Τα παιδιά μάς άφησαν το χέρι, εγγραφές της Κατερίνας Καρούλια

Σε συνέργεια και αλληλεπίδραση με την εγκατάσταση «Κατακείμενος Όρθιος» της ομάδας «ΕΝ ΦΛΩ» της Σχολής Καλών Τεχνών Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, από την Δευτέρα 3 Οκτωβρίου έως το Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2022, παρουσιάστηκε στο κοινό της, η ατομική εγκατάσταση της εικαστικού Κατερίνας Καρούλια με τον τίτλο «Αγνώριστα λόγια», στα πλαίσια των παράλληλων εκδηλώσεων μνήμης για τα εκατό χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή, του Φεστιβάλ Τέχνης Ν.Σ. Το φεστιβάλ, είναι ένας καλλιτεχνικός θεσμός, που δημιουργήθηκε το 2017 με όραμα την πραγμάτωση μιας γιορτής στον ευρύτερο χώρο τής Τέχνης, ώστε να διατηρείται η ιστορική μνήμη μέσα από την κοινωνική και προσωπική μας ιστορία.

Στο Μουσείο Τεχνών Κοζάνης ο Χρήστος Βογιατζής, εγγραφές της Κατερίνας Καρούλια

Στο Μουσείο Τεχνών, Δελμούζου 1 στην Κοζάνη και πάλι, στην πέμπτη προγραμματισμένη από κοινού επίσκεψη μας να γνωρίσουμε το εικαστικό έργο του Χρήστου Βογιατζή. Μπαίνουμε στην πρώτη αίθουσα του ορόφου, όπου παρουσιάζει την δουλειά του ο Κοζανίτης καλλιτέχνης. Κατά την διάρκεια των στιγμών που ένα ανθρώπινο ον είναι καλλιτέχνης είναι τότε που βρίσκει σχήμα για την ασώματη δομή αυτού που αισθάνθηκε. Το προνόμιο του καλλιτέχνη είναι η ικανότητα να συλλαμβάνει τη φύση και το νόημα μιας εμπειρίας, υπό τους όρους ενός δεδομένου καλλιτεχνικού μέσου. Τότε έχει την δυνατότητα και το προνόμιο να καθιστά απτή προς τον προσλήπτη την βιωμένη εμπειρία του. Ο καλλιτέχνης λοιπόν Χρήστος Βογιατζής, μας πληροφορεί πως σε αυτή την έκθεση παρουσιάζει έργα του όπου συγκεντρώνει και οπτικοποιεί εν μέρει σκέψεις  των τελευταίων χρόνων, που αφορούν την σπουδή και την αγωνία του να μετουσιώσει την εμπειρία του σε οικουμενικές αλήθειες, μέσω του δικού του γλωσσικού γραμματισμού. Με την υιοθέτηση αυτού του γλωσσικού γραμματισμού ως παραστατικά στοιχεία, έχει κατορθώσει να συμφιλιώσει την κυνική προσέγγιση του, όσον αφορά την ζωγραφική πράξη.

«Αχαρτογράφητοι τόποι σωματική εικόνα» αφιέρωμα στον αυτοδίδακτο Κοζανίτη ζωγράφο Γιώργο Δούρβα, της Κατερίνας Καρούλια

Σήμερα είναι η τέταρτη από κοινού επίσκεψη μας στο Μουσείο Τεχνών Κοζάνης, Δελμούζου 1, όπου παρουσιάζεται η ομαδική έκθεση πέντε καλλιτεχνών από την Κοζάνη σε συνέργεια με την εγκατάσταση με τον τίτλο «Πνοές» της εικαστικού  Μαρίας Λαγού από την Λάρισα. Μπαίνω στην αίθουσα που εκθέτει ο Κοζανίτης καλλιτέχνης Δούρβας Γιώργος. Μια αρμονία χρωμάτων και σύνθεσης σε όλα τα έργα με τα οποία επέλεξε να συμμετέχει στη έκθεση. Αντιλαμβάνομαι ευθύς ότι ο καλλιτέχνης δεν έχει πρόθεση να αναπαραστήσει φυσικές μορφές. Το σύνολο των έργων του δεν είναι επομένως μια απόδραση από την ζωή αλλά μπορεί να γίνει μια εισχώρηση στην πραγματικότητα. Δεν είναι προβολή ευχάριστων σχημάτων και χρωμάτων με ένα ευχάριστο συνδυασμό, ούτε διακόσμηση της ζωής. Είναι η έκφραση της ουσίας της ζωής. Είναι ένα ερέθισμα για μεγαλύτερη προσπάθεια για την ίδια την ζωή.

τόποι με ταυτότητα του Αργύρη Παφίλη, εγγραφές της Κατερίνας Καρούλια

Στο ντοκιμαντέρ «Τόποι, τρόποι, άνθρωποι της επιχώριας Λογοτεχνίας» του καλλιτέχνη Αργύρη Παφίλη, ακούμε τον ίδιο τον δημιουργό να εκμυστηρεύεται: « Ήθελα νά  ΄βλεπα αυτά πού ‘ξερα!», γεμάτος νοσταλγία για ότι χάθηκε και ότι συνεχίζει να χάνεται. Για πάνω από τριάντα χρόνια συνομιλεί μοναδικά με την φύση. Διασώζει από την λήθη τα μνημεία, την ιστορία αλλά και τα έθιμα των τόπων. Στα σχέδια με πενάκια που εκθέτει μέχρι της 4 Μαΐου,  στο Μουσείο Τεχνών Κοζάνης, στα πλαίσια της έκθεσης «Πνοές» της Λαρισαίας εικαστικού Μαρίας Λαγού, αναγνωρίζουμε με έναν παραστατικό εικαστικό λόγο το αυστηρό προοπτικό σχέδιο και τις απαλές διαβαθμίσεις από το λευκό στο γκρι και μαύρο. Πρόκειται για σχέδια με νόημα και ευγένεια που μαρτυρούν την γνώση και την κατάκτηση της προοπτικής.

"Το κορίτσι με το Ρόδι", ερμηνευτική ανάλυση της Κατερίνας Καρούλια

                                                     Το κορίτσι με το Ρόδι, λάδι σε μουσαμά 50Χ70,

                                                                                    του Μιχάλη Καραπαναγιωτίδη.

Ο καλός μου φίλος, Αλέξανδρος Ρωμανός–Λιζάρδος κριτικός κινηματογράφου – θεατρολόγος, σημειώνει  πως ο κινηματογράφος είναι μία Τέχνη που πρέπει να την μοιράζεσαι με φίλους και πως μετά το τέλος μιας ταινίας, πρέπει να συζητάς μαζί τους και να μοιράζεσαι σκέψεις και συναισθήματα.

ΤΟ ΝΥΦΙΚΟ ΚΡΕΒΑΤΙ, εγγραφές της Κατερίνας Καρούλια

Το Νυφικό Κρεβάτι  τόπος συνύπαρξης αλλά και απουσίας, χώρος εκδήλωσης αγάπης αλλά και άσκησης εξουσίας, χρόνος άχρονος βιωμένος ή μη. Το Νυφικό  Κρεβάτι του Ολλανδού Γιαν Ντε Χάρτογκ  σε μεταφραστικό λόγο του Μάριου Πλωρίτη που παρακολούθησα, βρίσκει ταυτόσημες στιγμές με όλους εμάς, καθώς  είναι μια διαχρονική κωμωδία με τρυφερές όσο και έντονες συζυγικές στιγμές. Πρόκειται για ένα έργο γραμμένο μόνο για δύο χαρακτήρες, όπως δύο συνήθως αφορά ή οφείλει να αφορά ένας γάμος. Το έργο έχει αποσπάσει βραβεία από κοινό και κριτικούς και έχει αγαπηθεί παγκοσμίως. Πρωτοπαίχθηκε στη δεκαετία του 50 από διάσημα καλλιτεχνικά ζευγάρια. Στην Ελλάδα ανέβηκε θεατρικά με τους Δημήτρη Χόρν και Έλλη Λαμπέτη, καθώς και τούς Γιάννη Φέρτη και  Αλίκη Βουγιουκλάκη.Στις 12 Οκτωβρίου 2018 έκανε πρεμιέρα στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών με τους Γιώργο Καρύδα και Αστερόπη Χαριτίδου.

"Διαύγεια, σώμα, φρούτα" της Κατερίνας Καρούλια

Ο όγκος, η σύνθεση, η ποικιλομορφία, η ακτογραμμή, η θέση, οι αέρηδες, το γαλάζιο, η γεωγραφία, η χλωρίδα, το κύμα, η επιθυμία, η ελευθερία, το ηλιοβασίλεμα, αποτελούν τον τόπο και τον χώρο.

Η έμπνευση, η τεχνογνωσία, η αγάπη, ο προγραμματισμός, η επιλογή, οι συνεργάτες, η υποδομή, ο άνθρωπος, η ενέργεια, προσθέτουν τον παράγοντα για ένα γλωσσάρι με το οποίο η χερσόνησος της Σιθωνίας κωδικοποιεί τη θέση του Porto Carras στην Χαλκιδική. Αμπελοτεμάχια σε συνέργεια με το τοπίο,17.600 στρέμματα στη ράχη του Μελίτωνα. 

Άγγελε ΕΣΥ Άνθρωπε Συνεργατική έκθεση της Κατερίνας Καρούλια με το έργο της Αφροδίτης Γκρίζη

Άγγελε ΕΣΥ Άνθρωπε

Συνεργατική έκθεση της Κατερίνας Καρούλια επί πτυχίο φοιτήτριας ΤΕΕΤ σχολη καλών τεχνών Φλωρινας με το έργο της  αποφοίτου Αφροδίτης Γκρίζη ΤΕΕΤ σχολη καλών τεχνών Φλωρινας.

Εγκαίνια: Σάββατο 25 Μαρτίου 2017, ώρα 6μ.μ.

ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΥΚΛΑΣ της Κατερίνας Καρούλια

Τι είναι κούκλα :Εικαστικό έργο, επίπεδο ή τρισδιάστατο, ομοίωμα ανθρώπου, ζώου,  πράγματος ή ιδέας σε ελεύθερο μέγεθος.

Το ομοίωμα στην Αρχαία Ελλάδα λεγόταν πλαγγόνα λόγω του ότι ήταν πλακουτσωτό το προφίλ του. Η ονομασία κούκλα μάλλον προήλθε από το λατινικό cuculla, πού σημαίνει κάλυμμα κεφαλής, εξ’ ου ο όρος κουκούλα(μοναχών) και κουκούλι(μεταξοσκώληκα). Ο όρος κουκλώνω που σημαίνει το κουκούλωμα μιας ιδέας εμφανίσθηκε στην Ελλάδα τον 19^ο αιώνα, εξ’ ου κούκλα σημαίνει κρύβω κάτι.