριου, μικρογραφικά τους κατορθώματα, για να αναρτηθούν στο πάνινο, πλωτό ανάθημα. Επίσης, θα έχουν τη δυνατότητα να τα αναρτήσουν και οι ίδιοι τους, μετά την έναρξη της  εκθεσιακής δραστηριότητας, στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης, ως μια δικιά τους διαβατήρια συνδήλωση, υπερβαίνοντας τα όρια της τάξης και της σειροθέτησης που διέπουν τις καθιερωμένες κοινωνικές σχέσεις και διαδικασίες αλλά και την εκθετική πρακτική ενός μουσείου. Οι τελετουργίες διάβασης δεν αναπαριστούν απλά, συμβολίζουν ή επικυρώνουν διαβάσεις, μέσα από την επιτέλεση και αυτό θα αποτελέσει την καλλιτεχνική συμβολή του καθενός.

 

Α/ δηλώνουμε συμμετοχή μέχρι τις 29 Οκτωβρίου.

 

Β / στέλνουμε τα αναθέματα – τάματα, όσα θέλουμε στον αριθμό τις 15 Νοέμβριου .

 

Γ/ Σε περίπτωση διαβατήριας παράδοσης στο μουσείο, δηλώνετε ημερομηνία άφιξης για την ανάρτηση του μικροέργου/τάματος, στο πλωτό ανάθημα.

 

Πράξη Δεύτερη

Επιτελεστική, βηματική δράση, στον άξονα του νυφιάτικου αποχαιρετισμού. Χορός με τη συνοδεία δύο οργάνων, σε αργό μέλος.  Παράλληλη, εικαστική παρέμβαση σε μαντήλια.  Τα ρούχα διπλωμένα εκτίθενται σε ενιαίο  σύνολο, με την ταυτόχρονη βιντεοκαταγραφή ή βιντεοπαρουσίαση του δρώμενου.

 

Α/ δηλώνουμε συμμετοχή μέχρι τις 29 Οκτωβρίου για την εικαστική παρέμβαση στο μαντήλι. Υλικό: λευκό πανί, διαστάσεων 50x50. Με παρέμβαση, επί το πλείστον, στη μια γωνιά, σε βάθος 15 πόντων.

 

Β / στέλνουμε τα αναθέματα μαντήλια ως τις 15 Νοέμβριου.

 

Γ/ Βιντεοκαταγραφή εκδήλωση ενδιαφέροντος.

 

Πληροφορίες και ενημέρωση στον Χάρη Κοντοσφύρη, τηλ.: 6974066236. 

 

Υστερόγραφο

[…]

Όσο αξίζει...

[…]

Απόψε πότισα τις ρίζες που ονειρεύτηκες

και τους καρπούς που εγκυμονούσε η τροχιά σου

κυρά, δε βρήκα μουσική που να σου άξιζε

πόνος στη γέννα προσκυνώ την αρχοντιά σου.

 

Θα χαραμίσω τη ζωή μου περιμένοντας

να ‘ναι πολύ αργά για να τη διορθώσω

και στα ρουθούνια του ουρανού θα μπω ουρλιάζοντας

τη μύτη του πριν ξεψυχήσω να ματώσω[8].

 

Ολοκλήρωση ανακοίνωσης πρόσκλησης για την συμμετοχή στο Balkan Art Festival της εικαστικής πλατφόρμας Μακρύ Όχημα, με την αλληλεπιδραστική συνέργεια των Χάρη Κοντοσφύρη και  Βασίλη Καβουρίδη.



[1] Καρούζος, Ν. (1980). Στὴν ὕλη εἰσχώρησα οὐρλιάζοντας. Ο ζήλος του μη-σχετικού με παροράματα. Αθήνα: Πολυπλάνο.

[2] Προβατάς, Ν. (2015). Η ευτυχία δεν βγάζει ποίηση. Το Βήμα (27/9).

[3] Στιγμιαίος αυτοσχεδιασμός του Σηράχ Σοβσέλ, στη Βόρεια Νήσο της Σοϊεγόσεμ Θάλασσας (21/10/2020).

[4] Van Gennep, A. (2016). Τελετουργίες διάβασης. Συστηματική μελέτη των τελετών. Θ. Παραδέλλης (μτφρ.). Αθήνα: Ηριδανός.

[5] Καρούζος, Ν. (1969). Ποίημα στο μαγνητόφωνο. Πενθήματα. Αθήνα. (περιλαμβάνεται στην συγκεντρωτική έκδοση Νίκος Καρούζος - Τα ποιήματα Α΄ (1961-1978). (1993). Αθήνα: Ίκαρος.

[6] Καρούζος, Ν. (1979). Οι πιο μπροστινές αλήθειες. Δυνατότητες και χρήσεις ομιλίας. Αθήνα: Ερατώ.

[7] Van Gennep, A. (2016). ό.π.

[8] Θηβαίος, Χ. (Συνθέτης & Στιχουργός). (2000). Γυναίκα [τραγούδι]. Είμαι αυτό που κυνηγάω [Μουσικό άλμπουμ]. Αθήνα: LEGEND - MODERN TIMES.

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2020

Η ψηφιακή Frieze του Λονδίνου 2020





Απο το 2003 και καθε φθινοπωρο εκτοτε το η εβδομάδα Frieze συγκεντρώνοντας την παγκοσμια καλλιτεχνική κοινότητα, παρουσιάζει έργα που κυμαίνονται από την αρχαία εποχή έως τους σημερινούς καθιερωμένους αλλα και αναδυώμενους καλλιτέχνες. 

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2020

Γεύσεις Σιωπής, ατομική έκθεση της Χριστίνας Τζάνη στην Art Gallery Μορφές

 


Η Γκαλερί Μορφές παρουσιάζει την έκθεση σύγχρονης τέχνης της Χριστίνας Τζάνη με τίτλο «Γεύσεις Σιωπής».
 
Η ζωγραφική της Χριστίνας Τζάνη, μια αυθεντική ζωγραφική, πυκνή και σε περιεχόμενο και σε γλώσσα, με όλες τις αντιφάσεις και τα επιτεύγματά της. Δεν ξεσηκώνει, δεν αντιγράφει κοινωνικές εντάσεις, μα διερμηνεύει τα φαινόμενα μέσα από το πινέλο της. 
 
Η ύπαρξη, έκρηξη θα λέγαμε των χρωμάτων και η συνεχής, ποικιλόμορφη εναλλαγή τους, προσθέτει στιγμές έντασης στο συνολικό αφηγηματικό σκηνικό. Ενδυναμώνει την αίσθηση της περισυλλογής κι εγρήγορσης της σκέψης. Λειτουργεί δε και συμβολικά διαλαλώντας την υπαρξιακή αγωνία και πάλη με τα καθημερινά αλλά και τα υπαρξιακά ζητήματα, που απασχολούν την σύγχρονη κοινωνία. 
 
Τα χρώματά της είναι ποιότητες και όχι ιδιότητες σωμάτων: Διότι δεν ζητά να αναπαραστήσει οντότητες απεικονίσιμες αλλά να αναδείξει ζωγραφικά το ίδιο το συμβάν ενός ανοίγματος που κάνει τα πράγματα να είναι. Δεν έχουμε να κάνουμε με συνθέσεις ή με αφαιρέσεις, που αντιγράφουν ή παραλλάσσουν έναν δεδομένο κόσμο, ο οποίος εξουδετερώνει την ύπαρξη των πραγμάτων, αλλά με το πλάσιμό τους ως παράδοσής τους στην άπιαστη αλήθεια τους. Αντί να κλείσει τα πράγματα σε μια τέλεια σύνθεση που, ορίζοντάς τα, θα τα απονέκρωνε εντός της και θα τα μετέβαλλε σε είδωλα, η ζωγράφος, τα εκθέτει σ’ αυτό που τα καίει και τα γεννάει συγχρόνως. 
 
Οι ανθρώπινες φιγούρες της, έχουν έντονα χαρακτηριστικά απελπισίας, απόγνωσης, σαν να θέλουν να αποδράσουν από το διαλυτικό περιβάλλον τους. Μα έχουν και παιγνιώδης εκφράσεις, σαν να θέλουν να κλείσουν το μάτι στον θεατή, ότι η ζωή, όσο δύσκολη και βασανιστική είναι, εξακολουθεί να είναι ένα παιγνίδι, που μπορεί να βγει νικητής. 
 
Τα πρόσωπα διατηρούν το καθένα την ταυτότητά τους και μαγνητίζουν τον θεατή με την ένταση και το φως που ενσταλάζει η ζωή μέσα τους. Στα έργα της με τα ζωηρά χρώματα, μια αισθητική συγκίνηση από ήχους παραμυθιών, άγριων ίσως, μα παραμυθιών, πλανάται για κάποιο απροσδιόριστο παρελθόν, συνδυάζοντας την αντικειμενική παρατήρηση της φύσης και τη μελαγχολία του ρομαντισμού. Πρόσωπα στα όριά τους, πρόσωπα που κραυγάζουν σιωπές, που μυστικά γελάνε ή καγχάζουν υστερικά, πρόσωπα σε απόγνωση που γεύονται γεύσεις απαγορευμένες, πρόσωπα που πέφτουν, που καταρρέουν, μα βρίσκουν εκ θαύματος μια νέα ισορροπία. 
 
Opening: 15 Οκτωβρίου, 18:00 έως 22:00 μμ
Διάρκεια έκθεσης: 15 Οκτωβρίου με 10 Νοεμβρίου
Επιμέλεια έκθεσης: Ηλίας Ηλιάκης
Ανοικτά από Δευτέρα μέχρι Σάββατο 10:00-14:00 και Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 18:00-21:00 με ελεύθερη είσοδο.
«ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΜΟΡΦΕΣ» Γοβατζιδάκη 18, Παλιά Πόλη, Ρέθυμνο, Κρήτη
Τηλ: +30 28310 50271
E-mail: iliasmorfes@gmail.com
 
 
Θα τηρηθούν όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα και τα μέτρα προστασίας του ΕΟΔΥ.