Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

Έκθεση ζωγραφικής της Αγάπης Μαντζιώρη στα πλαίσια Πανελληνίου Συνεδρίου στην Φλώρινα.


Αφίσα συνεδρίου. Έργο Σωτήρη Λιούκρα
.

Στα πλαίσια του 11ου Πανελληνίου Συνεδρίου Διδακτικής των Φυσικών Επιστημών & Νέων Τεχνολογιών στην Εκπαίδευση, θα πραγματοποιηθεί έκθεση ζωγραφικής της Αγάπης Μαντζιώρη.
Μετά από πρόσκληση της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου, θα εκτεθούν 12 συνολικά έργα στους φιλόξενους χώρους της Παιδαγωγικής Σχολής Φλώρινας. Συγκεκριμένα, οι πίνακες θα είναι τοποθετημένοι στον πρώτο όροφο, στον διάδρομο και στον ευρύτερο χώρο πλησίον των αιθουσών που θα γίνουν οι ομιλίες.

Αν η πρώτη σκέψη είναι: "έκθεση ζωγραφικής σε συνέδριο διδακτικής φυσικής και νέων τεχνολογιών...; Πως και γιατί;" 

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

εικασίες για το έργο του εικαστικού Κώστα Ντιό, της Κατερίνας Καρούλια


Εισερχόμενοι σε ένα χώρο να δούμε το έργο ενός δημιουργού, γνωρίζουμε ότι ένα εικαστικό έργο έχει σκελετό, μυς και δέρμα όπως ο άνθρωπος, Έτσι από τα γνωστά προς μας, προσπαθούμε να κατανοήσουμε και να κατακτήσουμε τα άγνωστα. Πιστή στο ραντεβού μας για μια δεύτερη επίσκεψη στο Μουσείο Τεχνών Κοζάνης,  καθόσον χρόνο λειτουργεί η εικαστική έκθεση «Πνοές», σε αυτήν την  δεύτερη από κοινού επίσκεψη μας, θα σας παροτρύνω να σταθούμε 10΄ απέναντι από ένα έργο του Κώστα Ντιό. Τον Κοζανίτη εικαστικό συναντάμε γύρω στο 1980 να χρησιμοποιεί για καμβά τοίχους και οροφές, στην ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης χωρίς να φοβάται το μέγεθος του χώρου.

Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

Ο κόσμος των Artbots - Ρομπότ που ζωγραφίζουν. Αγάπη Μαντζιώρη




Αναμφίβολα η συστηματική εκπαίδευση μπορεί να συμβάλει τόσο στην παροχή γνώσεων, στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, όσο και στην καλλιέργεια, στην κοινωνικοποίηση, αλλά και στην ψυχαγωγία του ατόμου. 
Ωστόσο, σχεδόν κάθε ενήλικας ανατρέχοντας στο παρελθόν των μαθητικών, ακόμα και των φοιτητικών του χρόνων, ενδέχεται να ανακαλέσει αρκετές αδιάφορες έως τραυματικές εμπειρίες. 
Τα παραδοσιακά δασκαλοκεντρικά μοντέλα διδασκαλίας, ο αυταρχισμός του εκπαιδευτικού, η στείρα προσήλωση του στο αναλυτικό πρόγραμμα, το άγχος να καλυφθεί η ύλη και η απομνημόνευση της από τους μαθητές, οδηγούν στις προαναφερθείσες αρνητικές εμπειρίες. Όταν ο μαθητής αντιλαμβάνεται την στάση του εκπαιδευτικού ως μονοδιάστατη και διεκπεραιωτική, εύλογα αισθάνεται αδιαφορία και ενίοτε ακόμα και εγκλωβισμό σε ένα πλαίσιο εκπαίδευσης που δεν τον χωράει. Ειδικά τα εικαστικά δεν είναι δυνατόν να διδαχθούν με τέτοιο τρόπο, καθώς απαραίτητη προϋπόθεση στην τέχνη είναι η αυτενέργεια και η ελεύθερη έκφραση.




Σήμερα υπάρχουν πολλές καινοτόμες προτάσεις για την ανατροπή του παραδοσιακού στείρου μοντέλου. Παρόλα αυτά, αρκετοί εκπαιδευτικοί εμμένουν σε αυτό. Ενδεχομένως γιατί τους παρέχει μια φαινομενική ασφάλεια ελέγχου της τάξης και ικανοποίηση του γοήτρου τους ως δασκάλους. Oι πληροφορίες που μεταδίδονται με τέτοιο τρόπο παραμένουν πληροφορίες, χωρίς να μπορούν να εξελιχθούν σε γνώση και ξεχνιούνται γρήγορα. Ο δασκαλοκεντρισμός και αυταρχισμός του εκπαιδευτικού κρατάει σε απόσταση τον μαθητή. Συνεπώς δεν υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ διδάσκοντα και διδασκόμενου. Τα παιδιά δεν μπορούν να αναπτύξουν την κριτική τους σκέψη και παραμένουν αμήχανα. Σαν άβουλα υποχείρια, ρομπότ, που τα κατευθύνει μια "αυθεντία" με συνοπτικές διαδικασίες. 

Τι μπορεί όμως να συμβεί όταν εισβάλουν στην αίθουσα διδασκαλίας πραγματικά ρομπότ και μάλιστα "ζωγράφοι";

Σάββατο, 13 Απριλίου 2019

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

"Το κορίτσι με το Ρόδι", ερμηνευτική ανάλυση της Κατερίνας Καρούλια


                                                     Το κορίτσι με το Ρόδι, λάδι σε μουσαμά 50Χ70,
                                                                                    του Μιχάλη Καραπαναγιωτίδη.

Ο καλός μου φίλος, Αλέξανδρος Ρωμανός–Λιζάρδος κριτικός κινηματογράφου – θεατρολόγος, σημειώνει  πως ο κινηματογράφος είναι μία Τέχνη που πρέπει να την μοιράζεσαι με φίλους και πως μετά το τέλος μιας ταινίας, πρέπει να συζητάς μαζί τους και να μοιράζεσαι σκέψεις και συναισθήματα.

Φλώρινα - Μέτσοβο, 175 χιλιόμετρα. Άπειρες αναμνήσεις. Αγάπη Μαντζιώρη







Κυριακή πρωί, 6 Απριλίου 2019, Φλώρινα-Μέτσοβο. Αναχώρηση στις 8.30. Ορμητικές σταγόνες  χτυπάνε το τζάμι του πούλμαν. Ομίχλη και εμείς χαμογελάμε. Η επιθυμία μας να περιπλανηθούμε σε νέα μέρη, πιο δυνατή από την βροχή. Η επιθυμία μας να γνωρίσουμε και να μας γνωρίσουν, καθαρίζει το τοπίο.
Και καθώς οι σκέψεις διαδέχονταν η μια την άλλη, η βροχή συνέχιζε να μας συντροφεύει ρυθμικά,

Κυριακή, 7 Απριλίου 2019

Πηνελόπη Γαίτη: "Συντοπίο" Αθήνα, 2019


    Πηνελόπη Γαίτη:« Συν-τοπίο» Αθήνα, 2019 
 
     Το τοπίο εμπεριέχει συν-αισθήσεις της υλικής πραγματικότητας, αλλά και την εσωτερική ομορφιά των πραγμάτων. Αναζητώντας το ιδανικό και την ομορφιά της ψυχής που συνεχίζει να ζει στο αέναο και στην ατέρμονη ροή του χρόνου βρίσκoντας την ιδανική μετουσίωσή της μέσα στην αθωότητα της φύσης σε όλες τις εκφάνσεις της. Αναζητώντας την ελευθερία μέσα στον φαντασιακό χώρο και χρόνο που συναρθρώνεται μέσα στη φύση, μέσα από χρώματα, σχήματα, αρώματα, ήχους που όλα μαζί δημιουργούν εικόνες που την εμπεριέχουν σε όλη της την ενάργεια προάγοντας την αρμονία της ποίησης και της αιώνιας ομορφιάς.

     Κι όλα αυτά μέσα στο τοπίο-φύση, όπου τίποτα δεν είναι περιττό. Αρκεί η βιωματική περιπλάνηση μέσα σε αυτό για να γίνει πράξη έστω και στο ελάχιστο η αναζήτηση της  ελευθερίας, όπως αυτή μπορεί να προκύψει ως μια μοναδικά ανείπωτη στιγμή  με το να τοποθετηθεί μια κόκκινη γραμμή υφάσματος ανάμεσα στα πράσινα τριφύλια κάτω από τον κορμό ενός γέρικου δέντρου κι ένα χαρτί, κομμάτι ορατής φθαρτότητας που γράφει το όνομά της. Τότε όλα αλλάζουν, όλα μεταβάλλονται.................κι έτσι ξαφνικά το τοπίο γίνεται tabula rasa που δέχεται την ανθρώπινη παρέμβαση ως έμπνευση, ως παράβαση, ως αποδοχή. Είναι η μαγική στιγμή που γίνεται «Συν-τοπίο»........
     Στο τοπίο ζουν τα πρόσωπα. Μετασχηματίζονται καθημερινά κι έχουν τη μορφή μάσκας κινούμενα πια όχι σε μια θεατρική σκηνή, αλλά σε μια πραγματικότητα που αναζητά την κάθαρση.  Τα πρόσωπα-μάσκες μοιάζουν τόποι παράξενοι, πήλινοι που θυμίζουν τη ματαιότητα της θνητότητας εγγράφοντας στους κύκλους και στο νήμα που τα διατρέχουν συνδέσεις μνήμης που οδηγούν στο ατέρμονο και χάνονται στο στόμιο μιας υδρίας που λειτουργεί ως Άδης αηδής. Γίνονται κι αυτά «Συν-τοπίο».
    Η υδρία είναι γεμάτη νερό από μνήμες, έτοιμο να ενσωματωθεί στο ρυθμό της πόλης. Αναζητά τα βήματα εκείνων που θα συντροφεύσουν τη γυναίκα που θα την κρατά και θα ξεκινήσει πορεία της. Αναζητά την ταύτισή της με το αστικό περιβάλλον και τον χρόνο. Επιθυμεί την συν-ταύτιση με το τοπίο. Προσεγγίζει το χρόνο μέσα από το άγνωστο, το αόρατο, τις κλίσεις του εδάφους, τα ίχνη ανοικοδομώντας τις εσωτερικές διατυπώσεις της. Δίπλα της την συντροφεύει μια ομάδα συν-ανθρώπων της σε κοινή πορεία. Η ομοιότητα και η ετερότητα που χάνονται στο τοπίο της πόλης. Όλοι μαζί προχωρούν έχοντας την αίσθηση του ανήκειν σε μια κοινή ομάδα, έχουν μια αίσθηση κοινής ταυτότητας τη δεδομένη στιγμή.  Επιθυμούν όλοι για μια στιγμή να βιώσουν το χώρο και το χρόνο. Να εισχωρήσει το τοπίο στο σώμα τους και το σώμα τους στο τοπίο. Συν-υπάρχουν και προχωρούν. Είναι Άνοιξη.  Βρίσκονται σε μια μεγαλούπολη. Ο θόρυβος λερώνει τον αέρα, όμως υπάρχει η ελπίδα για λύτρωση, έστω και για μια στιγμή... όλοι και όλα μαζί: «Συν-τοπίο».

Gallery Time of Art, Αθήνα, 3-5 Απριλίου 2019











 









   



   


ROJECT: ''PUZZLE για την ΕΙΡΗΝΗ''



Το project "PUZZLE για την ΕΙΡΗΝΗ" ολοκλήρωσε ο Παναγιώτης Κοτρωνάρος τοποθετώντας στην ψηλότερη κορφή του Ολύμπου και της Ελλάδας, το Μύτικα, ύψους 2.918 μέτρων το τελευταίο κουτί "μάζα puzzle". H "ΕΙΡΗΝΗ" συγκατοικεί πλέον με του δώδεκα θεούς του Ολύμπου.Ευχαριστούμε πολύ τον Παναγιώτη Κοτρωνάρο για τη συμμετοχή του και την προσφορά του στην υλοποίηση αυτής της ιδέας. Ευχαριστούμε και τον άλλο συνοδοιπόρο μας ταξιδευτή Νίκο Τόδουλο για τη δική του προσφορά στην υλοποίηση της ιδέας. Ευχαριστούμε και την εξάιρετη μουσκοσυνθέτρια Λένα Πλάτωνος για την υποστήριξη της σε αυτήν την προσπάθεια. Ευχόμαστε όλοι εμείς οι συμμετέχοντες το μήνυμα της ΕΙΡΗΝΗΣ να εξαπλωθεί από τις ψηλές βουνοκορφές και να σκεπάσει τον ουρανό με ελπίδα και ευχή για έναν καλύτερο κόσμο, καθαρό από τη μαύρη σκόνη της βίας και του πολέμου.

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019

"ΠΝΟΕΣ" στο Μουσείο Τεχνών Κοζάνης, εγγραφές της Κατερίνας Καρούλια





Από την δεύτερη κιόλας προγραμματισμένη έκθεση στο Νεοσυσταθέν Μουσείο Τεχνών του Αρχείου Ιστορίας και Τέχνης  Κοζάνης,  γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας του προέδρου Γιώργου Παπαθανασίου και του διοικητικού συμβουλίου, να δώσουν φωνή σε ντόπιους καλλιτέχνες να κοινωνήσουν το έργο τους στο «σπίτι» τους, στον τόπο τους, πέρα από συνθήκες καχυποψίας, οικονομιών απαιτήσεων και σκληρών διαπραγματεύσεων. Συνθήκες της σύγχρονης ωμής πραγματικότητας στον χώρο της Τέχνης και όχι μόνον, που επηρεάζουν και συχνά καθορίζουν την επιβίωση και αναγνωρισημότητα καλλιτεχνών σε «αφιλόξενους» τόπους.
Το Μουσείο Τεχνών Κοζάνης επιθυμεί να γίνει Κιβωτός Τεχνών, αλλά και Καλλιτεχνών. Μια παρέα Κοζανιτών καλλιτεχνών και μαστόρων του χρωστήρα συνάντησαν τις ανοικτές πόρτες του. Οι καλλιτέχνες, Βογιατζής Χρήστος, Δούρβας Γιώργος, Καραπαναγιωτίδης Μιχάλης, Ντιός Κώστας, Παφίλης Αργύρης, με την επιμέλεια της  Υπ. Διδάκτωρ Ιστορίας της Τέχνης – Εικαστικού Γλύκας Διονυσοπούλου και της Μεταπτυχιακής φοιτήτριας Δημιουργικής Γραφής  – Εικαστικού Κατερίνας Καρούλια, κλήθηκαν να συνομιλήσουν  με το έργο της Μαρίας Λαγού, εικαστικού από την πόλη της Λάρισας, με τίτλο “Πνοές”.

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

LET’S DO IT GREECE 2019


O Δήμος Αμυνταίου συμμετέχει στην πανελλαδική περιβαλλοντική εκστρατεία «LET’S DO IT GREECE 2019» που τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκοπίου Παυλόπουλου, την Κυριακή 7 Απριλίου 2019 σε όλη την Ελλάδα.

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2019

Ημερήσια εκπαιδευτική εκδρομή στο Μέτσοβο. Αγάπη Μαντζιώρη









Το Σάββατο 6 Απριλίου 2019 θα διεξαχθεί ημερήσια εκπαιδευτική εκδρομή στο Μέτσοβο. Θα γίνει επίσκεψη στην φημισμένη Πινακοθήκη Αβέρωφ, μουσείο νεοελληνικής τέχνης με έργα σπουδαίων ζωγράφων, όπως των Λύτρα και Γύζη. Επίσης, στο Λαογραφικό Μουσείο με ενδιαφέροντα εκθέματα και στο Οινοποιείο Μετσόβου. Θα υπάρχει ελεύθερος χρόνος για να απολαύσουμε την ομορφιά του ηπειρώτικου τοπίου και να γευτούμε τα τοπικά εδέσματα. 

Έκθεση Ζωγραφικής Μανώλη Δραγώγια




Μια ξεχωριστή έκθεση ζωγραφικής θα λάβει χώρα  από 31 Μαρτίου μέχρι 14 Απριλίου 2019 στο Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης. Ο γνωστός ζωγράφος Μανώλης Δραγώγιας  θα εκθέσει μια σειρά από νέα έργα του, στα οποία κυριαρχεί το έντονα λυρικό στοιχείο, που σε συνδυασμό με την ελεύθερη κι άνετη πλατιά πινελιά του, δημιουργεί έξοχα εικαστικά αποτελέσματα. Η διοργάνωση γίνεται από τον Σύνδεσμο Γραμμάτων και Τεχνών Κοζάνης, την Παρέμβαση και τον Σύλλογο Εικαστικών Καλλιτεχνών Κοζάνης, και τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Κοζάνης. 

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Κυριακή 31 Μαρτίου, ώρα 7.30 μ.μ. Για τον ζωγράφο και το έργο του θα μιλήσει η Γλύκα  Διονυσοπούλου, Υπ. Διδάκτωρ σχολής Καλών Τεχνών Φλώρινας - Εικαστικός. Η έκθεση θα λειτουργεί τις ώρες λειτουργίας του Μουσείου.

Πηγή: e-ptolemeos.gr

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι μάσκες


Γλύκα Διονυσοπούλου, φωτό Έφη Τζήκα, μάσκα Γιώργου Ηλιάδη



Ευτυχώς που υπάρχουν και οι μάσκες.
Μας έρχονται από την αυγή του ανθρώπινου χρόνου και κουβαλούν μαζί τους τον σατιρικό λόγο, που σαν άλλος καθρέφτης παρακολουθεί κι επισημαίνει όλα τα ξεστρατίσματά μας. Άλλωστε, η σάτιρα είναι εκείνη η χειμαρρώδης συνθήκη που ξεχειλίζει από ζωή και σχολιάζει τα πάντα: ήθη, πρόσωπα, δόγματα, κόμματα, θρησκείες. Επομένως, συνιστά το αναγκαίο φάρμακο κατά της εξαχρείωσης και της ανηθικότητας, ένα γερό ανάχωμα απέναντι στην κατακλύζουσα βαρβαρότητα.

Το λογοτεχνικό μας αναλόγιο είναι μια σύντομη αναδρομή στη νεοελληνική λογοτεχνική σάτιρα.  Πρόκειται για μια ιδέα του ποιητή Γιώργου Δελιόπουλου, στην υλοποίηση της οποίας συμβάλλουν ο ηθοποιός Κώστας Κοζικόπουλος και η εικαστικός Γλύκα Διονυσοπούλου. Το αναλόγιο θα παρουσιαστεί, το Σάββατο 30 Μαρτίου και ώρα 19:00 μ.μ. σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΕΧΝΩΝ Κοζάνης, στα πλαίσια της εκδήλωσης για την ολοκλήρωση της έκθεσης «ΑΡΧΕΤΥΠΑ» με γλυπτά του Θεόδωρου Παπαγιάννη, αλλά και της παράλληλης έκθεσης άλλων Ελλήνων εικαστικών με θέμα τις μάσκες. Μαζί με το αναλόγιο θα πραγματοποιηθεί και η performance της εικαστικού Κατερίνας Καρούλια. 

Σας περιμένουμε φορώντας τις μάσκες μας, για να ταξιδέψουμε μαζί στη Λογοτεχνία που δε φοβάται, που γελάει, που σκέφτεται.

Πέρα από τα όρια - Άννα Καμπουρίδου

Άννα Καμπουρίδου, 2019, Φωτογραφία


Η επικοινωνία είναι μια βίαιη διαδικασία καθώς τα σημεία καλούνται να βρουν κοινούς κώδικες προκειμένου η μετάφραση για ένα νόημα να είναι κοινά αποδεκτή...

Πέρα από τα όρια* οι κώδικες επικοινωνίας αρνούνται την κοινοτοπία τους κρατώντας την μοναδικότητα τους.
Η επικοινωνία καθίσταται διαφορετική και τα σημεία αρνούνται την προσπάθεια αποδοχής.

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

Κουτάκια πολλαπλών παραστάσεων μέσα στο φανταστικό εργαστήρι της σκέψης : οι ιστορίες του μπλε λαγού - ιστορία δεύτερη

"Η ζωή και ο θάνατος ενός ρατσιστικού μυρμηγκιού"

της Χριστίνας Κοντούλη 



Ο Θίο το μυρμήγκι είχε γεννηθεί ένα καλοκαιρινό πρωινό όπου ο ήλιος λαμπερός κι ωμός έξυνε βαριεστημένα την ζωηρή του φαλάκρα πίνοντας το λαμπιριζέ του κοκτέιλ κάπου στις μεσογειακές χώρες.
Όταν ο Θίο άνοιξε τα μάτια του, το πρώτο που αντίκρισε ήταν το πολυτελές πάτωμα της θερινής κατοικίας του Σάνι Φούρκο. Απλωμένος κατάχαμα, φορώντας ένα εμπριμέ σώβρακο ο ευχάριστος κύριος Σάνι έλουζε το παχουλό του κορμί με ένα παχύρρευστο διάφανο αντηλιακό σαν σπέρμα κουνώντας τα δάχτυλα των ποδιών του καθώς διάβαζε την εφημερίδα του.

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Κάλεσμα: Προγραμματισμένες διαλέξεις του Τ.Ε.Ε.Τ.. Σε εξέλιξη...Αγάπη Μαντζιώρη



Αφίσα Αγάπη Μαντζιώρη

Οι διαλέξεις τις Τετάρτες, μεσημβρινές ώρες, αποτελούν πλέον θεσμό για την σχολή. Η παρουσία τόσο καθηγητών, φοιτητών, όσο και του ευρύτερου κοινού, κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντική. Μέσω της ενεργούς συμμετοχής και αλληλεπίδρασης του ακροατηρίου με τον εισηγητή η κάθε επιστημονική διάλεξη παίρνει νέες προεκτάσεις και γεννιούνται γόνιμοι προβληματισμοί στον ευρύτερο χώρο των τεχνών, του πολιτισμού και της κοινωνίας γενικότερα.

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019


Ω(ΟΝ): Η γέννηση του σημείου - Δήμητρα Σταυροπούλου 



Ένα από τα τελευταία έργα μου στη σχολή  αποτελεί το έργο μου με τίτλο ¨Ώ(όν): η γέννηση του σημείου¨. Το οποίο χαρακτηρίζεται από ένα γυάλινο αυγό σε μορφή ψηφιδωτού από κολλημένα σπασμένα γυαλάκια, τοποθετημένο στο κέντρο του σχηματοποιημένου ωμέγα από γύψινα κελύφη. Το υλικό  του γυαλιού το χρησιμοποιώ για να αναδείξω την ευθραυστότητα αλλά και τη σημαντικότητα της έννοιας. Σκοπός μου να αναδείξω τον δημιουργό είτε δημιουργός ονομάζεται μία δύναμη που δίνει πνοή στο σύμπαν, είτε ο ίδιος ο καλλιτέχνης στην προσπάθειά του να εξυψώσει την ιδέα του αναδεικνύοντας τη βαρύτητα του συμβολισμού που θέλει εκείνος να αποδώσει στο έργο του.

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2019

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΥΜΑ ΤΟΥ HOKUSAI ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ


Του Αρχιπλοιάρχου (Μ) ε.α. Γεωργίου Κανάκη ΠΝ

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ναυτική Επιθεώρηση,
τ.574, σελ. 59, Έκδοση Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού / ΓΕΝ,
ΣΕΠ-ΟΚΤ-ΝΟΕ. 2010.
Πληροφορίες εδώ

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2019

Ατομική έκθεση του Δήμου Κηπουρού με τίτλο 'Reality matter' στη γκαλερί Τεχνοχώρος, Αθήνα


Δήμος Κηπουρός

 “Reality matters”
Επιμέλεια: Μαρία Κενανίδου

Εγκαίνια: Τρίτη 12 Μαρτίου 2019, 20:00 23:00
Διάρκεια: 8 Μαρτίου έως 6 Απριλίου 2019



Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την ατομική έκθεση ζωγραφικής του Δήμου Κηπουρού με τίτλο Reality matters”, σε επιμέλεια Μαρίας Κενανίδου. Η έκθεση εγκαινιάζεται την Τρίτη 12 Μαρτίου 2019 στις 20:00, ενώ θα έχει ήδη ξεκινήσει από την Παρασκευή 8 Μαρτίου και θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 6 Απριλίου. 

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

PROJECT: ''PUZZLE'' (ΣΜΥΡΝΗ)



Είμαι βαθύτατα συγκινημένη που τα κειμήλια της οικογενείας μου από τη Σμύρνη (τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στο project:''Puzzle'' (Σμύρνη) βρίσκονται προστατευμένα ως εκθέματα στην ΕΣΤΙΑ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ. Έναν εξαιρετικό χώρο διάσωσης της πολιτιστικής κληρονομιάς των Ελλήνων της Μ. Ασίας.