Πηνελόπη Γαίτη:«Μισοκρυμμένη φθινοπωρινή μνήμη-2019»

   

 Οι πρώτες σταγόνες βροχής σκάνε με ορμή στο παράθυρο σαν ρώγες σταφυλιού...ανακλήσεις μνήμης σαν θραύσματα από ρώγες σταφυλιού. Ζει ο Πενθέας ή δε ζει; Η Αγαύη ποιον θρηνεί ή δε θρηνεί. Χώρος δράσης; Μέσα σε ένα Χ δωμάτιο που λειτουργεί ως χώρος συνδυαστικών εμπειριών  και συμβάντων. Η μνήμη ξαναζεί μαζί με το χρόνο και τα σημεία του δημιουργώντας συνταυτίσεις και χροιές χρωμάτων...μέσα σε ένα ντουλάπι μιας αστικής κάμαρας ...

Πηνελόπη Γαίτη: «.....è la memoria non ci addolori..»

Kαι ο κύκλος συνεχίζεται....

    Αναζητώντας μέσα από την ασημαντότητα των γεγονότων που στοιβάζονται χρόνο με το χρόνο και ξεπλένουν τη μνήμη . Ταξίδια σε χρονικές ροές, σ’ εποχές και πρόσωπα... η αλήθεια κρύβεται στις πτυχές της μνήμης...ξέφτια και ίνες μικρών παράταιρων γεγονότων θολωμένα ..που μοιάζουν παράξενα...σαν να ξαναδιάβάζονται από την αρχή, αναμνήσεις..που ανακαλούνται και φρεσκάρονται με νέα αύρα μνήμης και μεταμορφώνονται σε μια ύστατη προσπάθεια υλοποίησης μια παλιάς μνήμης που ζητάει καινούργια πραγμάτωση....