Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Ψυχή στο λαιμό 3-Επανεκκίνηση. Κονσερβοποιείο Πρεσπών / Εικαστικές εγγραφές. Καλοκαίρι 2014 Μανόλης Ρωμαντζής

                                                                                                   

...Ένας άγγελος σφίγγα είναι το εύρημα του Μανώλη Ρωμαντζή που καταφέρνει να αντιστρέψει τον  τετράποδο τροχό του Ντυσάμπ και τον εξανθρώπισε. Έκρυψε μέσα του ένα πουλί, μια νυχτερίδα, μια μαραμένη μορφή με πολλούς χειμώνες. Η Άγγελου σφίγγα του Ρωμαντζή διττή πεθαίνει για τους ποιητές που περιμένει για να τους σφίξει. Άλυτους χρησμούς όπως τα μαλλιά των ποιητών απαγγέλει  ο σφιγγόμορφος καθιστός άγγελος του Ρωμαντζή. Και μεμιάς γονιμοποιείτε η γινομένη κοπριά των εσωτερικών εκτάσεων του κονσερβοποιείου που  μετατρέπονται σε αγροικία...
Ψυχή στο λαιμό 3-Επανεκκίνηση. Κονσερβοποιείο Πρεσπών / Εικαστικές εγγραφές. Καλοκαίρι 2014 Μανόλης Ρωμαντζής- Προηγηθείσα τεκμηρίωση εδώ




 Εσύ παρενειρείς, εσύ συνάπτεις ότι ξέχασαν οι άλλοι πίσω τους. Τότε που οι εργάτες της κονσερβοποιίας σταμάτησαν να εργάζονται, σταμάτησαν οι μηχανές, σταμάτησε το ψάρεμα, έμειναν πίσω τα κονσερβοκούτια, αυτά τα μικρά φέρετρα. Ταξιδεύω μέσα σ’ ένα κενό κονσερβοκούτι, ένα  άδειο συρτάρι του κόσμου, ένα άδειο στομάχι  που στέκεται σ’ ένα σωρό στην πίσω αποθήκη των κτηρίων. Η εγκατάλειψη ήταν στιγμιαία προς το αιώνιο. Από εδώ χαρτόκουτα, από εδώ κονσερβοκούτια, από εδώ τα καπάκια τους.

 Ο Μανώλης Ρωμαντζής βρίσκει αντικείμενα και τα μεταποιεί όπως είχαμε μεταξύ μας ορίσει το 2013. Μπορεί να μετουσιώσει το αντικείμενο  γιατί ξέρει να σχεδιάζει την ανθρώπινη μορφή χωρίς μπαστούνια αλλά με φτερά. Έφτιαξε έναν Άγγελο «σαρκόφωτο», μανιχαϊστικό . Ο Άγγελος εξιχνιάζει εικαστικές καταρρεύσεις και έτσι βρέθηκε στο μουσείο της ανοιχτότητας. Πρόκειται για μια δοκιμασία τώρα του εγχειρήματος ανάμεσα στην ολοκλήρωση και την υπέρβαση της χωρικής και αισθητοποιημένης  συνύπαρξης έργων όσο και των οικονομικοτεχνικών αποτυχιών που φέρει η εγκατάλειψη του κτηρίου.


 Άγγελος, αρχάγγελος, ενσώματος πουλιού που στέκεται  λυπημένα στο κεντρικό συσκευαστήριο στην άκρη των μεταλλικών θαλάμων μηχανικής υποστήριξης της κίνησης. Ο άγγελος αδειασμένος ελαφρύς με φτερά «καπακένια», λυρικός και δραματικός εποπτεύει την καταστροφή μιλώντας ακατάπαυστα. Μιλά  για την ιστορία της ιστορίας και της ιδεολογίας. Θα μπορούσε να μιλά προφητικά και η προφητική εξιστόριση λογίζεται σαν αντι –ιστορία. Το κτήριο και ο τόπος των Πρεσπών είναι ιστορία.
 Ο Άγγελος ομιλεί την εσχατολογική που θα καθορίσει την συντέλεια του κτηρίου, μια γλώσσα ως επί το πλείστον επιτελεστική. Ο Άγγελος δεν είναι ανυπόμονος η ιστορία εκτός από αρχή (Δημιουργία), μέση (Παρουσία) και τέλος( Ημέρα  κρίσεως ) αποκτά διάρκεια και αυτός θα είναι εκεί τόσο για την κατάρρευση όσο και για την αναστήλωση και ανακαίνιση. Με εντυπωσιακό τρόπο στο κονσερβοποιείο υπάρχει μια διαφορετική διάταξη του χρόνου και μια διαφορετική αντίληψη της αιτιότητας  και του γίγνεσθαι. Το παρελθόν δεν είναι αμετάκλητα συντελεσμένο και το μέλλον βιώνεται ως ανταπόκριση σ’ ότι έχει συμβεί. Παρελθόν, παρόν και μέλλον βρίσκονται σε σχέσεις που υποδηλώνουν ταυτόχρονα και τη διαδοχή τους και την ταυτοχρονία τους. Τα ανθρώπινα όντα συνυπάρχουν και συνομιλούν με τα υπερφυσικά τα οποία γίνονται συνδημιουργοί της ιστορίας τους και το θαύμα είναι στοιχείο αυτής της αντικειμενικής πραγματικότητας. Η ύπαρξη του αγγέλου στο κεντρικό κλίτος των μηχανών της πρώτης αίθουσας μοιάζει με ένα χαμένο ραντεβού ανάμεσα στη δημιουργία και στη συντέλεια. Αν λυπηθούμε για τα πάθη του τόπου, ας θεωρήσουμε το τοπίο ως ένα γήινο σταθμό διέλευσης, μια προσδοκία στο παρόν, από αυτό το συγκεκριμένο κονσερβοποιείο στο νεωτερικό μουσείο της ανοιχτότητας. Αυτό είναι το σχέδιο της δημιουργίας ενός ανοιχτού μουσείου, όπου ευρύτερα θα μπορούν να εγγραφούν τα πολιτισμικά σχέδια της νεωτερικότητας. Το ον εν-τοπισμένο να απαιτεί χρόνο και τόπο. Η νεωτερικότητα απαιτεί την εδαφοποίηση των προσδοκιών όπως και την χρονολογική οριοθέτησή τους. Ο Άγγελος είναι ανέκφραστος, απερινόητος, αόρατος, ακατάληπτος, η παρέμβασή του ένσαρκη, «εν σώματος πουλιού ». Το σώμα του πουλιού με τα ισχνά ανθρώπινα πόδια είναι ιστορικό, που σημαίνει ότι η παρουσία του εντοπίζεται σε συγκεκριμένο χρόνο και τόπο, σε συντεταγμένες συγκεκριμένου πολιτισμού. Στην Παλαιά Διαθήκη οι Άγγελοι εντοπίζονται  ως σώματα του πνευματικού μεσάζοντος των όντων μεταξύ του Θεού και των ατόμων, ενώ σύμφωνα με τον ψαλμό 148,2 του Δαυίδ, αποτελούν και αυτά κτίσματα. ¨Ενας Άγγελος μεσολαβεί στην πρόσληψη του κτιστού στον τρόπο υπάρξεως του άκτιστου. Η πρόσληψη συνεχίζεται όχι συμβολικά ή ηθικά, αλλά με τον τρόπο που πραγματοποιείται η ζωή: δημιουργικά. Ορμέμφυτος ο Άγγελος βεβαιώνει ότι  «ο Λόγος σαρξ εγένετο»: η απρόσιτη στον νου και στις αισθήσεις Αιτιώδης Αρχή κάθε υπαρκτού και ανύπαρκτου σε οδηγούν υποχρεωτικά στην υλικότητα, στην ενσάρκωση, στην έντεχνη ενανθρώπιση της πρόσληψης του παραδείσου της Δημιουργίας.  Παράδεισος σημαίνει περιτειχισμένος κήπος. Ένα ανοιχτό μουσείο προσδοκώμενα είναι ένα μουσείο που εδράζεται στον παράδεισο, ένα ουτοπικό μουσείο, ένας περιτειχισμένο κήπος εκθεμάτων. Οπότε το ουτοπικό μουσείο είναι ένας ενδιάμεσος χώρος για το πέρασμα από τους έσχατους καιρούς της καταστροφής σε έναν νέο χώρο δημιουργίας. Άραγε ο χώρος αυτός θα μπορούσε να είναι ένα βιομηχανικό τοπίο, ένας αχάλκευτος  τουριστικός προορισμός, ένας περιτειχισμένος οικονομικοτεχνικός παράδεισος; 

 

Ο Μανώλης Ρωμαντζής ενεργοποίησε μια σειρά από ξεχαρβαλωμένους μηχανισμούς προκειμένου να αυτοματοποιήσει τα αρχέτυπα μιας μηχανής που υπηρετεί τον άνθρωπο μέσα στον άνθρωπο. Μια ρόδα ποδηλάτου πάνω στο κέντρο της σκέψης και τα πετάλια ποδηλάτου φυτρωμένα στο σώμα κερκίδα και ωλένη ταυτόχρονα χωρίς βραχίονα να περιστρέφετε για την ανάκληση των φτερών του σφιγγοειδούς αγγέλου.


 Ένας άγγελος σφίγγα είναι το εύρημα του Μανώλη που καταφέρνει να αντιστρέψει τον  τετράποδο τροχό του Ντυσάμπ  και τον εξανθρώπισε. Έκρυψε μέσα του ένα πουλί, μια νυχτερίδα, μια μαραμένη μορφή με πολλούς χειμώνες. Η αγγέλου σφίγγα του Ρωμαντζή διττή πεθαίνει για τους ποιητές που περιμένει για να τους σφίξει. Άλυτους χρησμούς όπως τα μαλλιά των ποιητών απαγγέλει  ο σφιγγόμορφος καθιστός άγγελος. Και μεμιάς γονιμοποιείτε η γινομένη κοπριά των εσωτερικών εκτάσεων του κονσερβοποιείου που  μετατρέπονται σε αγροικία.

 Δύο πεταλούδες της πολύχρωμης γιορτής ήταν άγγελοι ( από τα 20 χάϊκου του Δ.Ι. Αντωνίου)
Σύνδεσμοι με Μ. Ρωμαντζή: εδώ
Κοντοσφύρης Χάρης  Φλώρινα 11/9/2014
 Παρέμβαση στην εγκαταλειμμένη Κονσερβοποιία  Πρεσπών στις 30.08.2014
 Χάρης Κοντοσφύρης / Συντονιστής του Μουσείου Ανοιχτότητας
 για λογαριασμό του 3ργαστηρίου Ζωγραφικής ΤΕΕΤ Φλώρινας
 Το ενχείρημα παραμένει ανοιχτό μέχρι  να τελειώσουν οι ιδέες! δηλαδή ποτέ          
 Η τεκμηρίωση συνεχίζεται!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου