Ο,ΤΙ ΕΠΙΜΕΝΕΙ / WHAT PERSISTS
Τέσσερις διαφορετικές εικαστικές γλώσσες, του Κοντοσφύρη, του Μακινατζή, του Πανταζή και του Σολάκη, συναντιούνται γύρω από ό,τι επιμένει να υπάρχει: ένα άνθος μέσα στα αγκάθια, μια φωνή που διασχίζει τη σιωπή, ένα ίχνος που αρνείται να χαθεί. Ανάμεσα στη φύση, τη μνήμη και την ανθρώπινη παρουσία, οι τέσσερις καλλιτέχνες αναζητούν εκείνες τις εύθραυστες μορφές ζωής που παραμένουν, μεταμορφώνονται και επανεμφανίζονται. Ό,τι επιμένει δεν είναι απαραίτητα αυτό που μένει ίδιο· είναι αυτό που, παρά τη φθορά, εξακολουθεί να βρίσκει έναν τρόπο να γίνεται ορατό.
Η επιμονή αυτή δεν απευθύνεται μόνο στο μάτι. Ο Φινλανδός αρχιτέκτονας και θεωρητικός Juhani Pallasmaa, στο βιβλίο του Τα μάτια του δέρματος, υποστηρίζει ότι ο δυτικός πολιτισμός έχει υποτάξει τις αισθήσεις στην κυριαρχία της όρασης. Θεωρεί ότι η εμπειρία μας φτωχαίνει όταν ξεχνάμε πως γνωρίζουμε τον κόσμο και με την αφή, την ακοή, το βάρος και την κίνηση του σώματος.
