Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

PROJECT: ''PUZZLE ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ''

Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος που να προτιμάει τον πόλεμο από την ειρήνη. Γιατί στον καιρό της ειρήνης τα παιδιά θάβουν τους γονείς τους, ενώ, αντίθετα στον καιρό του πολέμου οι γονείς θάβουν τα παιδιά τους. (Ηρόδοτος) ‘’Ειρήνη είναι η στοργική μάνα της Γης’’ (Ησίοδος) Η θεωρία της σχετικότητας μας λέει ότι μπορείς να πάρεις μια τεράστια ποσότητα ενέργειας από μια μικροσκοπική ποσότητα μάζας. Το project: ‘’Puzzle για την Ειρήνη’’ αποτελεί μιά συνέχεια των περιστερώνων, που τοποθετήθηκαν σε πολυβολεία στην περιοχή Αγίου Παντελεήμονα Αμυνταίου και αφορούν στην προσπάθειά μου να κοινωνήσω, με τον εικαστικό ‘’λόγο’’, που διαθέτω, το μήνυμα για τη Ειρήνη. Μικρά τρισδιάστατα κομμάτια puzzle τα οποία εκλύουν τεράστια ποσότητα ειρηνικής ενέργειας, θα διανεμηθούν σε ψηλοκορφές σε διάφορα σημεία του πλανήτη με τη συνεργασία του Τόδουλου Νίκου (σύγχρονος ταξιδευτής, εραστής της περιπέτειας), ο οποίος θα οργανώνει αυτές τις εκστρατείες των ‘’Αγγελιαφόρων Ταξιδευτών της Ειρήνης’’. Οι μικρές αυτές μάζες- puzzle θα εμπερικλείουν τη ενέργεια, που προέρχεται από το συμμετοχικό έργο εμού, συνεργατών και παιδιών, από διαφορετικά σχολεία της Ελλάδας. Διάσπαρτα καλέσματα κατά του πολέμου, που σαν ενωθούν σχηματίζουν το περιστέρι σύμβολο της Ειρήνης.

Η Συμφωνία των Χρωμάτων | Neil Harbisson | TedX Talks

Ο καλλιτέχνης Neil Harbisson γεννήθηκε με αχρωματοψία, αλλά στις μέρες μας μπορεί να δει όλα τα χρώματα με τη χρήση μιας συσκευής που εφαρμόζεται στο κεφάλι του
Στο παρακάτω βίντεο, εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο μπορεί και αντιλαμβάνεται τα χρώματα, τα πρόσωπα αλλά και τα έργα τέχνης, μέσω της ακοής.



Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Πηνελόπη Γαίτη: Πάρκο Ελευθερίας-Μουσείο Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Αντίστασης, Κολαστήρια ΕΑΤ-ΕΣΑ: « Εις Θάνατον .....Σιγή και Τιμή»



    …………………………………………………………………………..Στο Πάρκο Ελευθερίας ένα μουσείο ....μια κιβωτός διαφύλαξης μνήμης γεγονότων μιας βασανισμενης χώρας με ακόμη πιο βασανισμενους ανθρώπους, ως ιστορία, ως αλήθεια, ως ιστορικό μανιφέστο. Και τι δεν έζησαν αυτοί οι τοίχοι... Αφουγκράζονταν ότι συνέβαινε σε αυτή τη χώρα: Τα χρόνια του 1-1-4, τους Λαμπράκηδες, το χαμόγελο του Σωτήρη Πέτρουλα, τη δικτατορία του 1967-1974, την εξέγερση του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1973, τη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1976 με το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη. Και να θέλουν να ξεχάσουν, δεν μπορούν να ξεχάσουν...είναι εκεί τα κελιά των βασανιστηρίων, είναι εκεί το άγαλμα του Σπύρου Μουστακλή.
    Οι αγώνες και οι ήρωες που κάποιες φορές έγιναν μυθοπλασία για βιβλία όπως το «Ζ» του Βασίλη Βασιλικού  και του «Υπόθεση Λαμπράκη» του Γιάννη Βούλτεψη. Μια κόκκινη χαρακιά στη μνήμη, ένα κόκκινο γαρύφαλλο, για εκείνους που πάλεψαν και αρνήθηκαν ακόμη και την ίδια τους τη ζωή. Ιάκωβος Καμπανέλλης:«Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι οι άλλοι να βαστάνε τα σκοινιά αρνιέμαι να με κάνουν ό,τι θένε αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά».
....................................................................................................................................................................................................................................................................................

    Ο  Αγέρας σαλεύει τις φυλλωσιές των δέντρων. Πίσω η βουή της πόλης. Μπροστά τα κτίρια-κολαστήρια χάσκουν άδεια: βωμοί νεκρών ψυχών. Φυλακές, ηρώα, μαρμαρωμένοι ήρωες. Τα γραμμάτα, τα γράμματα, τα ονόματα, τα ονόματα!.....ένα γαρύφαλλο, Ν.Μ, Σ.Μ. Τα γράμματα,  τα γραμματα, Ζ, Ζ, Ζ...οι αγώνες , το αίμα, οι κραυγές και μετά οι αριθμοί 27 1963, 21 1965, 1947, 1949, 12 1945, 1 1976, 21 1967, 17 1973, 15 1974, 24 1974...βουή  και ύστερα σιωπή και άχρονη μνήμη.
    Βασίλης Βασιλικός, «Ζ»: «Ξεχνάω το προσωπό σου..σιγά σιγά το προσωπό σου χάνεται απ’ τα εγκεφαλικά μου κύτταρα, καθώς νέα πρόσωπα έρχονται να προστεθούν πάνω στη λατρεμένη μορφή σου. Τι θα γίνω; Σιγά-σιγά χάνεσαι...... Σε ξεχνώ και κάτι μέσα μου αντιστέκεται....».
    Ποιος χτυπάει; Ποιος ρωτάει; Κούφια μνήμη, άδεια μνήμη. Οι νεκροί περιμένουν κι οι θυσίες τους βάλσαμο.  Εις  θάνατον, εις θάνατον...Σιγή και Τιμή.....
Ελλάδα του 2017...







Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης ΔΙΑΤΟΠΟΣ παρουσιάζει τη νέα εικαστική πρόταση του Θωμά Τουρναβίτη με τίτλο “Saints in Carousel”


Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Διάτοπος παρουσιάζει την έκθεση του Ελλαδίτη καλλιτέχνη Θωμά Τουρναβίτη με τίτλο «Saints in Carousel». Τα εγκαίνια της έκθεσης θα τελέσει εκ μέρους του Έλληνα Πρέσβη η κα Ευρύκλεια Παναγιώτου την Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου 2017, στις 8μμ. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017.

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Ευτυχισμένες Μέρες,Αθανάσιος Μπαμπάνης

                                       
                               Ευτυχισμένες Μέρες


 Είναι τα απανωτά χαστούκια που τρως ή το ότι είναι το πολλά και αιφνιδιαστικά που δεν προλαβαίνεις να τα συνειδητοποιήσεις? Και μετά πως συνεχίζεις? Τα τραύματα είναι πολλά και βαθιά ,πως θα επουλωθούν? Ο χρόνος και η αγάπη απέναντι στον εαυτό σου είναι το φάρμακο. Το λάθος που κάνω είναι ότι ξυπνάω με την ίδια τρομερή σκέψη, ότι δεν υπάρχει ελπίδα και ότι όλα θα λήξουν πάλι άσχημα. Το ότι η αγάπη θα μεταλλαχθεί  σε κακία ,η εμπιστοσύνη σε προδοσία και το κίτρινο σε μαύρο. Ακριβώς έτσι ένιωσα τότε από την απόλυτη χαρά, την ενεργητικότητα, την πρόοδο, την ζωντάνια στην απόλυτη θλίψη, στο κενό, στο πένθος. Λες και κάποιος έριξε τα βρομόνερα των πινέλων πάνω στο δικό μας όμορφο έργο! Που το ζωγραφίσαμε μαζί. Αλλά αυτό που με πόνεσε περισσότερο από όλα ήταν ότι το έκανες εσύ! Όπως μαύρισε η ακουαρέλα  μου έτσι και η καρδιά μου. Και πώς να αποδεχθείς κάτι τέτοιο? Πόσο μάλλον να το συνηθίσεις. Απλά προχωράς αν σέβεσαι και αγαπάς τον σημαντικότερο σύντροφο που έχεις στην ζωή σου, που αυτός είναι ο εαυτός σου, προχωράς! Σφίγγεις τα δόντια, συνδυάζεις  το ποιο όμορφο χαμόγελο σου με το αγαπημένο σου άρωμα, μηδενίζεις και απλά βαδίζεις με τις πληγές σου ανοιχτές. Αρκεί να κοιτάς προς τον ήλιο , ψάξε τα τελευταία μόρια φωτός που απέμειναν μέσα σου και πολλαπλασίασε τα! Άλλο ένα βέλος στην φαρέτρα με τις εμπειρίες σου που θα σε κάνουν σοφότερο και δυνατότερο όχι αδύναμο και ζοφερό. Αυτοί δεν ξέρουν να αγαπούν, είναι πρόβλημα τους. Εσύ οφείλεις να ζεις για το σήμερα όχι για το χθες, έτσι και αλλιώς η ζωή κυλάει όπως τα νερά του ποταμού τίποτα δεν αλλάζει την χειμαρρώδη  ροή τους. Έτσι τα τραύματα κλείνουν και κοντοζυγώνεις  την ευτυχία











Aka-Acid | Δωρεάν Ελληνικές Γραμματοσειρές

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Συμμετοχή της Χριστίνας Τζάνη σε ομαδική έκθεση στη γκαλερί Virago στο Σιατλ των ΗΠΑ



Η ομαδική έκθεση Our Daily Armor lll–The Virago in Contemporary Art and Adornment θα εγκαινιαστεί 16 Νοεμβρίου στην Virago Gallery στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον και θα διαρκέσει έως 31 Δεκεμβρίου 2017.

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Συνέντευξη της Χριστίνας Τζάνη στο διεθνή περιοδικό τέχνης Peripheral ARTeries Art Review - Biennial Edition. Αναφορά στο τρίτο εργαστήριο του ΤΕΕΤ Φλώρινας.

Το διεθνή περιοδικό Peripheral ARTeries Art Review παρουσιάζει όλες τις προτεινόμενες μορφές τέχνης και κυρίως εστιάζει σε έργα που αναγκάζουν τους ανθρώπους να σκεφτούν την ευρύτερη κοινότητα και ένα είδος τέχνης ικανό να μεταβάλλει την παραδοσιακή προοπτική θέασης στην τέχνη. Είναι ένα καλλιτεχνικό έργο που καλλιεργεί ένα πνεύμα ανοίγματος μέσα από μια μοναδική συνεργατική και συμμετοχική προσέγγιση.

Φωτογραφίες εγκαινίων της έκθεσης υδατογραφίας στη Ρώμη με τίτλο "Mediterraneo"


Στις 6 Νοεμβρίου στις 5.30 μ.μ. στην Galleria Angelica in Via di S.Agostino 11  εγκαινιάστηκε η Διεθνής Έκθεση Ακουαρέλας "Μεσόγειος" με τη συμμετοχή Ιταλών, Ελλήνων και Ισπανών ζωγράφων. Η έκθεση έχει διάρκεια μέχρι 15/11.

Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

“ATROPOS”



Γιώργος Πανταζής_Γαβριήλ Φτελκόπουλος
14.11 –09.12.2017
Εγκαίνια Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2017, 19.00 – 22.00

Μια νέα εικαστική σύμπραξη θα παρουσιαστεί στη γκαλερί Λόλα Νικολάου από 14 Νοεμβρίου, μέχρι 9 Δεκεμβρίου, με τον τίτλο “ATROPOS”.

Δωρεάν πρόσβαση σε e-books | Μonoskop.org

To monoskop.org είναι μια ιστοσελίδα που προσφέρει ελεύθερη πρόσβαση σε βιβλία και συγγράμματα ποικίλλων ειδών.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των βιβλίων είναι στα αγγλικά.

Δε χρειάζεται εγγραφή.
Μπορείς να ψάξεις για ένα συγκεκριμένο βιβλίο που σε ενδιαφέρει, αλλά και να χαζέψεις τι παίζει από τη λίστα με δημοφιλείς κατηγορίες στα δεξιά της σελίδας.

PROJECT: PUZZLE (ΣΜΥΡΝΗ)

Project: ''PUZZLE'' (ΣΜΥΡΝΗ)

Ημερίδα στην Πάτρα "is Art in progress?" 22/11

Ας γίνει διάλογος. Η δική μου άποψη βρίσκεται παρακάτω.

Εξαρτάται τι έχουμε στο νου μας ως πρόοδο/εξέλιξη και τι πρόσημο δίνουμε σε αυτή πρώτα απ'όλα. Δεύτερον, όσο υπάρχει -επετρέψτε μου- "οικονομική λογοκρισία" στον τομέα της τΤ()έχνης (αναπόφευκτα από τη στιγμή που είναι συνθήκη προς εμπορευματοποίηση, και εδώ να υπενθυμίσω πως θα έπρεπε να απαγορευτεί η οποιαδήποτε εμπορευματοποίηση της, η ()έχνη είναι τουλάχιστον λειτούργημα), τότε σίγουρα δεν υπάρχει ουσιώδης πρόοδος, ως προς το ελιτιστικό καλλιτεχνικό γίγνεσθαι, μα από την άλλη, οι underground καλλιτέχνες, ερεθίζονται ακόμα εντονότερα και η δημιουργία τους είναι πιο πηγαία και πιο αληθινή, έτσι εξηγείται συχνά και η ετεροχρονισμένη αναγνώριση αρκετών από εμάς. Αυτό είναι ένα απάντημα που οφείλουμε να έχουμε στο νου μας, και telos, οφείλουμε να παύσουμε από την ανάγκη για ύλη-υλικότητα και παραγωγή, και να αφοσιωθούμε με πάθος, στην καλλιέργεια και πνευματική οξύνεια.
Με εκτίμηση,
Ανδρεοσόπουλος Δημήτρης

Η ημερίδα θα λάβει χώρα στις 22/11/2017 18:30 - 20:30 στο King George Hall στη Πάτρα, Πλατεία γεωργίου 1, 26221
    
                  
Έργο του Κλεομένη Κωστόπουλου 

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Self-evident existence

Η Δημιουργία δεν έχει τίποτα το αρμονικό και γαλήνιο κατα τη διαδικασία της, και όμως όταν κοιτάς την Δημιουργία, βλέπεις παντού αρμονία και τελειότητα.
μολύβι σε ριζόχαρτο Α4 90μγ, από τη συλλογή "32 Ικαστικά Κοαν", 2017, Ανδρεοσόπουλος Δ.

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Όλα είναι Χώρος

Μη κοιτάς με όρους χρονικότητας, μα υπό το πρίσμα του χώρου μόνο. Μόνο έτσι θα μπορείς να δημιουργήσεις και να κατανοήσεις.

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

A T R O P O S | Γιώργος Πανταζής_Γαβριήλ Φτελκόπουλος


Μια νέα εικαστική σύμπραξη θα παρουσιαστεί στη γκαλερί Λόλα Νικολάου από 14 Νοεμβρίου, μέχρι 9 Δεκεμβρίου, με τον τίτλο “ATROPOS”.
Οι εικαστικοί, Γιώργος Πανταζής και Γαβριήλ Φτελκόπουλος, ηλιο-βατούν ανάμεσα σε έννοιες που εγείρουν τον προβληματισμό αλλά και προσφέρουν ερμηνείες. Σε μια εικαστική συνομιλία, ανταλλάσσουν και αλληλοσυμπληρώνουν συμβολισμούς για το αναπόφευκτο που φέρει μέσα της η εξέλιξη της φύσης κατά τον διαρκή κύκλο της ανανέωσης. 

Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

Εγκαίνια έκθεσης υδατογραφίας στη Ρώμη με τίτλο "Mediterraneo"



Στις 6 Νοεμβρίου στις 5.30 μ.μ. στην Galleria Angelica in Via di S.Agostino 11  θα εγκαινιαστεί η Διεθνής Έκθεση Ακουαρέλας "Μεσόγειος" με τη συμμετοχή Ιταλών, Ελλήνων και Ισπανών ζωγράφων. Όλα τα ενδιαφερόμενα μέλη καλούνται να συμμετάσχουν με την παρουσία τους.

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Η δημιουργία αποκτά νόημα, μόνο όταν αποδεχτείς πως τίποτα δεν έχει νόημα.


Καθώς έχεζα χτες το βράδυ, συνειδητοποίησα πόσο μαλακός και μη agressive ήμουν με κάποιους ανθρώπους-καλλιτέχνες εδώ και χρόνια. Επειδή όταν τόλμησα να αρχίσω να εκφράζομαι ειλικρινά και να γυμνώνομαι απέναντι στο χάος του κόσμου, ευχόσασταν να πεθάνω, για μια "κωλογραφία".

Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017

«Έτος Νίκου Καζαντζάκη»

Kazantzakis -
        αφιέρωμα MyAegean
Το 2017 έχει ανακηρυχθεί  «Έτος Νίκου Καζαντζάκη» και συμπληρώθηκαν, στις 26 Οκτωβρίου, 60 χρόνια από το θάνατό του. Στο e-Περιοδικό της Πύλης & Κοινότητας «MyAegean» φιλοξενείται ένα πλούσιο άρθρο-αφιέρωμα για το μεγάλο δημιουργό. Το δημοσίευμα είναι εμπλουτισμένο με οπτικοακουστικό υλικό που παραχωρήθηκε ειδικά για αυτό, από το Αρχείο του Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη, που βρίσκεται στη Μυρτιά Ηρακλείου Κρήτης (πρώην «Βαρβάροι»), τη γενέτειρα του συγγραφέα.

Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017

6 Thessaloniki Biennale: Performance Festival // VestandPage (Photo Documentation)

Imagined Homes | Φαντασιακές Εστίες

Thessaloniki Biennale of Contemporary Art

VestandPage | AEGIS VI / Home
(c) Verena Stenke & Andrea Pagnes



21.10
21:00 / ΚΜΣΤ
Το AEGIS VI (Home) αποτελεί το έκτο μέρος του ομώνυμου κύκλου AEGIS (=αιγίς) που αναφέρεται στην Εστία, τη μυθική θεότητα της οικιακής ζωής, της οικογένειας και της πολιτείας. Πρόκειται για μια δράση με σκοπό να τιμήσει την ιδεατή δύναμη μιας συλλογικής κοινότητας αμφισβητώντας την επισφαλή ομπρέλα των κρατικών συστημάτων.


Συμμετέχοντες:


Verena Stenke / Andrea Pagnes / Thomas Diafas / Fenia Kotsopoulou


Iosifina Makri / Ariadni Pediotaki / Maria Zourou


Φωτογραφίες από τη δράση ΑΕGIS VI >>>

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Έκθεση Ζωγραφικής του Χρόνη Καραχάλιου στον Φ.Σ.Φ. “ο Αριστοτέλης” Εγκαίνια έκθεσης, Τετάρτη 1η Νοεμβρίου 2017ώρα 20:00 μ.μ. Διάρκεια 1η Νοεμβρίου έως 14η Νοεμβρίου 2017



“Έκφραση”


Εκφράζομαι με παλιά μέσα για να περιφρονήσω την αλήθεια, για να δώσω αξία στην ύπαρξη, να προβάλλω την διάθεση μορφοποίησης του αφαιρετικού κόσμου, ο οποίος είναι απρόβλεπτος (και στον οποίο υποκλίνομαι) και ο οποίος επικαλύπτει, ως ιδέα, τα θέματά μου, αλλά εμπεριέχεται, ως έκφραση, σε μικρές ποσότητες, μέσα σε αυτά επιζητώντας την θαυμαστή αυτοτέλειά του και απoτελώντας τo έναυσμα εικαστικών δημιουργιών χωρίς τέλος.

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Horror Expo Ireland 2017, participation of Christina Tzani with Gallery X







https://www.youtube.com/watch?v=04mdC5bpP8M

 An Unmissable experience for any Fan of the Horror Genre, this Halloween Horror Expo is the place to get your Shriek On !
Located in the mysterious surroundings of the Freemasons Grand Lodge in Dublin, expect an evening dripping in Fear, Dread and Terror.

In celebration of all things gory and gruesome, Horror Expo is calling upon all fans of the Horror genre to join us in an evening of Q&As, SFX Demonstrations and Special Screenings featuring some of the most talented and celebrated Experts from the world of HORROR.

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

10 International Student Poster Competition Skopje 2017

The Plakart Association of Graphic Designers, in partnership with Museum of City of Skopje, is inviting all students worldwide on BA, MA and PhD studies of fine arts, design and visual arts to enter the 10th International Student Poster Competition Skopje.

This year's theme is "Artificial Reality".     https://skopjeposter.com/projects/artificial-reality/ 

Κάλεσμα για συνδιαμόρφωση εκδήλωσης για τον Νίκος Καζαντζάκη

                                                            

Με αφορμή την εκδήλωση που οργανώνει το Γυμνάσιο Αμυνταίου για τον Νίκο Καζαντζάκη στο Πνευματικό κέντρο του δήμου, τον μήνα Δεκέμβριο,  καλούμαστε να συμμετέχουμε με κάθε μορφή εικαστικής παρέμβασης.

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Are you afraid of dying?

Η ζωή δεν είναι δεδομένη, ο θάνατος ναι.

Digital photo with facebook editing,"Das Herz aus Scheiße", 2017, Andreosopoulos D.

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

«Salvatores dei-Ασκητική: Νίκος Καζαντζάκης: Η κραυγή, η σιωπή και η ατελείωτη άβυσσος». Σταχυολόγηση προτάσεων: Γαίτη Πηνελόπη, Καμπουρίδου Άννα Eπιμέλεια κειμένου: Γαίτη Πηνελόπη



    Λέξεις που καίνε, ερωτήματα χωρίς απόκριση, αλλάγες επί αλλαγών σε ένα κείμενο φωτιά. Ο πυρετός της δημιουργίας του ποιητή, του συγγραφέα, του καλλιτέχνη, του άνδρα, της γυναίκας, του ανθρώπου κα του σύμπαντος ως πόνος, κραυγή και σιωπή. Βιέννη 1922: Η αρχή της συγγραφής του. Βερολίνο 1923: Η λήξη της συγγραφής του. Ένα βιβλίο μαγιά και σπόρος για το μετέπειτα έργο του μεγάλου συγγραφέα που ο ίδιος το ονόμασε βιβλίο mystique καθώς σε αυτό προσπαθεί να περιγράψει το μεταφυσικό ταξίδι της ψυχής μέσα στον κόσμο περνώντας διαδοχικά από πέντε κύκλους: Εγώ, Ανθρωπότητα, Γης, Σύμπαν, Θεός. 
    Φράσεις, λέξεις, πόνος, οιμωγές και δάκρυα. Μια δίκη που δεν έγινε ποτέ (1930) για ένα βιβλίο που με την έκδοσή του προκάλεσε έντονα καθώς ο Δημήτρης Γληνός το δημοσίευσε στην εφημερίδα του. Η «Ασκητική» αγκάλιασε τα φαντάσματα της ανθρώπινης ψυχής και του αέναου αγώνα της με τη μοίρα, τη ζωή και το θάνατο. Κι ο άνθρωπος μέσα σε όλα αυτά πασκίζει να μαζέψει τα ξεσκλίδια του  αναζητώντας τη λύτρωσή του μέσα από πορείες που κάθε φορά παίρνουν την εικόνα που της δίνουν οι μυριάδες ανθρώπινες μορφές που παραδέρνουν μέσα στο αλώνι της ζωής και συντρίβονται από τους άλλους, μα και από τον εαυτό τους «Αργά με αγώνα σαλεύω ανάμεσα στα φαινόμενα που γεννώ, τα ξεχωρίζω βολικά, τα σμίγω με νόμους και τα ζεύω στις βαριές πρακτικές μου ανάγκες». Ο άνθρωπος, συναισθανόμενος τη μηδαμινότητά του πασκίζει ωστόσο να φτάσει όλο και πιο πέρα, να δει έστω και μια στιγμή τι κρύβεται πίσω από το φοβερό παραπέτασμα της αγωνίας και της γνώσης που δεν είναι άλλο από το φαινόμενο και την εικόνα.
    «Ασκητική» και Νίκος Καζαντζάκης: Η πεμπτουσία της σκέψης του, το δάκρυ της ψυχής του, μια σταγόνα αιμάτινης θυσίας στη δημιουργία και στην αιωνιότητα. Το 1930 ο Stefan Zweig έγραψε ότι το έργο αυτό του Νίκου Καζαντζάκη ανήκει σε όλο τον κόσμο. Salvatores dei: Οι Σωτήρες του Θεού. Ίσως γιατί ο άνθρωπος νιώθει πως χρειάζεται το Θεό κοντά του, όμως και ο Θεός χρειάζεται κι αυτός τον άνθρωπο... Έχει άραγε ο Θεός ανάγκη από τη λύτρωση; Είναι η λύτρωση πανανθρώπινη; Η Ανάγκη είναι το άλλοθι για αέναο αγώνα που συνδαυλίζεται από την Πίστη και την Ελπίδα; Μήν η ελπίδα πέθανε; Μην η ελπίδα ζει; Κι αν ναι, πού έχει χαθεί, αφού τόσες ψυχές παραδέρνουν σαν ακυβέρνητα καράβια σε πελάγη τρυκιμισμένα; Κι η άβυσσος; Η άβυσσος η σκοτεινή, η δυσπερίγραπτη και ζοφερή που μας μιλά καθώς αρχίζει το έργο του; «Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο, καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο, το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε ζωή».
    O άνθρωπος μέσα από τον καζαντζακικό λόγο βιώνει με τρόμο την ύπαρξή του, την συντάυτιση της ζωής και του θανάτου, της μήτρας και της ταφόπλακας, της εφήμερης ζωής και της αθανασίας. «Ξεκίνησα από ένα σκοτεινό σημείο τη μήτρα, οδεύω σ’ ένα άλλο σκοτεινό σημείο, το Μνήμα».Η ζωή συμπυκνώνεται σε ολιγόχρονο ταξίδι φθοράς μέσα στον άχρονο χρόνο, ενώ η ύλη παλεύει με τη σύνθεση και την αποσύνθεση. Το αρχέγονο αποδεικνύεται ο ρυθμιστής της συμπαντικής ενότητας μέσα από τις φράσεις του λεβεντοκρητικού συγγραφέα που χαρίζει σε αυτούς που θα το διαβάσουν το «Salnatores dei», τη μυστική δύναμη να συναισθανθούν τα χρέη τους ως σωτήρες προς τον εαυτό τους, τους άλλους και τη ζωή. Ενεργεί ως βραδύκαυστο φυτίλι που βάζει φωτιά στη σκέψη τους σπέρνοντας την αμφιβολία πως τίποτα δεν είναι δεδομένο για τίποτα και για κανένα. Γιατί καθώς γράφει ο συγγραφέας του «ο νους δε βολεύεται».
    Η φωνή, η γραφή, η ψυχή του Καζαντζάκη δεν χαϊδεύει τον άνθρωπο, αλλά επιδιώκει να του ανοίξει παράθυρα, να τον κάνει να αφουγκραστεί τις ορατές και τις αόρατες δυνάμεις που τον τριγυρίζουν. Του δείχνει με σκληράδα τον ανηφορικό δρόμο του αγώνα που οδηγεί στην εσωτερική λύτρωση, τον παίρνει από το χέρι ως Βιργίλιος, ως Βεατρίκη, ως Άγιος Βενάρδος και τον περνά από Κόλαση, Καθαρτήρι και Παράδεισο. Πόσο τυχαίο είναι πως μια ψυχή σαν τον Καζαντζάκη υπήρξε ο μεταφραστής της «Θείας Κωμωδίας» του Δάντη; Δαντικές πορείες, Καζαντζακικές πορείες, ανθρώπινες πορείες. Πορείες που κρύβουν μέσα τους αποχαιρετισμούς για το καθετί που χάνεται κάθε στιγμή, που πεθαίνει, που θολώνει και ξεριζώνεται πικρά και αδυσώπητα. Για τον Καζαντζάκη η λύτρωση έρχεται μετά από πόνο, ανήφορο και σκάψιμο στις πιο βαθιές πτυχές της ψυχής «Σκάψε! Τ βλέπεις; Δε βλέπω τίποτα! Νύχτα  βουβή, πηχτή, σα θάνατος. Θα’ναι ο θάνατος. Σκάψε ακόμα!». Οι πορείες έχουν σταθμούς, βρίσκονται σε διαρκή κλιμάκωση, έχουν σκαλοπάτια: Το πρώτο, το δεύτερο, το τρίτο σκαλοπάτι, έτσι τα ονοματίζει ο Ν.Κ. Κλείνουν  εντός τους το εγώ, τη ράτσα, την ανθρωπότητα και τη γης. Βρίθουν από αγωνίες, απορίες, λάθη, αμφισβητήσεις, αποκλίσεις, κραυγές και σιωπές.
    Ο άνθρωπος είναι ανήμερο θεριό,με πάθη και φόβους στην ψυχή του. Πώς θα μπορούσε να μην ήταν;  Ο Ν.Κ γράφει: «Δεν είμαι το φως, είμαι η νύχτα, μα μια φλόγα λοχίζει ανάμεσα στα σωθικά μου και με τρώει. Είμαι η νύχτα που την τρώει το φως». Πόση δύναμη χρειάζεται η ανθρώπινη ψυχή για να βρει το θάρρος να σηκωθεί και να παλέψει με τους δαίμονές της, μόνη και απροστάτευτη! Κι όμως οι δυνάμεις βρίσκονται κι ο Καζαντζάκης, μια αδάμαστη ελληνική ψυχή, τις προτείνει στον άνθρωπο διαχρονικά πια, γιατί ο φόβος και η αγωνία δεν έχουν χρόνο, δεν  ενδιαφέρονται αν είναι 1923 ή 2017 ή 2085. Οι ψυχές ζούνε και θα ζουν σε μετεωρισμούς φόβων, θα αντικρύζουν με δέος την άβυσσο ελπίζοντας σε κάτι που ούτε κι αυτές γνωρίζουν, αλλά έστω και το κάτι πάλι για αυτές κάτι θα είναι...
    Ο άνθρωπος για τον Καζαντζάκη είναι δύναμη, είναι ράτσα, είναι ευθύνη. Τίποτα δε φυτρώνει μόνο του. Είναι το μαζί, είναι η κοινότητα «Δεν είμαι ένας! Δεν είμαι ένας!». Είναι οι πρόγονοι που έφυγαν κι όμως άφησαν πίσω τους το σπόρο για να καρπίσει και να δώσει ό,τι αυτοί και οι πατεράδες τους ονειρεύτηκαν. Και όλα μαζί τι κάνουν; Τον άνθρωπο που οφείλει να παλέψει, όχι πια για τον άχαρο εαυτό του, μα για τους άλλους και πιο πολύ για αυτούς που θα  έρθουν, για να μην σβήσει η ανθρώπινη ψυχή και οι κατακτήσεις της. Όπως τα γράφει ο Ν.Κ «Μια λαμπαδα κρατούμε και τρέχουμε. Το πρόσωπό μας, μια στιγμή φωτίζεται, μα βιαστικά παραδίνουμε τη λαμπάδα στο γιο μας κι ευθύς σβήνουμε, κατεβαίνουμε στον Άδη». Κι αλήθεια ο Άδης και η Άβυσσος με τα απροσμέτρητα άδηλα βάθη είναι πολλοί και πικροί. Και ο άνθρωπος της κάθε εποχής αναρωτιέται πόσα χρέη πια θα πρέπει να ξετελέψει στην άχαρη λιγόχρονη ζωή του.
    Το σύμπαν περιβάλλει τον άνθρωπο με τη σοφία του και αυτός θέλει να το βιώσει, να το αισθανθεί, να το αρμέξει και να το γευτεί. Η γη με το χώμα της κι ακόμη τα ζώα, τα πουλιά, τα ψάρια και τους ανθρώπους, τον άνθρωπο που πολλές φορές δεν ικανοποιείται ούτε με την πιο ουράνια ομορφιά και δεν χωρά πουθενά νιώθοντας την κραυγή να γιγαντώνεται μέσα του και να τον σπρώχνει να κάνει πράξεις τα οράματά του.
    1922: Μια χρονιά σταθμός για την Ελλάδα. Η μικρασιατική καταστροφή  κατατρώει ελπίδες και ανθρώπινα κορμιά, όμως και οι προηγούμενες δεκαετίες ήταν γεμάτες από πολεμικά άρματα που αποκαρώνουν και συντρίβουν την ανθρώπινη ψυχή. Τα νέα όπλα: Νέες μηχανές θανάτου σκοτώνουν ανελέητα, ξερνούν φωτιά, καταστροφές, λυγμούς, ερημιά...κι ο Νίκος Καζαντζάκης να τα ζει γύρω του... «Salvatores dei»…Ο άνθρωπος ζει με τις ελπίδες του αμφιβάλλοντας όμως πια και για αυτές, τα οράματά του προδόθηκαν, ο Θεός του χάθηκε....Ένας ποιητής σαν τον Νίκο Καζαντζάκη δεν μπορεί να μην ελπίζει «Η ουσία του Θεού μας είναι ο ΑΓΩΝΑΣ. Μέσα στον αγώνα τούτον ξετυλίγονται και δουλεύουν αιώνια ο πόνος, η χαρά και η ελπίδα». Κι αλήθεια, ο αγώνας, ο τιτάνειος έχει ανάγκη το ακούραστο θάρρος και τη μεγάλη πνοή που έχει για μεγάλο της εμπνευστή την αρχέγονη δύναμη που εμπεριέχει μέσα της τα πάντα κι ως ένας ακατάλυτος προανθρώπινος ρυθμός δονεί και διαπερνά το καθετί δημιουργώντας συμπυκνώσεις που θα καρπίσουν ως σπόρος με γόνιμα αποτελέσματα για τον άνθρωπο.Κι αυτός δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία με το να της δόσει σάρκα και οστά. «Αχ! Την αστραπή τούτη ν’ ατενίσουμε μια στιγμή, να την οργανώσουμε σε ανθρώπινο λόγο!».
    Σαν γίνει η προετοιμασία του ανθρώπου κι αυτός συναισθανθεί τα πολύπλευρα χρέη του, καθώς και τις βαθμίδες που θα χρειαστεί για να εξελιχθεί η μοναδική του πορεία και τα οράματά του, είναι καιρός πια να περάσει στην πράξη που για τον Νίκο Καζαντζάκη είναι «η στερνή, η πιο ιερή μορφή θεωρίας». Η όλη διαδικασία, επίπονη και βασανιστική θα πρέπει να περάσει μέσα από κανάλια δύσκολα, αφού ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να κοιτάξει εντός του, να δει τη δική του άβυσσο και να βγει από τα σκοτάδια του. Θα πρέπει να ανακαλύψει την ποιότητα του Θεού, τις πληγές και τις αγωνίες του, αλλά και τους αγώνες του ενάντια στη μοίρα και στο σκοτάδι. Γράφει ο Ν.Κ «Δε μαχόμαστε για τη Γης, μήτε για τις ιδέες. Όλα τούτα είναι πρόσκαιρα και πολύτιμα σκαλοπάτια του Θεού που ανηφορίζει-και γκρεμίζονται, ευθύς ως τα πατήσει ο Θεός ανεβαίνοντας».
    Η πορεία-αγώνας συνεχίζεται με τον άνθρωπο να αγωνίζεται για την ελευθερία και για την ηθική αρετή ως τελικά ζητούμενα μέσα από την αγάπη του για τον άνθρωπο. Κανένας δεν πρέπει να χαθεί γιατι: «Κι αν χαθεί, εμείς έχουμε την ευθύνη. Αν χαθεί, εμείς χανόμαστε». Η ευθύνη και η θυσία είναι αναγκαίες για την συμπόρευση με τον συν-άνθρωπο, είναι πράξεις καθοριστικές για τον άνθρωπο, γιατί τον εμπλουτίζουν, τον απελεύθερώνουν , τον συνταυτίζουν με τη μυστική δύναμη του Θεού, τον αναγεννούν. «Να πεθαίνεις κάθε μέρα, να αρνιέσαι ό,τι έχεις κάθε μέρα. Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Πολέμα!».
    Κάθε άνθρωπος και μια σειρά από μικρούς και μεγάλους άθλους  από μικρούς και μεγάλους σταυρούς, όμως μεμψιμοιρίες δεν χρειάζονται, παρά μονάχα αγώνας, με τον καθένα να κάνει το καλύτερο από τη θέση που βρίσκεται κάνοντας πράξη το εγώ με το εμείς, γιατί το αξίζουν όλοι και ο καθένας ξεχωριστά. «Ας ενωθούμε, ας πιαστούμε σφιχτά, ας σμίξουμε τις καρδιές μας, ας δημιουργήσουμε εμείς, όσο βαστάει ακόμα η θερμοκρασία τούτη της Γης...». Ο αγώνας και η προσπάθεια να μη σταματούν, αφού μέσα τους φωλιάζουν  τη χαρά , την ελπίδα. Έτσι ξορκίζεται η άβυσσος...που είναι η ώρα της συνειδητοποίησης της τελικής πάλης, του καβαφικού che feceil gran rifiuto...που δονεί τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Είναι η ώρα της βαθιάς σιγής με το ένα πόδι μετέωρο στην άβυσσο που ο πανανθρώπινος άνθρωπος μιλά με τη φωνή του Ν. Καζαντζάκη και λέει: «ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΑΚΟΥΝ ΚΑΙ ΧΥΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΣΕ ΛΥΤΡΩΣΟΥΝ ΚΥΡΙΕ ΚΑΙ ΛΕΝ: «ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΟΝΑΧΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ.» ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΣΕ ΛΥΤΡΩΣΑΝ, ΣΜΙΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΚΥΡΙΕ ΚΑΙ ΛΕΝ: «ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ.» ΚΑΙ ΤΡΙΣΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΚΡΑΤΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕ ΛΥΓΟΥΝ ΑΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΟΥΣ, ΤΟ ΜΕΓΑ, ΕΞΑΙΣΙΟ, ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΜΥΣΤΙΚΟ: ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΤΟΥΤΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Salvatores dei…………………………………………………………………………    
…………………………………………………………………………………………..

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Ποιος θεός μας έκλασε;

Όσο ο κόσμος δεν γνωρίζει πως το να είσαι Καλλιτέχνης σημαίνει να είσαι Άνθρωπος, από το χέσιμο μέχρι την αγάπη θα τα κάνουν όλα λάθος. Και επειδή λάθος και σωστό είναι υποκειμενικά, εννοώ πως δεν θα ευχαριστηθούν ποτέ ούτε το χέσιμο ούτε την αγάπη.
pencil on rice paper A4, "Eternal", from the collection "32 ikastika koan", 2016, Andreosopoulos D.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

"Ξούθου, η σιωπή της πόλης", της Κατερίνας Καρούλια





«Ξούθου,η σιωπή της πόλης». Κάτω από αυτό τον τίτλο στην Αθήνα, πραγματοποιήθηκε μια σειρά πολιτιστικών δραστηριοτήτων από την Κυριακή  17 Σεπτεμβρίου 2017 έως την Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017. Οι δράσεις περιελάμβαναν:
 * Έργα in situ, έργα εφήμερα που έγιναν επιτόπου στο χώρο,  από υλικά που βρέθηκαν στην ευρύτερη περιοχή.
*
Site specific installations.
*Εικαστικά περιβάλλοντα.
*Εικαστικές εγκαταστάσεις, γλυπτά και κατασκευές.
*Γλυπτικές εγκαταστάσεις.
*
Ready made έργα.
*
Performance από διαφορετικές δομές παραστατικών τεχνών.
*Μουσικά δρώμενα.
*προβολές στο δημόσιο χώρο
*Αφήγηση βιωματικών ιστοριών.
* Ομιλίες  και παρουσιάσεις  βιβλίων.



Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Performance για σπίτι και ξεκούραση


Ξάπλωσε στο κρεβάτι/καναπέ σου, σταθεροποίησε δίπλα από το κεφάλι σου ένα μικρό αγαλματίδιο. Στρίψε το κεφάλι σου, ώστε να βλέπεις το αγαλματίδιο περίπου 2/3 από κάτω προς τα πάνω. Μένοντας σε αυτή τη στάση, ανοιγόκλεινε ένα ένα τα μάτια σου-με αργό ή πιο γρήγορο ρυθμό- μέχρι να συνειδητοποιήσεις.


Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Πανελλήνιοι Μαθητικοί Αγώνες Τέχνης 2018

Πανελλήνιοι Μαθητικοί Αγώνες Τέχνης 2018Δηλώσεις συμμετοχής σχολείων μέχρι 8 Δεκεμβρίου 2017

Τα Εκπαιδευτήρια Ε. Μαντουλίδη, με την έγκριση του ΥΠ.Π.Ε.Θ. (114213/Δ2/06-07-2017), διοργανώνουν τους πανελλήνιους μαθητικούς Αγώνες Τέχνης, από την Πέμπτη 22 έως και το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018. Οι Αγώνες Τέχνης απευθύνονται σε μαθητές γυμνασίου – λυκείου της Ελλάδας και της Ομογένειας και αφορούν το θέατρο, την ποίηση, τη μουσική (μουσικά και χορωδιακά σύνολα), τη ζωγραφική, τη φωτογραφία και την παραγωγή video. Οι μαθητές θα έχουν έτσι τη δυνατότητα σε ένα περιβάλλον εκπαιδευτικό που διδάσκει και εξασφαλίζει τον καθαρό και δίκαιο αγώνα να καλλιεργήσουν και να αναδείξουν τις δεξιότητές τους στην καλλιτεχνική έκφραση και δημιουργία και παράλληλα να συνειδητοποιήσουν την αξία της τέχνης στη σύγχρονη εποχή.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Ανοιχτό κάλεσμα για την 2η Διεθνή Μπιενάλε Υδατογραφίας "Pearls of peace, Season II" στο Πακιστάν


Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Φωτογραφίες από τα εγκαίνια της συνεργατικής έκθεσης του Χάρη Κοντοσφύρη και της Χριστίνας Τζάνη με τίτλο 'Αντί-Ουτοπία' στην Balkan Art Gallery





H Balkan Art Gallery παρουσιάζει την έκθεση Αντί-Ουτοπία, μια εικαστική συνομιλία των Χριστίνα Τζάνη και Χάρη Κοντοσφύρη από 30 Σεπτεμβρίου έως 27 Οκτωβρίου 2017.
Παιδικές μορφές μέσα από μια παραμυθένια κατάσταση μιας άλλης πραγματικότητας, σκηνοθετούν ένα φανταστικό κόσμο. Τα μυστικοπαθή αυτά πλάσματα συναντιούνται σε μια προσπάθεια διεκδίκησης της ατεύκτης ανθρώπινης ελευθερίας. Ο σκύλος Κέρβερος φυλάει τις πύλες της αντιουτοπίας που αποτελεί και το σημείο συνάντησης των μυστικοπαθών παιδιών. Αυτή ή πύλη που οδηγεί; Στην διαφυλάττουσα παιδική αθωότητα ή στην τελματωμένη πραγματικότητα των εγκλωβισμών και κατακλυσμιαίων πτώσεων της κοινωνίας.

‘Η μετουσίωση της σκέψης πάνω στην πολλαπλή μετάφραση’ - Συνεργατικό Έργο


Μεταρσίωση

Τὸ πνεῦμα μου, σὰν οὐρανός, σὰν ὠκεανός, σὰν θάλασσα, 
λύνεται ἀπόψε στὸ ἄπειρο χωρὶς νὰ βρίσκει ἀναπαμό. 
Τὶς ζῶνες γύρω του ἔσπασε καὶ ἀνατινάζεται θερμὸ 
τὸ πνεῦμα μου σὰν οὐρανός, σὰν ὠκεανός, σὰν θάλασσα. 

Σὰν γαλαξίας ἀπέραντος τὸ σύμπαν σέρνω στὸ χορό. 

Ἥλιο τὸν ἥλιο γκρέμισα, θόλο τὸ θόλο χάλασα, 
κι εἶμαι σὰν μίαν ἀπέραντη, πλατιὰ γαλάζια θάλασσα, 
ποὺ οἱ στενοὶ πάνω μου οὐρανοὶ δὲ μοῦ σκεπάζουν τὸ νερό.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

MEMES

Τα memes είναι ίσως, η πιο διαδεδομένη και ύψιστης νοημοσύνης μορφή τέχνης, όλων των εποχών.
(Προς το παρόν θα παραλείψω την τεκμηρίωση μου, καθώς θεωρώ πιο γουστόζικο να επεξεργάζεσαι έναν αφορισμό)


( Το μιμίδιο -"meme" στα αγγλικά- είναι μια ιδέα, συμπεριφορά, ή στυλ που εξαπλώνεται από άτομο σε άτομο μέσα σε μια κουλτούρα. Συχνά με σκοπό να επικοινωνήσει ένα συγκεκριμένο φαινόμενο, θέμα, ή νόημα το οποίο αντιπροσωπεύεται από το μιμίδιο)

Παρακάτω προσθέτω ένα παράδειγμα, δημιουργόντας ο ίδιος ένα μιμίδιο.



Μιμίδιο, 2017, Ανδρεοσόπουλος Δ.

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Corpus Hominis Cor Leonis


Θυμάσαι Γείτονα;
Τα βράδια κυνηγητό με τ' αεροβόλα και για φρούρια τους καναπέδες
ή στους ίδιους καναπέδες ταινίες και ''απ' έξω''.

Θυμάσαι Ντούι;
Πρωί Τετάρτης, παζάρι, ζεστός καφές στο παράθυρο του Νάσου, κι έξω χιόνι
ή βράδυ Τετάρτης, 30/4, κρύα μπύρα κάτω από τη σκάλα, και μέσα gaida boogie.

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Αγάπη Μαντζιώρη. "Περιπλανήσεις": η απτή πραγματικότητα αντιμέτωπη με την εικονική.


                                                       

Η επικοινωνία στη σύγχρονη εποχή αποτελεί μια πολύ δύσκολη υπόθεση. Η εικονική πραγματικότητα τείνει να αντικαταστήσει την πραγματική, καθώς παρέχει φαινομενικές δικλίδες ασφαλείας, μέσω της άμεσης πρόσβασης στην πληροφορία, της εκμηδένισης των αποστάσεων και συχνά της ανωνυμίας. Η πίεση ενός κουμπιού στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή, ή το άγγιγμα της οθόνης του σύγχρονου πλέον κινητού, αρκούν για να έλθουν σε επαφή οι άνθρωποι. Χωρίς κόπο και δαπάνη χρόνου. Χωρίς να είναι απαραίτητο να αποκαλύψουν την ταυτότητα τους εάν δεν το επιθυμούν. Έτσι απλά με ένα άγγιγμα. Γεννάται ωστόσο το ερώτημα: εάν αυτό το άγγιγμα είναι αρκετό για να επικοινωνήσουν ουσιαστικά οι ψυχές, τι μπορεί να συμβεί όταν οι υπόλοιπες αισθήσεις κατά εξακολούθηση ατονούν και όταν ο χρήστης βυθίζεται τόσο βαθιά στην εικονική πραγματικότητα που αδιαφορεί πλέον για τα δρώμενα που εξελίσσονται γύρω του. Κάποτε η τηλεόραση αποτελούσε το μοναδικό κίνδυνο παθητικοποίησης. Σήμερα η καθημερινότητα του πολίτη τείνει να γίνει εικονική, καθώς η χρήση του ίντερνετ μέσω κινητού ή υπολογιστή, έχει εξελιχθεί σε υπέρχρηση και η ποιοτική ενημέρωση, σε κατακλυσμό πληροφοριών. Έχουν ξεπεραστεί κατά πολύ τα όρια και η συνειδητή επιλογή αντικαθίσταται από τη συνήθεια και την εξάρτηση. 

Το συγκεκριμένο ζήτημα απασχολεί έντονα την καλλιτέχνιδα. Δεν είναι τυχαίο ότι σε κάποια από τα έργα της έκθεσης "περιπλανήσεις", πραγματεύεται το θέμα της υπερβολικής χρήσης του κινητού, θίγοντας έτσι τα κακώς κείμενα της εποχής. Δίνει τη δική της ερμηνεία για το κάθε έργο ξεχωριστά με βάση τα ερεθίσματα που δέχεται και τις προσωπικές της αντιλήψεις. Ωστόσο, την ενδιαφέρει και η διαφορετική θέαση της εικαστικής της δουλειάς από το κοινό. Έτσι, μέσω της ανοιχτότητας και της αποδοχής ακόμα και της διαφορετικής άποψης, διευρύνει τους ορίζοντες της σκέψης της.
Ο νεαρός που ταξιδεύει με την έγκυο γυναίκα του στο τρένο έχει απορροφηθεί τόσο από την κινητή του συσκευή, που τείνει να αντικαταστήσει την πραγματικότητα με την εικονική πραγματικότητα. Παραμελεί εντελώς τη σύζυγο του και την ύπαρξη που αυτή φέρει, σε βαθμό που η ίδια χάνεται στο χώρο ως ανύπαρκτη. Η κοιλιά της που πάλλεται λόγω των συσπάσεων, δεν γίνεται αντιληπτή από τον μελλοντικό πατέρα, καθώς φαίνεται να τον απασχολεί πιο πολύ να έχει ισχυρό σήμα στο κινητό του. Έτσι αποποιείται των όποιων ευθυνών και έχει την ψευδαίσθηση της χαλαρότητας. Ο ίδιος, θύμα της έξης, αιμορραγεί. Μη συνειδητοποιώντας την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, συνεχίζει να πλανάται στον κόσμο του διαδικτύου. Ο εθισμός του είναι τόσο μεγάλος που τον απορροφά, παρασύροντας τον στη σφαίρα της απάθειας και απραξίας, μέχρι που να ξυπνήσει από τη φωνή της συνείδησης της παραμελημένης γυναίκας.