ΠολυΧρόνης Καραχάλιος - Πτυχιακή εργασία

ΠολυΧρόνης Καραχάλιος
ΑΜ: 815
Ακαδημαϊκό έτος: 2018-2019
Ι΄ χειμερινό εξάμηνο

«ΝΙΨΟΝ ΟΨΙΝ»

Με αφορμή την πτυχιακή μου εργασία ως φοιτητής του Τ.Ε.Ε.Τ. της Σχολής Καλών Τεχνών
του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.
Επιβλέποντες καθηγητές: κ.κ. Γιάννης Ζιώγας, Θωμάς Ζωγράφος, Νίκος Διονυσόπουλος
Φλώρινα, Ιούνιος 2019

Δήμητρα Σταυροπούλου - Ω(όν): Η γέννηση του σημείου

                          Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας

Τμήμα εικαστικών και εφαρμοσμένων τεχνών Φλώρινας

Ωόν: Η γέννηση του σημείου

¨ Του νου το μάτι δεν ψάχνει εντελώς ελεύθερα, αλλά προς ορισμένη υποδεικνυόμενη κατεύθυνση πηγαίνει και κοιτάζει. Τα διατηρηθέντα υπόλοιπα ή θραύσματα των σπασμένων πραγμάτων διακατέχουν, όχι σπάνια, κάτι πολύ αινιγματικό και ταυτόχρονα πιο υποβλητικό από το χαμένο όλο¨

                                                         Π. Κούρος

'Αννα Καμπουρίδου - ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Η περίπτωση των εικαστικών - Διπλωματική εργασία

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΩΝ ΤΕΧΝΩΝ


ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
Η περίπτωση των εικαστικών

 Διπλωματική εργασία
της Άννας Καμπουρίδου
3ο Εργαστήριο Ζωγραφικής
Α.Μ.: 813

Φλώρινα
Ιούνιος 2019

ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΖΩΗ - "Conscious Conflict", ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΙΟΥΝΙΟΣ 2019

“Conscious Conflict”




 

   Η ιστορία βασίζεται σε δύο πρωταγωνιστές, οι οποίοι έχουν εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες, λόγω των εμπειριών που έχουν βιώσει. Μέσα από μία εντελώς τυχαία συνάντηση και ταξιδεύοντας στο σύμπαν με ένα διαστημόπλοιο, ενώ δεν υπάρχει τίποτα κοινό μεταξύ τους(όσον αφορά το ιδεολογικό, γνωστικό, συμπεριφοριστικό κομμάτι), καταφέρνουν να διδάξουν ο ένας τον άλλον πώς να ανακαλύψουν τον πραγματικό τους εαυτό. Ξεκινούν σταδιακά να αλλάζουν   απόψεις,  ιδέες και  πράξεις , χωρίς να το αντιλαμβάνονται εξαρχής.

   

 

    Ο πρώτος μας  χαρακτήρας  είναι μια ανθρωπόμορφη γάτα, ο Πλανκ, που βρισκόταν σε ένα εργαστήριο με πειραματόζωα. Μετά από ένα ατύχημα που πραγματοποιήθηκε εκεί, ήταν ο μόνος που κατάφερε να επιβιώσει και με τη "βοήθεια" μερικών χημικών  ουσιών άρχισε να γίνεται ιδιοφυία. Έχει το χάρισμα της γνώσης, εργάζεται σκληρά, με εξαιρετικά υψηλό δείκτη νοημοσύνης δημιουργεί τις δικές του εφευρέσεις, όπως ένα διαστημόπλοιο που μπορεί να ταξιδέψει στον χωροχρόνo και  ως μοναδικό στόχο  έχει να αφανίσει το ανθρώπινο είδος. Όμως είναι όντως αυτή η πραγματική  επιθυμία στη ζωή του;

  Αντιθέτως, ο δεύτερός μας ήρωας  είναι ένας εξωγήινος, ο Χ, ο οποίος έχει αναπτύξει την πνευματικότητά του, έχει βρει το νόημα της ζωής και του σύμπαντος, ωστόσο  είναι εντελώς αδιάφορος, δεν μοιράζεται τις σκέψεις του πιστεύοντας πως οι γύρω του αδιαφορούν, δεν είναι καθόλου αποδοτικός, γιατί βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση οκνηρίας και δεν βρίσκει κίνητρα για να γίνει πιο παραγωγικός. Παρόλα αυτά μία κίνησή του θα μπορούσε να αλλάξει πολλά γεγονότα. Ποιος ξέρει; Ίσως κάποια μέρα μπορεί να συμβεί..

 

  Η εγκατάσταση που δημιούργησα σχετίζεται με τον εσωτερικό χώρο του διαστημοπλοίου, όπως περιγράφεται μέσα στο βιβλίο: "Στην μπροστινή του όψη υπήρχαν δύο τεράστια παράθυρα και όλο το πιλοτήριο. Γύρω γύρω υπήρχαν και άλλα μικρότερα παράθυρα σε ίση απόσταση μεταξύ τους, για να μπορεί κάποιος να δει τι συμβαίνει έξω από το σκάφος. Η αίθουσα ήταν σχετικά σκοτεινή. Στο κέντρο βρισκόταν ένα πολύ μεγάλο μηχάνημα κυλινδρικού σχήματος (χρονομηχανή)." Με αυτόν τον τρόπο ο θεατής ενσωματώνεται στη διήγηση και συμμετέχει ο ίδιος στο ταξίδι με την παρουσία του. Τα έργα μου είναι τα παράθυρα που μπορεί κανείς να παρατηρήσει τον έξω κόσμο μέσα από τη δική μου οπτική. Στο κέντρο της αίθουσας, περιστρέφεται η χρονομηχανή(ζωοτρόπιο), παρουσιάζοντας στιγμιότυπα από το βιβλίο, το οποίο βρίσκεται μπροστά, στην θέση του οδηγού.

 

  Με βάση τις καταστάσεις που αντιμετώπισα σε διάφορα στάδια της ζωής μου, έδωσα  στους  χαρακτήρες μου στοιχεία από την προσωπικότητά μου.  Ο λόγος λοιπόν που συνδύασα αυτούς τους δύο ρόλους είναι η ταύτισή τους με τον εαυτό μου  και επιδιώκω να κάνει το ίδιο και ο αναγνώστης, καθώς λίγο πολύ όλοι μας έχουμε έρθει σε επαφή με έστω έναν από αυτούς τους χαρακτήρες στην καθημερινότητά μας ή έχουμε βιώσει παρόμοιες φάσεις. Επίσης να  μεταφέρω τον προβληματισμό μου ότι μπορεί ο καθένας μας να έχει διαφορετικές απόψεις και ιδέες , αλλά δεν μπορούμε απαραίτητα να γνωρίζουμε αν κάνουμε το σωστό ή το λάθος, εάν δεν αναζητήσουμε τι πραγματικά είμαστε και αν δε  μοιραζόμαστε τις εμπειρίες, ώστε να  εμπλουτίζουμε και να ανανεώνουμε συνεχώς τις σκέψεις μας επιδιώκοντας πάντα το καλύτερο.

 

    

   Εκτός από τις προσωπικές μου εμπειρίες, επηρεάστηκα από βιβλία φυσικής ή  βιβλία, όπως:Neil Philip. «Μύθοι απ’ όλο τον Κόσμο», Antoine De Saint- Εxupery.  «Ο Μικρός πρίγκιπας», Σάρα Άνγκλις «Διαστημικά Ταξίδια», Έμιλυ Σαντς «Αιγυπτιολογία», Τριβιζάς Ευγένιος «Η τελευταία Μαύρη γάτα», Θεοδόσης Γεράσιμος «Η Γάτα του Σρέντιγκερ». Επίσης εμπλούτισα τις ιδέες μου από σειρές κινουμένων σχεδίων διάσημων καλλιτεχνών, όπως  του Craig Mc Cracken, Don Βluth,Chuck Jones κ.τ.λ.

        

    Τα υλικά  για τα έργα μου είναι κυρίως fluorescent ακρυλικά, βελτιωτικό  χρώματος(pouring medium, floetrol) και μικτή τεχνική με άλλα υλικά(π.χ. ταλκ, νερό,gesso κ.τ.λ.) σε καμβά 40 x 100cm. και μουσαμά 1,00 X 2,10 m. Για το ζωοτρόπιο (κατασκευή 70 x 70 x 80 ):Χαρτόνι, μακετόχαρτο, μοτέρ 240 rpm., διακόπτες για ρύθμιση ταχύτητας  και κυκλώματος, καλώδια, εξαρτήματα από παλιές συσκευές, τροφοδοτικό, φωτάκια led με μπαταρίες,με βάση νοβοπάν 65 x 65 x 65 cm. Για την ανάδειξη των έργων τοποθετήθηκαν λάμπες φθορίου blacklight.Για την εικονογράφηση του βιβλίου χρησιμοποίησα φωτοτυπικό χαρτί και ραπιδογράφους Νο 0.05,0.1,0.2,0.4.

  

  Για ανάγνωση του βιβλίου μπορείτε να στείλετε στο e-mail:


       zwhdaskalou95@gmail.com

Δασκάλου Ζωή
Ιούνιος 2019

Διπλωματική Εργασία, Βλάχος Διονύσης - Τα Σύμβολα Των Σκοτεινών Συναισθημάτων

Ένας από τους στόχους του έργου ζωγραφικής είναι συχνά η ατόφια οπτική μεταφορά συναισθημάτων από τον καλλιτέχνη προς τον θεατή, μια διαδικασία που χαρακτηρίζει τον κόσμο της τέχνης και θεωρείται από πολλούς ως κάτι ιερό. Αυτό πραγματοποιείται με την χρήση συμβόλων, οπτικών εργαλείων που είναι φορτισμένα με κοινωνικό υποκείμενο και δρουν ως οδηγοί. Ο δημιουργός χρησιμοποιεί τα σύμβολα για να καθοδηγήσει τον θεατή προς το συναίσθημα παρά τη θέληση του τελευταίου.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΡΑΣΙΑΣ / ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ

(manipulation photography)

Ιωσηφίνα Μακρή :: Τεκμηρίωση Διπλωματικής Εργασίας

Ιωσηφίνα Μακρή // ΗΧΩΝΕΣ :: Prologue

Καμιά φορά 

κλείνω τα μάτια
και βλέπω.

Τότε νιώθω
ότι γνωρίζω.

Καμιά φορά

ανοίγω τα μάτια
μέσα στο νερό.

Τότε γνωρίζω
ότι γνωρίζω.

Δέκα, εννά, οχτώ, επτά

Διπλωματική Εργασία Κωνσταντίνωφ Χριστιάν- Άτιτλο

    

" 'Ατιτλο" Κωνσταντίνωφ Χριστιάν

Ο στόχος της πτυχιακής μου, θέλει να ορίσει μέσα από έναν (θα έλεγε κανείς) επιπόλαιο στοχασμό προς τον λόγο, την ύπαρξη και τον ρόλο της τέχνης και του καλλιτέχνη.  Είναι μια εποχή που η τέχνη παρακμάζει, είναι η εποχή της αδράνειας, δεν πηγαίνουμε μήτε προς τα μπρος αλλά μήτε προς τα πίσω.  Η τέχνη έχει χάσει στο εκπαιδευτικό της περιεχόμενο, τον ρόλο της, δεν είναι παρά διακοσμητική, τα σύγχρονα μουσεία παίζουν έναν απροσδιόριστο ρόλο στην κοινωνία μας και για να γίνω πιο ακριβής , η ίδια η κοινωνία δεν γνωρίζει τον ρόλο της ίδιας της την ύπαρξη. Όσο για τον σύγχρονο καλλιτέχνη, έχει μια αλαζονική τάση όπου αρκείται πληρώντας ευχαρίστηση στον προσωπικό του εγωισμό – «πουλάω, άρα αρέσω. Αρέσω – άρα είμαι καλός.» 

Χρήστου Κατερίνα, Διπλωματική Εργασία "Stigma"

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

«Πάντες ἄν­θρω­ποι τοῦ εἰ­δέ­ναι ὀ­ρέ­γον­ται φύ­σει. ση­μεῖ­ον δ' ἡ τῶν αἰ­σθή­σε­ων ἀ­γά­πη­σις· καὶ γὰρ χω­ρὶς τῆς χρε­ί­ας ἀ­γα­πῶν­ται δι' αὑ­τάς, καὶ μά­λι­στα τῶν ἄλ­λων ἡ διὰ τῶν ὀμ­μά­των... »

«Ό­λοι οι άν­θρω­ποι έ­χουν α­πό τη φύ­ση τους έ­φε­ση για γνώ­ση. A­υ­τό φαί­νε­ται α­πό την ι­δι­αί­τε­ρη ε­κτί­μη­ση που έ­χου­με για τις αι­σθή­σεις μας. Για­τί, α­νε­ξάρ­τη­τα α­πό τη χρη­σι­μό­τη­τά τους, μας εί­ναι προ­σφι­λείς οι ί­δι­ες οι αι­σθή­σεις, και πε­ρισ­σό­τε­ρο α­π’ ό­λες η αί­σθη­ση της ό­ρα­σης».

«Αριστοτέλους. Μετά τα Φυσικά Α».

Πτυχιακές, πτυχιακές εργασίες 3ικαστικού 3ργαστηρίου Φεβρουάριος 2017 Κτήριο Αριστοτέλη στο ποτάμι Αιμιλίας Κοτζαογλανίδη

ΑΠΟΦΕΝΙΑ

Υπάρχει μια αμφιλεγόμενη αντιπαράθεση για το αν οι ασυνήθιστες εμπειρίες είναι

συμπτώματα ψυχικής διαταραχής, αν ψυχικές διαταραχές είναι αποτέλεσμα 

ασυνήθιστων εμπειριών ή αν άνθρωποι με ψυχικές διαταραχές είναι εξαιρετικά 

επιδεκτικοί , ή ακόμα και ψάχνουν για τέτοιες εμπειρίες. -- Dr. Martina Belz-Merk

ΟΣΤΕΟΤΟΠΙΑ/Ειρήνη Πουλιάση-Πτυχιακή Εργασία

    Οστεοτοπια

Στην Οστεοτοπια μελετάται η αφήγηση του χρόνου πάνω στο ανθρώπινο σώμα και τα σημεία φθοράς του με αρχέτυπο τη σημαίνουσα έννοια του Θανάτου.

Πτυχιακή έκθεση: Μαζ(ά)νθρωπος της Δήμητρας Μπαϊρακτάρη

Μαζ(Ά)νθρωπος

Δήμητρα Μπαϊρακτάρη

Eγκατάσταση:Ακρυλικό, ριζόχαρτο, led ταινίες σε Mdf

Διαστάσεις: μεταβλητές

2016

Ρασάικου Δήμητρα "..Να το πάρει το ποτάμι.."

                                   

Ρασάικου Δήμητρα

Πτυχιακή εργασία : “…Να το πάρει το ποτάμι..”

Σ

την παρούσα έρευνα γίνεται η αναζήτηση ενός μέσου για την προβολή μιας ενδεχομένως παράλληλης πραγματικότητας η οποία συνοψίζεται στην έννοια του μυθικού. Οι μύθοι ως ολότητα εκπροσωπούν άλλοτε συναισθήματα και εκφάνσεις κρυφών πτυχών της ανθρώπινης διαίσθησης και άλλοτε  είναι η τάση  της ανακάλυψης πλασμάτων καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του ανθρώπου. Αποτελούνται από έννοιες όπως : η αλήθεια, η γνώση, η πιθανή ιστορία, η μνήμη, τα γεγονότα οι οποίες απασχόλησαν τον Ηρόδοτο, τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη. ΟΙ Νύμφες (που αναφέρονται και στην Παλαιά Διαθήκη, στο βιβλίο  Γένεσις 6:1-4) που προβάλλονται στην παρουσίαση της πτυχιακής εργασίας,  κατατάσσονται στην κατηγορία των ξωτικών. Τα ξωτικά εμφανίζονται ως προστάτες/ιδες ενός τόπου (δάσος/ ποταμός/ θάλασσα/ υδροβιότοπου/ κοιλάδας). Ως υπερφυσικά πλάσματα, ζουν σε μια παράλληλη διάσταση με τους ανθρώπους, μετά την πτώση των αγγέλων από τον Παράδεισο. Στο πεδίο του μυθικού ωστόσο ο χώρος και ο χρόνος κινούνται με διαφορετικό τρόπο. Κατά τον Όμηρο οι Νύμφες συμμετέχουν και στα συμβούλια των θεών (Ιλιάδα, Υ, 4-9). 

Ιωσηφίνα Μακρή || Ανάλυση Πτυχιακής Εργασίας "GENE": Νικόλαος Καρναμπατίδης

Η Γεννήτρια Ερωτημάτων (όπου GENE > Genesis) ξεκίνησε από την ιδέα της εφαρμογής μιας διαδραστικής εγκατάστασης, όπου καλείτο να αφυπνήσει αισθήσεις του υποσυνείδητου και του μη-καθημερινού.

Ο συνδυασμός των χρηστικών ιδιοτήτων ηλεκτρονικών συσκευών κατέστησε δυνατή την ενσάρκωση αυτής της ιδέας.
Το Ωδείο Φλώρινας, παραχωρώντας έναν ανεκμετάλλευτο χώρο με την προϊστορία ραδιοφωνικού σταθμού, συνήδε στην ανάπτυξη της ιδέας αυτής, καθώς και στη συνακόλουθης εξέλιξής της σε ηχητική, διαδραστική και visual εγκατάσταση.