Κατασκευή Dorodango / Στ' 1ου Δημοτικού σχολείου Πλακιά

Διαθεματικό project εικαστικών και περιβαλοντικής ενσυναίσθησης , κατασκευή Dorodango από το Στ' του 1ου Δημοτικού σχολείου Πλακιά. 

TO PIKAP COMMUNITY – ART IN THESSALONIKI

To Pikap

TO PIKAP COMMUNITY – ART IN THESSALONIKI
2018-2019
CASA BIANCA

Τοποθεσία:

Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης (Casa Bianca), Βασ. Όλγας 182 & Θεμ. Σοφούλη

Διάρκεια:

Έκθεση Α': Τρίτη 21 Ιανουαρίου έως και Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2020.

Έκθεση Β': Τρίτη 11 Φεβρουαρίου έως και Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 2020.

Έκθεση Γ': Τρίτη 3 Μαρτίου έως και Τρίτη 17 Μαρτίου 2020.

Venue:

Municipal Art Gallery of Thessaloniki (Casa Bianca), Junction of 182, Vas. Olgas Street & Them. Sofouli Street

Duration:

Exhibition A': Tuesday the 21st of January until Tuesday the 4th of March 2020

Exhibition B': Tuesday the 11th of February until Tuesday the 25th of February 2020

Exhibition C': Tuesday the 3rd of March until Tuesday the 17th of March 2020

Ο πολυχώρος Το Πικάπ, σε συνεργασία με τη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, διοργανώνει την έκθεση με τίτλο “To Pikap Community – Art In Thessaloniki - 2018-2019 - Casa Bianca” με στόχο την παρουσίαση και ανάδειξη της πιο πρόσφατης εικαστικής παραγωγής και της καλλιτεχνικής κοινότητας της πόλης.

To Pikap Community – Art In Thessaloniki. Πρόκειται για μια προσπάθεια συγκέντρωσης και παρουσίασης της καλλιτεχνικής δημιουργίας στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Δημιουργήσαμε μια πλατφόρμα στην οποία εντάσσονται καλλιτέχνες οι οποίοι ζουν και εργάζονται στην πόλη. Ανά καταχώρηση περιλαμβάνονται πληροφορίες, δείγματα δουλειάς, εξωτερικοί σύνδεσμοι και οποιοδήποτε άλλο στοιχείο κρίνει ο εκάστοτε καλλιτέχνης επιθυμητό να γνωστοποιηθεί, ώστε να προβληθεί και να παρουσιαστεί η προσωπική του πορεία και το έργο του.

Το συγκεκριμένο εγχείρημα ξεκίνησε από μία ανάγκη. Θέλουμε να έρθουμε σε επαφή με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της καλλιτεχνικής δημιουργίας στη Θεσσαλονίκη. Θεωρούμε ότι το επίπεδο αυτής της δημιουργίας είναι πολύ υψηλό και επιθυμούμε την επαφή μαζί της, με σκοπό να κάνουμε τη ζωή μας πληρέστερη.

Ευελπιστούμε το εγχείρημα μας να αποδειχθεί χρήσιμο εργαλείο τόσο για τους ίδιους τους καλλιτέχνες όσο και για τον ευρύτερο καλλιτεχνικό κόσμο, προωθώντας συνεργασίες και εισάγοντας οδούς διαλόγου.

Βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα σχεδιάζουμε δράσεις αυτής της κοινότητας έξω από τα πλαίσια της πλατφόρμας και σε συνεργασία με φορείς των ίδιων ή παραπλήσιων ενδιαφερόντων.

Δημήτρης Αγγέλης, καλλιτεχνικός διευθυντής πολυχώρου “Το Πικάπ”.

Στο πνεύμα όλων των παραπάνω, διοργανώνουμε μία σειρά εκθέσεων με τη συμμετοχή περισσότερων από 130 καλλιτεχνών, στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης (Casa Bianca).

Επιμέλεια:

Δημήτρης Αγγέλης, Καλλιτεχνικός διευθυντής πολυχώρου “Το Πικάπ”

Θάλεια-Μαρία Αλεξάκη, Μουσειολόγος - Επιμελήτρια εκθέσεων Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης

Αλεξία Ξαφοπούλου, Εικαστικός

Σε συνεργασία: Δόμνα Γούναρη, Επιμελήτρια εκθέσεων, εκδόσεων και δράσεων

Περισσότερες πληροφορίες σύντομα.

The multi-purpose venue To Pikap, in collaboration with the Municipal Art Gallery of Thessaloniki, organizes the exhibition “To Pikap Community – Art In Thessaloniki - 2018-2019 - Casa Bianca”, with the primary aim to present and showcase the most recent visual art creation and the artistic community of the city.
To Pikap Community – Art In Thessaloniki. This is an attempt to assemble and present the visual artistic creation of the city of Thessaloniki. We created an online platform which includes visual artists who live and work in the city. Each entry consists of information, sample of works, external links and any further elements, each artist considers helpful to publicize in order to show and present hers/his personal progress and work.

This endeavour was launched because of a fundamental necessity. We want to get in touch as much as possible with the artistic creation that takes place in Thessaloniki. We consider this creation to be of a high quality and we desire to get in touch with it, in order to make our lives more complete.
We hope that our endeavour will prove itself to be a useful tool both for the artists included and for the wider artistic world as well, by promoting collaborations and introducing channels of communication.

We plan, in short, medium and long-terms, actions of this community outside the frame of the platform and in collaboration with organizations with the same or similar interests.

Dimitris Angelis, art director of the multi-purpose venue “To Pikap”.

In the spirit of the ideas above, we organize a series of exhibitions with the participation of more than 130 artists, at the Municipal Art Gallery of Thessaloniki (Casa Bianca).

Curation:

Dimitris Angelis, Art Director of the Multi-purpose Venue “To Pikap”

Thalia-Maria Alexaki, Museologist – Curator of the Municipal Art Gallery of Thessaloniki

Alexia Xafopoulou, Visual Artist

In collaboration: Domna Gounari, Art curator

More information coming soon.

Συνέντευξη του Γιώργου Πανταζή στο Polismagazino

Τι είναι η ζωγραφική για εσάς; μια μορφή προσωπικής έκφρασης; ανάγκη για δημιουργία; επικοινωνία; ή κάτι άλλο;

Για εμένα η ζωγραφική είναι ένας τρόπος έρευνας, αναζήτησης και ζωής. Θεωρώ πως πρώτα απ’ όλα την ζωγραφική την ζεις. Η ζωγραφική πρέπει να γίνεται βίωμα για τον καλλιτέχνη ζώντας μέσα στην τέχνη του και μέσω των αναζητήσεων του αυτό να γίνεται βίωμα και επικοινωνία με τους άλλους. Το δυσκολότερο κομμάτι του ρόλου ενός καλλιτέχνη είναι να καταλάβει πως δεν δημιουργεί έργα για τον εαυτό του αλλά για τους άλλους.

110 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Γιάννη Ρίτσου. Εκδήλωση του γυμνασίου Αμυνταίου που υποστηρίχθηκε από το 3ικαστικό 3ργαστήριο Σ.Κ.Τ Φλώρινας Π.Δ.Μ

Πραγματοποιήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2019, στο πνευματικό Κέντρο Αμυνταίου, η Βραδιά Ποίησης και Μουσικής για τα 110 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Γιάννη Ρίτσου.

Η εκδήλωση, η οποία συνδιοργανώθηκε από το Γυμνάσιο Αμυνταίου και το Ωδείο Φλώρινας -Παράρτημα Αμυνταίου, περιείχε παρουσίαση βίντεο από την μελοποιημένη συλλογή του μεγάλου ποιητή «Καπνισμένο Τσουκάλι», απαγγελία ποιημάτων του από μαθητές του Γυμνασίου Αμυνταίου, τον ιατρό –ποιητή Ρηγίνο Μέσιο και την φιλόλογο-συγγραφέα Πηνελόπη Βασιλειάδου, καθώς και μελοποιημένη μουσική του, από τους καθηγητές του ως άνω Ωδείου.

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

Εμείς μια ομάδα αποτελούμενη από μία μουσικοσυνθέτρια, δύο εικαστικούς, δύο ποιητές και παιδιά Δημοτικών Σχολείων και Γυμνασίου, εφοδιασμένοι και εφοδιασμένες με χαρτιά, χρώματα, ποιητικές πένες, νότες μουσικές, σκέψεις και όραμα.
Συνεργαστήκαμε, συνταξιδεύσαμε μαζί με τους: Παναγιώτη Κοτρωνάρο και Νίκο Τόδουλο (ορειβάτες, αναρριχητές), για τη δημιουργία και υλοποίηση του project: ‘’Puzzle για την Ειρήνη’’.
Πρώτο μας ταξίδι στις Άνδεις, στην ψηλότερη κορφή του κόσμου. Η Aconcagua (6962μ. υψόμετρο), το όνομα της οποίας σημαίνει ‘’πέτρινος φρουρός’’ βρίσκεται στην Λατινική Αμερική στα σύνορα των χωρών Αργεντινής και Χιλής και η ανάβαση στην ψηλότερη της κορυφή τραβάει τα βλέμματα ορειβατών από όλο τον κόσμο καθώς αποτελεί μέρος του Secven Summits world tour, που περιλαμβάνει τις ψηλότερες κορυφές των ηπείρων της γης.
Σε αυτό το ‘’ταξίδι’’ η εικαστική γλώσσα εκφράστηκε από άτομα των οποίων η καθημερινότητα διαφέρει. Αυτό που τους συνδέει είναι η ενασχόληση τους με κάποια μορφή τέχνης.
Το ερώτημα που προέκυψε από αυτή τη διαδικασία, είναι το κατά πόσο η ορειβασία, η αναρρίχηση, εντάσσονται στη χώρο της εικαστικής φόρμας.

Κάρτες γιορτινές 2019

Γιορτινή κάρτα της Γαζέα  Βιολέτα

Πηνελόπη Γαίτη: «Moving Dialogues + art στην Αθήνα»

  

Ο χρόνος, ένα μεγάλο αίνιγμα, που κρύβει εντός του τα ερωτήματα της ύπαρξης, της αρχής και του τέλους. Μια πάλη ζωής και θανάτου, μια πάλη ορατού και αόρατου, μια αρχέγονη ροή που συνδέεται με την κίνηση, τη μεταβολή, τη μετάπλαση και τη μετουσίωση  της ανθρώπινης ζωής.  Ο χρόνος δονείται από την κίνηση, μα και η τέχνη το ίδιο είναι, γιατί μέσα στο κάθε έργο το φως, η φόρμα, το χρώμα, η γραμμή έχουν ενσωματώσει την κίνηση δημιουργώντας ροές αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον και τους ανθρώπους. 

Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι των νέων επαναλαμβανόμενων εποχών.

Της Χριστίνας Κοντούλη

…Κι έβλεπα τον κόσμο να πεθαίνει στα πεζοδρόμια, διάβαζα για συλλήψεις που ο νους μου δε μπορούσε να συλλάβει, κυνηγητά, σε ένα τόπο που διατυμπάνιζαν καθημερινά την ελευθερία του. Μια αιματοβαμμένη ελευθερία, μια ελευθερία που θα έπρεπε να θυμάται να κρατά σφιχτά, μα ήξερε μονάχα να την κοιμίζει…

Στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος(;) Της Χριστίνας Κοντούλη

Στον Δημήτρη

Υπάρχουν 2 είδη ανθρώπων: αυτοί που είναι εύκολο να είσαι μαζί τους, αλλά εξίσου εύκολο να είσαι χωρίς αυτούς και αυτοί που είναι δύσκολο να είσαι μαζί τους, αλλά αδύνατο να ζήσεις χωρίς αυτούς.
— Έρνεστ Χέμινγουεϊ

Aids Εξομολογήσεις

Η 1η Δεκεμβρίου έχει θεσπιστεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS. Για την φετινή χρονιά, θα θέλαμε να ξεφύγουμε από την καθιερωμένη ενημέρωση για το τι είναι ο ιός, πως μεταδίδεται, ποια τα μέτρα προφύλαξης και να σταθούμε κυρίως  στα συναισθήματα αυτών των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί και νοσούν από τον ιό HIV και στο  πώς βλέπουν τη ζωή μετά από τόσες αλλαγές στην καθημερινότητα τους.

Σήμερα δυστυχώς στην κοινωνία που ζούμε, οι ρυθμοί ζωής αποξενώνουν τον άνθρωπο και τα φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού γίνονται εντονότερα, με αποτέλεσμα οι οροθετικοί να ζουν στιγματισμένοι, πολλές φορές απομονωμένοι, παρά το γεγονός ότι η αντιρετροϊκή  θεραπεία συνεχώς εξελίσσεται και μιλάμε πλέον  για  μία  χρόνια και όχι όπως παλαιότερα, θανατηφόρο νόσο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κύριος τρόπος αντιμετώπισης είναι η ευαισθητοποίηση, η σωστή ενημέρωση και η λήψη μέτρων προφύλαξης, σεβόμενοι πάντα και προασπιζόμενοι τα ανθρώπινα δικαιώματα, συνδράμουμε στον αγώνα για την ορθή και έγκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος.

Στα πλαίσια λοιπόν της ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης του κόσμου ο Μορφωτικός Σύλλογος «Μέγας Αλέξανδρος» του Παπαγιάννη Φλώρινας σε συνεργασία με μέλη των Φλώρων Εικαστικών παρουσιάζει το θεατρικό δρώμενο με θέμα «AIDS-ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ»  την Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 6:30μ.μ. στον χώρο της Κοινότητας του Χωριού Παπαγιάννης (κεντρική πλατεία).

Συμμετέχουν: Βαγγέλης Τζημόπουλος, Γιώργος Δελιόπουλος, Γλύκα Διονυσοπούλου, Μιχαήλ Μπιμπάσης. 

Άννα Καμπουρίδου - Το Θείο Σόλο του Τραγιού στο Ουλαλούμ

Άννα Καμπουρίδου, Το Θείο Σόλο του Τραγιού στο Ουλαλούμ, μελάνι σε καμβά, 8cm x 6cm

Ευρύνοντες τα όρια της τέχνης μέχρι σχεδόν του απρόσιτου, δεν έκτειναν  - μπορεί να πεί μολαταύτα κανείς – την ορθόδοξη αισθητική των πραγμάτων, παρά ανατρέψαντάς την, ξεκίνησαν απ’ την πρώτη ουσία της, απ’ αυτή την καταβολή του αιστήματος. Θάλεγε κανείς, παραμόρφωσαν την παραδεγμένη «ηθική» της , κάμαντας την υπόσταση: έκφραση, και την ουσία: μορφή.

Ήταν σαν να σε πρόσμενα κυρά,
απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα,
κι έλεγα: Θα 'ρθει απόψε απ' τα νερά, κι από τα δάσα!

Πηνελόπη Γαίτη: The scape of thought in Art: Συναθροίσεις θεάσεων τέχνης...στην ΤΙΜΕ ΟF ART GALLERY στην Αθήνα (6-8/10/2019)

     Το βλέπειν της ψυχής...μπροστά σε ένα ανθρώπινο τοπίο από πάθη και λάθη που ζυμώθηκαν μέσα στο χρόνο ...η διαίσθηση πως η λύτρωση βγαίνει μόνο μέσα από την τέχνη ....η αναγκαιότητα ύπαρξης ενδοδραματικής όρασης που χαρίζει στον άνθρωπο τη δυνατότητα του οράν, τη δυνατότητα να θεάται τον εαυτό του, αλλά και να γίνεται ο ίδιος υποκείμενο θέασης αναστοχαζόμενος το παρελθόν ως ένα πρόσωπο πάσχων που λαλεί τη διαφορετικότητα του, τις εμμονές και τις αμφισημίες της ψυχής του γιατί:

Η μεταβατική περίοδος μιας κοινωνίας και η διαφοροποίηση των συλλογικών πρακτικών στην τέχνη, μια κοινωνιολογική προσέγγιση

Τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν καταγραφεί θεμελιώδεις αλλαγές στην κοινωνική σφαίρα, υπό την επίδραση των τεχνολογιών της πληροφορίας, την κατάργηση την άρνηση του ορθολογισμού, εν τούτοις σημειώνεται μια μετάβαση από τη νεωτερική περίοδο, σε μια διαφορετική συνθήκη. Ορισμένοι από μελετητές, μεταξύ των οποίων : οι Foucault (1972, 1973a, 1973b, 1979), Derrida (1976, 1978), Baudrillard (1994), Rotry (1989), Lyotard (1979) και Jameson (1983) επισημαίνουν τις ριζοσπαστικές, σύμφωνα με τα κριτήρια τους, αλλαγές και επικαλούνται με τον όρο‘’μετανεωτερικότητα’’ την περιγραφή μιας νέας περιόδου, που έπεται και αναχαιτίζει την προηγούμενη. Ο Giddens υποστηρίζει πως οι συνεχείς αλλαγές και το αντίκτυπο στο κοινωνικό μετασχηματισμό είναι οι φορείς της μετάβασης αυτής.¹

"Αγία Φωτεινή": Η Συνάντηση του αρχαίου κόσμου με τον χριστιανικό. Αγάπη Μαντζιώρη

Η πίστη σε κάποια ανώτερη δύναμη αποτελεί πανανθρώπινη και διαχρονική ανάγκη. Ανεξαρτήτως αν μια θρησκεία είναι πολυθεϊστική ή μονοθεϊστική, του χαρακτήρα και των αρχών που την διέπουν, αποτελεί δημιούργημα των ανθρώπων. Οι φαινομενικά αδύναμοι άνθρωποι κάποτε, στηριζόμενοι στην παρουσία κάποιας ύπαρξης, σε ιστορικές μαρτυρίες, αλλά και σε στοιχεία μυθοπλασίας, έπλασαν την λατρεία στους Θεούς τους, προσδοκώντας από αυτούς. Προσδοκία για στήριξη σε στιγμές αδυναμίας, αλλά και για κάλυψη συναισθηματικών, υπαρξιακών και οντολογικών κενών. Ελπίδα για την προοπτική μεταθανάτιας ζωής. Προϋπόθεση για την θετική έκβαση αυτής της μετάβασης άλλοτε η καλοσύνη και άλλοτε η αυτοπραγμάτωση. Φυσικά η δημιουργία μιας θρησκείας μπορεί να ερμηνευτεί και ως προσπάθεια κάποιων για χειραγώγηση του πλήθους. Ο φόβος, οι ενοχές, η εξάρτηση και η αίσθηση του εκ φύσεως ελλιπούς, λειτουργούν ανασταλτικά στην ολοκλήρωση του ατόμου, για την οποία ίσως το κυριότερο προαπαιτούμενο είναι ο αναστοχασμός  και η τόλμη.

Κράτος, υπακοή, οικογένεια

Της Χριστίνας Κοντούλη

Οι γονείς….

-Όχι δεν έκαψα τις πατάτες, κλείσε το παράθυρο καλύτερα, απ’ έξω έρχεται αυτή η μυρωδιά, μυρίζει η χούντα….  Έχεις συνηθίσει, γι’ αυτό δεν τη γνώρισες με την πρώτη, πάντα μας τριγύριζε κάπως. Κλείστο το κωλοπαράθυρο, κοιμούνται τα παιδιά… θα τη συνηθίσουν κι εκείνα! Τότε να δεις που θα ‘ρθουν εναντίον μας, όχι γιατί τ’ αφήσαμε να ζήσουν στη βρωμιά, όχι γιατί τα μεγαλώσαμε μέσα στα σκουπίδια, θα έρθουν εναντίον μας γιατί μας μυρίζει άσχημα, και μόνη μυρωδιά της άνοιξης στα μάτια τους θα είναι αυτή η μπόχα. Κλείσε σε παρακαλώ το παράθυρο, κλείσ’ το μέχρι να προλάβω να τους πω, μέχρι να προλάβουν να μάθουν, έστω μέχρι να φανταστούν το άρωμα της ελεύθερης ύπαρξης κι ύστερα άνοιξέ το να μάθουν κι εκείνα πως μυρίζει το σκυμμένο κεφάλι.

3η Προκήρυξη της Εμβληματικής Δράσης του ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ. «Επιστήμη και Κοινωνία» με τίτλο «Κόμβοι Έρευνας, Καινοτομίας & Διάχυσης»

 

 

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

23 Οκτωβρίου 2019
η ημερομηνία έναρξης υποβολών μέσω της Διαδικτυακής Πύλης του ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ.
https://hfri.grnet.gr/

Ανακοινώθηκε σήμερα, Δευτέρα 14 Οκτωβρίου η 3η Προκήρυξη της Εμβληματικής Δράσης του ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ. «Επιστήμη και Κοινωνία» με τίτλο «Κόμβοι Έρευνας, Καινοτομίας & Διάχυσης» (http://www.elidek.gr/call/3i-prokiryxi-tis-drasis-epistimi-kai-koinonia-me-titlo-komvoi-ereynas-kainotomias-amp-diachysis/).

"Το Κοντινό Υπερπέραν" Συμμετοχή στις Νυχτες Τέχνης 2019 του φεστιβάλ Δημητρίων Θεσσαλονίκης

ΝΥΧΤΑ ΤΕΧΝΗΣ 2019

Συμμετέχουμε με την έκθεση:

Το Κοντινό Υπερπέραν

Χάρης Κοντοσφύρης_Γιώργος Πανταζής

 Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2019, 12.00 – 22.30

Διοργάνωση: Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης και Φεστιβάλ Δημητρίων

ΓΚΑΛΕΡΙ ΛΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ | Τσιμισκή 52, Θεσσαλονίκη

t. +30 2310 240416, e-mail: lolanikolaouartgallery@gmail.com

http://lolanikolaougallery.blogspot.gr

Το Κοντινό Υπερπέραν
Χάρης Κοντοσφύρης_Γιώργος Πανταζής

Αν παρατηρήσουμε τον δρόμο, οι θόρυβοι φτάνουν εξασθενημένοι, οι κινήσεις του
μοιάζουν φαντάσματα και ο ίδιος ο δρόμος, εξαιτίας του τζαμιού που είναι
διαφανές μεν αλλά σκληρό και άκαμπτο, μοιάζει μ’ ένα ον απομονωμένο που
πάλλει κάπου στο «υπερπέραν», αναφέρει ο Καντίνσκι στο βιβλίο του Σημείο-
Γραμμή-Επίπεδο.

Πηνελόπη Γαίτη:«Μισοκρυμμένη φθινοπωρινή μνήμη-2019»

   

 Οι πρώτες σταγόνες βροχής σκάνε με ορμή στο παράθυρο σαν ρώγες σταφυλιού...ανακλήσεις μνήμης σαν θραύσματα από ρώγες σταφυλιού. Ζει ο Πενθέας ή δε ζει; Η Αγαύη ποιον θρηνεί ή δε θρηνεί. Χώρος δράσης; Μέσα σε ένα Χ δωμάτιο που λειτουργεί ως χώρος συνδυαστικών εμπειριών  και συμβάντων. Η μνήμη ξαναζεί μαζί με το χρόνο και τα σημεία του δημιουργώντας συνταυτίσεις και χροιές χρωμάτων...μέσα σε ένα ντουλάπι μιας αστικής κάμαρας ...

Πηνελόπη Γαίτη: «Φθινοπωρινή σονάτα στην τέχνη»

  

  oooooooooooooo     



    Φθινόπωρο: η εποχή της πρώτης βροχής που τη ρουφάει με λαχτάρα το φρυγμένο από την κάψα του καλοκαιριού χώμα. Είναι που πέρασε το καλοκαίρι με το θόρυβο, την αχλή και τις φωνές των παραθεριστών στην παραλία. Είναι ίσως εκείνη η μικρή απροσδιόριστη μελαγχολία της αλλαγής και της ματαίωσης που δεν έχει πρόσωπο, λόγο κι αφορμές. Μοιάζει με τον καιρό που κομίζει: απροσδιόριστο, απρόβλεπτο, γλυκόπικρο, νοσταλγικό, φωτεινό, απόμακρο, μεταβατικό...

Η τέχνη ως σκεπτόμενο σώμα

Η τέχνη ως σκεπτόμενο σώμα

Της Γλύκας Διονυσοπούλου

Εικαστικός – Υποψήφια Δρ. Ιστορίας της Τέχνης

Τι συμβαίνει όταν η τέχνη γίνεται «ζωντανή»; Όταν παύει η στατική σχέση με τον θεατή και μετατρέπεται σε άμεση και διαδραστική τέχνη με το κοινό; Πως αντιλαμβάνεται ο θεατής την αμεσότητα της επικοινωνίας και την ζωντανή εμπειρία που προσφέρει μια αντίστοιχα «ζωντανή» τέχνη; Πως μπορεί να ορίσει τόσο ο καλλιτέχνης, όσο και το καλλιτεχνικό κοινό μια τέχνη πολυδιάστατη όπως αυτή της performance;