" 'Ατιτλο" Κωνσταντίνωφ Χριστιάν
Ο
στόχος της πτυχιακής μου, θέλει να ορίσει μέσα από έναν (θα έλεγε κανείς)
επιπόλαιο στοχασμό προς τον λόγο, την ύπαρξη και τον ρόλο της τέχνης και του
καλλιτέχνη. Είναι μια εποχή που η τέχνη παρακμάζει,
είναι η εποχή της αδράνειας, δεν πηγαίνουμε μήτε προς τα μπρος αλλά μήτε προς
τα πίσω. Η τέχνη έχει χάσει στο
εκπαιδευτικό της περιεχόμενο, τον ρόλο της, δεν είναι παρά διακοσμητική, τα
σύγχρονα μουσεία παίζουν έναν απροσδιόριστο ρόλο στην κοινωνία μας και για να
γίνω πιο ακριβής , η ίδια η κοινωνία δεν γνωρίζει τον ρόλο της ίδιας της την
ύπαρξη. Όσο για τον σύγχρονο καλλιτέχνη, έχει μια αλαζονική τάση όπου αρκείται
πληρώντας ευχαρίστηση στον προσωπικό του εγωισμό – «πουλάω, άρα αρέσω. Αρέσω –
άρα είμαι καλός.»
