Πηνελόπη Γαίτη: «Τα γυάλινα ψέμματα ενός ράφτη». Σκηνογραφική και ενδυματολογική προσέγγιση για το θεατρικό έργο του Ζ. Φεϋντώ «Ράφτης Κυριών» στη Φλώρινα.

      Πρόσωπα, μάσκες και προσωπεία. Πράξεις, ήθη και κοινωνικές συμπεριφορές. Το θέατρο λειτουργούσε πάντα ως μέσο μέσα από το οποίο παρουσιάζονταν και στηλιτεύονταν οι ανθρώπινες πράξεις. Δράμα και κωμωδία σε ένα κοινό παρανομαστή, με τελικό αποδέκτη τον άνθρωπο που έχει ανάγκη μέσα από τις πράξεις των άλλων να δει σαν  σε καθρέφτη τον εαυτό του, να τον καταλάβει, να τον ορίσει, να τον δεκτεί ή και να τον απορρίψει.Το θέατρο διδάσκει, παρηγορεί κι ανοίγει όρίζοντες, χωράει εντός του την κριτική και την ανατροπή. Είναι ακόμη βαθιά διαλογικό θυμίζοντας πάντα πως είναι παιδί της Αττικής γης, του Θέσπη, του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη. Μέσα στους αιώνες εξελίσσεται και παίρνει νέες μορφές γνωρίζοντας βαθιά πως μέσα από τη μεταμόρφωση ξεπηδά η δημιουργία.

     Δημιουργός –αυτουργός ο Ζώρζ Φεϋντώ: «Ράφτης Κυριών» μια κωμωδία καταστάσεων που ακροβατεί στο μεταίχμιο της φάρσας, με το χιούμορ να ρέει και να συνθέτει εικόνες μέσα σε ένα σάλονι και ένα ραφτάδικο. Τα πρόσωπα, άνθρωποι καθημερινοί με τις μικροιστρίες και τα πάθη τους παλεύουν να ξεφύγουν από τις στραβοτιμονιές που διέπραξαν μεσα από το ψέμμα που γίνεται για αυτούς εργαλείο αναγκης. Παρανοήσεις, απρόοπτες συναντήσεις, σαθρές δικαιολογίες, ανομολόγητα πάθη συνθέτουν ένα πάζλ από επεισόδια με τους ήρωες να χάνουν σιγά-σιγά τον αληθινό εαυτό τους μέσα στη δίνη των ψεμμάτων τους. Όμως, καθώς λένε το ψέμμα έχει γύαλινα ποδάρια… κάποια στιγμή θα αποκαλυφτεί η αλήθεια και όλα θα τακτοποιηθούν και πάλι με μαγικό τρόπο.

   Ο Ζώρζ Φεϋντώ ήξερε να καυτηριάζει τα ήθη της εποχής του με μια αίσθηση του χιούμορ βαθιά φινετσάτη και ταυτόχρονα έντονα ανελέητη. Με ασπίδα το χιούμορ, τις κωμικοτραγικές καταστάσεις και τις εναλλάγες ρόλων ανατέμνει το φαινόμενο της απιστίας μη χαρίζοντας κάστανα σε κανέναν, μη γράφοντας τίποτα τυχαία, ενώ με σκωπτικό τρόπο αναζητά δίπολα ταυτοτήτων και συμπεριφορών βάζοντας τον θεατή να αναζητήσει νοηματοδότησεις για το τι σημαίνει νόμιμο και παράνομο καθώς και κατά πόσο ένας άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τα όριά του χρησιμοποιώντας ψέμματα και ψεμματάκια προκειμένου να πετύχει το σκοπό του μέσα στον μικρό-μεγάλο κοινωνικό κύκλο που τον περιβάλλει. Οι ήρωες του έργου του Ζώρζ Φεϋντώ «Ράφτης Κυριών» λένε ο καθένας και όλοι μαζί την αλήθεια τους οχυρωμένοι πίσω από ατάκες κοφτερές, γελάνε, θυμώνουν, κλαίνε, εξοργίζονται, αναζητούν λύσεις. Ο Μουλινώ διχάζεται…, η Υβόν εξοργίζεται…, η Σουζάν ερωτεύεται…, ο Μπασσινέ ονειρεύεται…, ο Κύριος Ωμπέν απορεί… η Κύρια Ενγκριβιλ αποφασίζει…, η Ρόζα ανακαλύπτει…, η Μπομπονέτ αναρωτιέται …ο Ετιέν επιδιώκει…, και τέλος ο Ζώρζ Φεϋντώ χαρίζει στο θεατή ένα έργο –γαϊτακι ερωτικών παρεξηγήσεων γεμάτο γέλιο που κλείνει το μάτι στο θεατή αφηνοντάς τον να γίνει αυτός ο τελικός κριτής των «γυάλινων ψεμμάτων» του «ράφτη» του…

Θεατρική Όμαδα «Τρίτο Κουδούνι» Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε Φλώρινας

Θέατρο Πολλαπλών Χρήσεων Δήμου Φλώρινας, 23, 24, 25 Ιουνίου 2018, 21.00 μ.μ

Πνευματικό Κέντρο Αμυνταίου, 27 Ιουνίου 2018, 21.00 μ.μ      

 

Πηνελόπη Γαίτη: Performance: «Γυναίκα Ατραπός - Άτροπος 430» Platforms 2018-Ομάδα ΕΝ ΦΛΩ, ΑΣΚΤ, Αθήνα

    Συντόμευση χρόνου σε 430 κόμπους από νήμα…μια συμπύκνωση μνήμης ενός αιμάτινου κρουνού γονιμότητας που έκλεισε τον κύκλο του ….μια ατραπός νήματος  κι ένα ποτάμι μηνιαίων επεισοδίων έμμηνου ρύσης που για την κάθε γυναίκα είναι το σημάδι της εν δυνάμει αναπαραγωγής. 430 παιδιά, 430 φεγγάρια, 430 προσμονές, 430 αναμονές, 430 σταθμοί, 430 μήνες …μια γυναικεία πορεία μέσα στο χρόνο και μετά η έμμηνος-παύση…μια βουβή κραυγή για το τέλος των αιμάτινων σπονδών στην Αφροδίτη και η αγωνία για το πέρασμα στον επόμενο κύκλο. Η αγωνία του κύκλου, το νερό της λεκάνης που περιμένει πεντακάθαρο να δεκτεί τους κόκκινους κόμπους του αίματος που χάθηκε για πάντα. Με τη φθορά του χρόνου να κρυφογελά για όλα αυτά. Πόσες, μα πόσες φορές δεν είδε μια νέα κοπέλα να ξεκινά αυτή την αιμάτινη γυναικεία πορεία και σιγά-σιγά να σώνονται οι κόμποι της και τότε κι αυτή με τη σειρά της να δίνει τη σειρά της σε μια άλλη για να ξαναρχίσει αυτό το αέναο παιχνίδι κύκλων, μηνών, φεγγαριών, αίματος…τίποτα δεν μένει το ίδιο τελικά…το σώμα, ως δοχείο συναισθημάτων δίνει τις απαντήσεις που αργά ή γρήγορα μιλάνε. Το ψαλίδι κόβει αμείλικτα τους κόμπους ….η γυναίκα, η κάθε γυναίκα με το όνομα Ατραπός 430 γίνεται ένα μονοπάτι αίματος που χάνεται μέσα στο χρόνο …κι ύστερα εμφανίζεται η γυναίκα-μοίρα Άτροπος με το αμείλικτο ψαλίδι. Οι κόμποι κόβονται, το νήμα μικραίνει, μέχρι που στο τέλος πια δεν υπάρχει νηματινο μονοπάτι, μονάχα πλέουν στο νερό τα υπολείμματα από τα κόκκινα ίχνη του να προδίδουν όλη τη διαδικασία …κι ύστερα όλα τελείωσαν…η θυσία σπονδή στην Κυπρίδα ήταν πεπερασμένη…μετά όλα ακολούθησαν σαν πάντα το δρόμο τους……………………………

Μια εξ αυτών συναταξιδιώτισσα

Performance I,17 Μαΐου 2018

Performance II, 18 Μαΐου 2018

Φωτογραφίες: Πηνελόπη Γαίτη, Αναστασία Κόκκου

Θερμές ευχαριστίες σε όλους όσους συνέπραξαν-βοήθησαν για την  πραγματοποίηση της performance.

 

 

Πηνελόπη Γαίτη : «Κονσερβοποιείο Πρεσπών-μοναδική διέξοδος διαφυγής, τέχνης αποτελέσματα»

Τα σενάρια της ζωής, λένε, ξεπερνάνε και την πιο ζωηρή φαντασία δίνοντας απρόσδόκητες λύσεις ή περιπλέκουν τα πράγματα και πάλι απροσδόκητα. Στο κονσερβοποιείο Πρεσπών, το εργοστάσιο απολίθωμα της ομώνυμης περιοχής, όπου στην κοιλιά του κυοφορεί τεκμαινόμενα τέχνης. Όλα γίνονται τέχνη…η σάρκα του:

Έκθεση φωτογραφίας: αναλογικά_αρνητικά (Πέτρος Γκώγκος_Doubleμ) 2017

  Η έκθεση στο πατάρι του Factory είναι μία πειραματική πράξη της "ψηφιακής καταστροφής" που βιώνει το ανθρώπινο περιβάλλον σήμερα. Οι φωτογραφίες έχουν υποστεί επεξεργασία από απανωτά υπέρυθρα και αναλογικά φιλτραρίσματα, είτε στο πρωτότυπο είτε στο αρνητικό τους, απεικονίζοντας εικόνες ακόμα και όταν τα μάτια παύουν να είναι ανοιχτά. 

Οι «ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ» του Ερρίκου Ίψεν

παραγωγής ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης σε συνεργασία με το Θέατρο «Τ»

Μετά από τη συμπλήρωση των επιτυχημένων παραστάσεων σε Κοζάνη, Θεσσαλονίκη και Ιωάννινα, η παράσταση «Βρικόλακες» του Ίψεν, παραγωγής ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης σε συνεργασία με το Θέατρο «Τ», σε σκηνοθεσία Γλυκερίας Καλαϊτζή ταξιδεύει στη Φλώρινα, το Σάββατο 9 Απριλίου.

Φλώρινα, Ωδείο (Αίθουσα Θεόδωρος Αγγελόπουλος)

Σάββατο 9 Απριλίου – Ώρα 8.00μ.μ.