Από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, η Τόνια Νικολαΐδη χαράζει και τυπώνει τα έργα της συνδυάζοντας τη λινολαιογραφία, το ανάγλυφο, τη μεταξοτυπία, καθώς και τη φωτογραφία, όπου όμως πάντα σημαντικό ρόλο παίζει το χρώμα και η επιφάνεια. Εικόνες της θάλασσας, αμμουδιές, φλεγόμενα ξύλα, χάρτινα καράβια και πουλιά στοιχειοθετούν τη θεματολογία της. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο άνθρωπος σε δύο μόνο σειρές της, Έρχονται άλλοι όμοιοι με εμάς, αλλά δεν θα είμαστε εμείς, Ι και II, όμως η παρουσία του ανθρώπου, η αύρα του, υπάρχει σχεδόν παντού.Δουλεύει τα έργα της κυρίως σε σειρές (δίπτυχα, τρίπτυχα, τετράπτυχα, π.χ. Θάλασσα, άμμος και φως, 1983, Ρέκβιεμ για ένα δέντρο, 1988-1995, Εικόνες νερού, 1995), όπου η μία εικόνα διαδέχεται την άλλη με καθεμιά χωριστά και όλες μαζί να διηγούνται μια ιστορία ─γιατί, τελικά, όπως λέει η ίδια, αυτό έψαχνε και ψάχνει πάντα. Να διηγείται κάτι στον εαυτό της και στους άλλους.
Ο Διονύσης Καψάλης, Διευθυντής του Μ.Ι.Ε.Τ. προλογίζει την Τόνια, δεξιά του ο εικαστικός Θωμάς Ζωγράφος, Αντιπρόεδρος του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας.
Ο Ανδρέας Τσόκας, Πρόεδρος του Μουσείου, συντονίζει την παρουσίαση των ομιλητών.
Τελευταία εικόνα από αριστερά προς τα δεξιά η Ρήνα του Μουσείου, η Χαράκτρια Δήμητρα Σιατερλή, η Αρχιτεκτόνισσα Χρυσούλα Βοσκοπούλου, ο Ζωγράφος Γρηγόρης Χατζηλάμπρου, ο Αντιπεριφερειάρχης Δημήτρης Ηλιάδης και ο Ποιητής Διονύσης Καψάλης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου