ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ Διεθνές Διαβαλκανικό Καλλιτεχνικό Πρότζεκτ. Ανοιχτή Πρόσκληση προς Καλλιτέχνες – 2026

                                  

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ

Διεθνές Διαβαλκανικό Καλλιτεχνικό Πρότζεκτ

Ανοιχτή Πρόσκληση προς Καλλιτέχνες – 2026

Καλλιτέχνες από ολόκληρη την περιοχή των Βαλκανίων καλούνται να συμμετάσχουν στο The Singing of the Nightingale, ένα συνεργατικό διαβαλκανικό καλλιτεχνικό πρότζεκτ που διερευνά πώς καλλιτέχνες από διαφορετικές βαλκανικές χώρες μπορούν να συνεργαστούν μέσα από κοινές καλλιτεχνικές χειρονομίες, τοπικές ιστορίες και έναν κοινό πολιτιστικό χώρο.

Το πρόγραμμα στοχεύει στη δημιουργία ενός δικτύου καλλιτεχνικής συμμετοχής σε ολόκληρα τα Βαλκάνια, δείχνοντας ότι η συνεργασία μεταξύ καλλιτεχνών και πολιτιστικών κοινοτήτων είναι δυνατή παρά τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της περιοχής.

 

Στο πλαίσιο του κύκλου διαλέξεων του 3ου Εικαστικού Εργαστηρίου του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών (ΤΕΕΤ) του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, την Τρίτη 17/03/2026 στις 11:30 θα πραγματοποιηθεί διάλεξη του εικαστικού Άγγελου Σκούρτη, ο οποίος συστήνει και αναπολεί τη δουλειά του ως γέφυρα και πόρτα.

Διάλεξη της αρχιτέκτονος και εικαστικού Δήμητρας Μαρίνη με θέμα «Η Αρχιτεκτονική του Φόβου»την Τρίτη 10/03/2026

                                     

Στο πλαίσιο του κύκλου διαλέξεων του 3ικαστικού Εργαστηρίου του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών (ΤΕΕΤ) του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας,την Τρίτη 10/03/2026 στις 11:00 θα πραγματοποιηθεί διάλεξη της αρχιτέκτονος και εικαστικού Δήμητρας Μαρίνη με θέμα «Η Αρχιτεκτονική του Φόβου».

Περί ύψους σε ένα ορεινότατο χωριό του Ντεμίρ Χισάρ. Συστοιχίες έργων Α:«Are We, Are We Not, We Are Nothing»Β:«Φάντασμα / Απουσία / Παρουσία» Svilevo 2–3 Μαΐου 2025, Βόρεια Μακεδονία

Η εικαστική εγκατάσταση «Φάντασμα: Απουσία – Παρουσία», που παρουσιάζεται στο Festival Svilevo (2–3 Μαΐου 2025, Βόρεια Μακεδονία), αποτελεί μια πολυαισθητηριακή εμπειρία που εξερευνά τη μνήμη, την απουσία και την παρουσία ως φασματικές μορφές ύπαρξης. Το  βίντεο ντοκουμέντο είναι αποθετημένο εδώ

Η Ευτοπία των Χρωμάτων — Έκθεση που διερευνά το χρώμα ως Gestaltικό προνόμιο μιας αμοίωτης αλληλεπίδρασης 23/11/ 2025 έως14/4/2026

 

Έκθεση στον δεύτερο όροφο της Κοσμητείας της Παιδαγωγικής Σχολής Φλώρινας 
Από 18 Νοεμβρίου 2025 έως την άνοιξη του 2026, όταν το τοπίο της Φλώρινας θα γεμίσει ξανά χρώματα.

 

Η ζωγραφική, όπως έλεγε ο Γιάννης Τσαρούχης, τρέφεται από τη μοναξιά και τη σιωπή. Εκεί, στα αθόρυβα διαλείμματα της πανεπιστημιακής ζωής, όταν τα βλέμματα απαιτούν και τα λόγια περισσεύουν, η τέχνη βρίσκει τον χώρο να μοιράσει απλόχερα την πνοή του χρώματος, τον αέρα των σχημάτων, την ίδια της την παρουσία. Η σιωπή γίνεται ο κρόταφος ενός έργου τέχνης.

Τα πέντε βασικά, αλληλοδιαπλεκόμενα στοιχεία του μνημειου Γ.Κουβελίδη και η νουθεσία της σύχρονης «Συντεθειμένης παράδοσης» Αναφορά Ε

 

Η μνημειακή σύνθεση του Γεωργίου Κουβελίδη οργανώνεται γύρω από πέντε βασικά, αλληλοδιαπλεκόμενα στοιχεία, που συγκροτούν ένα πολυσημικό και υλικό-εννοιολογικό πεδίο. Κάθε συστατικό λειτουργεί ως βραχίονας  ιστορικών αναφορών, πολιτισμικής μνήμης και τοπικού και υπερτοπικού νοήματος, ενώ ταυτόχρονα συνδιαλέγεται με τα υπόλοιπα, μετατρέποντας το μνημείο σε ένα σύνθετο σύστημα σημείων.

Από το Γλυπτό στο Μνημείο Γεωργίου Κουβελίδη, Πλατεία Πολιχνίτου, Λέσβος. Αναφορά Γ

Από όσα περιγράφει ο  γλύπτης Χρήστος Τσώτσος, γίνεται σαφές ότι η δημιουργία ενός δημόσιου γλυπτού, και ιδίως ενός έργου που αποδίδει έναν ήρωα, αποτελεί μια σύνθετη διαδικασία που ισορροπεί ανάμεσα στην καλλιτεχνική έκφραση και την ιστορική ευθύνη.Ο γλύπτης δεν δημιουργεί απλώς ένα αισθητικό αντικείμενο, αλλά καλείται να ζωντανέψει τη μνήμη, να επικοινωνήσει με το κοινό και να αποδώσει με εικαστική αμεσότητα τον χαρακτήρα, το ήθος και τη δύναμη του προσώπου που τιμά.

Το μνημείο του Εύελπη Γεωργίου Κουβελίδη στον Πολιχνίτο Λέσβου ως επιταχυντής της Ιστορίας. Αναφορά Δ

Τον Οκτώβριο του 2025 αποκαλύφθηκε στην κεντρική πλατεία του Πολιχνίτου Λέσβου, δίπλα στο ήδη υπάρχον Ηρώο, το γλυπτικό μνημείο προς τιμήν του Εύελπι Γιώργου Κουβελίδη. Η βιογραφική του διαδρομή —από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, μέσω του προσφυγικού εκτοπισμού του 1922, έως την πτώση του στη Μάχη του Μάλεμε το 1941— εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή κατάσταση βίαιων μετατοπίσεων, πολεμικών ρήξεων και συστημικών αποσιωπήσεων της μνήμης. Το μνημείο, ως υλικό τεκμήριο, λειτουργεί στο πλαίσιο των lieux de mémoire του Pierre Nora, δηλαδή ως ένας τόπος όπου «η μνήμη κρυσταλλώνεται και συσσωρεύεται»¹, ιδίως όταν οι φυσικοί της μεταδότες έχουν εκλείψει.

Χρήστος Τσώτσος Γεώργιος Κουβελίδης - Γλυπτό, Πλατεία Πολιχνίτου, Μυτιλήνη. Αναφορά Β

                                                   

 Πώς δίνει κανείς μορφή στον ήρωα;
Δύσκολο το ερώτημα… δύσκολες και οι απαντήσεις…

Το σίγουρο είναι ότι, ως δημιουργός, πρέπει να λάβεις υπόψη σου ορισμένες παραμέτρους σταθερές διαχρονικά. Η γλυπτική σε δημόσιο χώρο δεν ταυτίζεται με την ελεύθερη καλλιτεχνική δημιουργία ή με ένα μουσειακό έκθεμα, καθώς το υπαίθριο γλυπτό «συνομιλεί» με όλους και επιδιώκει τη γενική αποδοχή.

Παρουσιάσεις εικαστικής έρευνας από την Μαρίνα Γκιόκα, Γιώργο Θεοδώρου και Ελένη Κεραμίδα την Τρίτη 11/ 10 /2025

 

Μαρίνα Γκιόκα

Παρουσίαση Διπλωματικής Εργασίας.

 

Molding identity

 

Η δουλειά μου εστιάζει στην έννοια της ταυτότητας ως μίας διαρκούς διαδικασίας που σχηματίζεται μέσα από την αλληλεπίδραση με το κοινωνικό πλαίσιο. Ο πηλός λειτουργεί ως βασικό υλικό και σύμβολο : καλύπτει, βαραίνει, αφήνει ίχνη και μνήμες, όπως ακριβώς οι κοινωνικές επιβολές που διαμορφώνουν το άτομο. Η ταυτότητα παρουσιάζεται όχι ως σταθερή, αλλά ως ανοιχτή, εύπλαστη και πάντα υπό διαπραγμάτευση- ένα πεδίο σύγκρουσης αλλά και δημιουργίας.

Η Τιμή του Ήρωα – Μνήμη Γεωργίου Κουβελίδη, Εύελπη. Μια σύντομη αναφορά Α

                                                    «…Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει                                                                                                        όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) 
                                                      πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, 
                                                      κι οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε.»
                                                    — Κ.Π. Καβάφης, Θερμοπύλες  (Σ1)

Ο Καβαφικός στίχος αναδεικνύει το ήθος εκείνων που, γνωρίζοντας πως η ήττα είναι αναπόφευκτη, παραμένουν σταθεροί στις αξίες τους. Αυτοί είναι οι ήρωες που πράττουν το σωστό όχι για να νικήσουν, αλλά γιατί το καθήκον και η αξιοπρέπεια το επιβάλλουν. Η ηθική τους υπεροχή δεν εξαρτάται από την έκβαση, αλλά από την εσωτερική τους στάση — τη συνειδητή επιλογή της αρετής.

«Εντεύθεν και Εκείθεν» (2025) Χάρης Κοντοσφύρης, Σοφία Αντωνακάκη 8ο Φεστιβάλ Τέχνης Ν.Σ, έκθεση «Κάνναβος » Ρέθυμνο 15 Οκτωβρίου 2025

«Εντεύθεν και Εκείθεν» (2025) Χάρης Κοντοσφύρης,  Σοφία Αντωνακάκη
Μικρή εγκατάσταση δαπέδου – Μεταβλητές διαστάσεις. Υλικά: ποτήρι νερού (γεμάτο), γλυπτική μύγα ρητίνης φυσικών διαστάσεων, κινητό τηλέφωνο ως ηχείο, ηχοτοπίο. Αλληλεπίδραση Κατερίνα Καρούλια.

Νευροβιολογικές μεταφορές στο έργο της Αιμιλίας Παπαφίλιππου.Χάρης Κοντοσφύρης

 

Η εικαστική πρακτική της Αιμιλίας Παπαφίλιππου εξερευνά μια διαρκή ένταση ανάμεσα στο οργανικό και στο αχώριστο, το μετέωρο και το σταθερό – ένα σκηνικό όπου το χάος δεν είναι απλώς η απουσία τάξης, αλλά πρωταρχικός τόπος γένεσης και δυναμικής μορφοποίησης. Στο έργο της, το «ρίζωμα» λειτουργεί ως μεταφορά ενός βαθύτερου υποστρώματος: ενός δικτύου που αναδύεται, απλώνεται και διακλαδίζεται εντός και πέρα από το πλαίσιο, όπως ένα νευρωνικό δίκτυο ή ριζικό σύστημα που συνδέει σημεία, ιδέες και ενέργειες.

Διάλεξη της εικαστικού Αιμιλίας Παπαφιλίππου την Τρίτη 04-11-2025, στις 11:00 π.μ

 

Στο πλαίσιο του κύκλου διαλέξεων του Εικαστικού Εργαστηρίου του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών (ΤΕΕΤ) Π.Δ.Μ., η εικαστικός Αιμιλία Παπαφιλίππου θα μας εξοικειώσει με την έρευνά της γύρω από τη σχέση των Αντιθέτων Δυνάμεων —    « δυνάμεων που αλληλοπροσδιορίζονται και αλληλοαναιρούνται, δημιουργώντας μια συνθήκη συνεχούς ισορροπίας και μετασχηματισμού »  με τίτλο  « + είδηση » .

Restory Αξίων, δράσεις στο καταποντισμένο τοπίο της Μεταμόρφωσης Καρδίτσας 17-23 /10 2025. Η κοινωνική τρωτότητα

 

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο / κυνηγάνε τους αστούς / πετσοκόβουν τα κεφάλια / από εχθρούς και από πιστούς

 Τα παιδιά κάτω στον κάμπο / κόβουν δεντρολιβανιές / και στολίζουν τα πηγάδια / για να πέσουν μέσα οι νιες

 Τα παιδιά μες τα χωράφια / κοροϊδεύουν τον παπά / του φοράνε όλα τα άμφια / και το παν στην αγορά

 Έλα κόρη της σελήνης / έλα και άναψε φωτιά / Κοίτα τόσα παλικάρια / που κοιμούνται στη νυχτιά

 Τα παιδιά δεν έχουν μνήμη / τους προγόνους τους πουλούν / και ό,τι αρπάξουν δεν θα μείνει / γιατί ευθύς μελαγχολούν (Μάνος Χατζιδάκης )

 

Η κοινωνική τρωτότητα και η ανισότητα στην καταστροφή: Η περίπτωση της Θεσσαλίας 2023

Δελτίο τύπου: Restory Άξιων, δράσεις στο καταποντισμένο τοπίο της Μεταμόρφωσης Καρδίτσας 17-23 /10 2025

 

Restory Άξιων

Επετηρίδα της ιστορίας των πλημμυρών στο καταποντισμένο τοπίο της Μεταμόρφωσης Καρδίτσας

«Εβρόντησε και έβρεξε· το νερό κατέβη μ’ ορμήν από τα βουνά. Ο ποταμός εφούσκωσε και τα χωράφια επνίγηκαν. Οι άνθρωποι, βουβοί και ταπεινοί, εκοίταζαν από τα παράθυρα το θυμό του Θεού.»
— Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Ο Αλιβάνιστος (1904)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τιμητική παρουσίαση για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του Takis

 

Στο πλαίσιο του κύκλου παρουσιάσεων του 3ικαστικού 3ργαστηρίου του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών (ΤΕΕΤ) του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, έχουμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε την Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2025, στις 11:00 π.μ., την παρουσίαση της κας Μένιας Κούλη, Διευθύντριας Δημοσίων Σχέσεων του Ιδρύματος Takis και της κας Κυριακής Γιαννοπούλου, μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου.

Η Παρουσίαση είναι αφιερωμένη στη μεγάλη αναδρομική έκθεση που πραγματοποιείται με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του Takis (Παναγιώτη Βασιλάκη). Το Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Takis, τιμά τον σπουδαίο δημιουργό με δύο παράλληλες εκθέσεις στα Μουσεία του Ιδρύματος σε Αθήνα και Άνδρο, οι οποίες θα διαρκέσουν έως τις 2 Νοεμβρίου 2025.

Προσέγγιση της Έκθεσης «Μετά την Ύλη» Συμπεράσματα

 «Μετά την Ύλη». Από την παθητική ύλη στην «ενεργό υλικότητα»

Η  βάση της έκθεσης αρθρώνεται γύρω από μια νέα οντολογία της ύλης, που υπερβαίνει την παραδοσιακή αντίληψη της ως παθητικού υποστρώματος ή «πρώτης ύλης» για καλλιτεχνική διαμόρφωση. Εδώ, η ύλη αναγνωρίζεται ως ενεργός, ζωντανή, σκεπτόμενη και κοινωνικά φορτισμένη δύναμη.

Μετά την Ύλη Εικαστική Έκθεση 28-31 Αυγούστου 2025 Αγροτικός Συνεταιρισμός Φασολοπαραγωγών Εθνικού Δρυμού Πρεσπών «ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ», Λαιμός Πρεσπών

Μετά την Ύλη: Η εμπειρία της περιέργειας στην μεταποιητική διεργασία της τέχνης

Η ύλη, σε όλες τις εκφάνσεις και μεταμορφώσεις της, δεν αποτελεί απλώς το υπόβαθρο της πραγματικότητας, αλλά το αρχέτυπο της ίδιας της ζωής. Από τα στοιχειώδη σωματίδια έως τον άνθρωπο, από τα άστρα έως τη γη, η ύλη εμφανίζεται ως αέναη διαδικασία οργάνωσης, κίνησης και μεταβολής. Δεν είναι παθητική ουσία, αλλά ενεργό θεμέλιο που παράγει μορφές, αναδεικνύει ρυθμούς και οργανώνει σχέσεις. Η ζωή δεν μπορεί να νοηθεί έξω από την ύλη. Η σκέψη και η παρουσία αναδύονται από την υλική οργάνωση· είναι οι τρόποι με τους οποίους η ύλη γνωρίζει και εκφράζει τον εαυτό της. Η επιστήμη, η φιλοσοφία και η τέχνη μάς έχουν δείξει πως η ύλη δεν είναι στατική· κινείται πάντοτε, ακολουθώντας τον χρόνο και τις αόρατες ροές του κόσμου. Όπως παρατηρεί ο Tim Ingold, τα υλικά ίχνη δεν είναι σκουπίδια· είναι σημεία εκκίνησης για νέες μορφές ζωής και δημιουργίας.

Art Symposium Restart 230 Μεγάλα Καλύβια Τρίκαλα 6-14 Σεπτέμβριου

Το Art Symposium Restart 230 - Ολες οι τέχνες Μαζί- αποτελεί ένα αλληλέγγυο και συνεργατικό εικαστικό συμπόσιο που ενσωματώνει την έννοια της συνεργασίας και της συλλογικότητας. Στόχος του είναι η δημιουργία έργων που υπηρετούν τις ανάγκες της κοινότητας, προάγοντας την αλληλεγγύη, την επικοινωνία και τη συμμετοχή των κατοίκων, ώστε η κοινότητα να μετασχηματιστεί σε μια ισότιμη εξ-διερευνητική κατάσταση.