Αφροδίτη Δάφνου, Τίτλος: άτιτλο, Διπλωματική Εργασία, Ιούνιος 2019

Αφροδίτη Δάφνου, Τίτλος: άτιτλο, Εγκατάσταση, Διαστάσεις: μεταβλητές, Ιούνιος 2019, Φλώρινα

Η κεντρική ιδέα που διερευνώ μέσω της διπλωματικής εργασίας είναι η έννοια του κενού ως μια χωρική συνθήκη, αλλά και ως χαρακτηριστικό γνώρισμα της παύσης, της στατικότητας, της μη παραγωγικότητας και εν τέλει, της δημιουργίας. Για το λόγο αυτό, επέλεξα να πραγματοποιήσω μία εγκατάσταση, ενώ ταυτόχρονα θα εξελίσσεται και μία performance στο χώρο παρουσίασης.

   Όταν ο κενός χώρος περικλύεται από όρια παύει να είνα κενός και μετατρέπεται σε όγκο. Σε έναν όγκο που αποκτά περιεχόμενο, καταλαμβάνει το χώρο του, δημιουργώντας ταυτόχρονα χώρους, υποδιέστερους του αρχικού, αποκτώντας έτσι τη δυνατότητα φιλοξενίας σωμάτων που ορίζονται από αυτόν. Σύμφωνα με τον Martin Heidegger το κενό εμφανίζεται πολύ συχνά μόνο ως ελάττωμα. Σε αυτή την περίπτωση ισχύει ως έλλειψη μιας πλήρωσης κούφιων και ενδιάμεσων χώρων. Ταυτόχρονα όμως συγγενεύει με την ιδιαιτερότητα του τόπου και γι’ αυτό δεν είναι ελάττωμα. Και τότε είναι που μετατρέπεται σε μία απαραίτητη προϋπόθεση ύπαρξης και εγκαθίδρυσης τόπων. Φανερώνεται ως μία προαγωγή και όχι ως κάτι μηδαμινό.[1]

μ - plus

Αφροδίτη Δάφνου, Τίτλος: "βάζοντας τα έξω μέσα" (project: μ-plus, Performance II)

Η κεντρική ιδέα του project βασίζεται στο στοιχείο της εγκυμοσύνης, ως μία εσωτερική προέκταση του εαυτού. Έτσι, αποφάσισα να αντλήσω κάποια δεδομένα της κύησης (προέκταση, επιπλέον βάρος, δύο σώματα σε ένα) και να τα ενσωματώσω στη δράση μου, δίνοντας ένα πιο φουτουριστικό και απόλυτο τόνο – μετατρέποντας την καμπύλη του ανθρώπινου σώματος σε μια κυβιστική απεικόνισή του – με τη βοήθεια ενός διάφανου κύβου, κατασκευασμένο από πλέξιγκλας, που περικλύει –αντί βρέφους- κάποιο άνθος.

alter ego

Αφροδίτη Δάφνου, Performance for camera, Τίτλος: Alter ego I, 2017, Φωτογράφος: Αγγελική Αυγητίδου

 Πού πήγε η ανθρώπινη φύση σου; ...Τώρα που έμεινες δίχως προσωπείο; ...αυτό το προσωπείο που κάποτε αποκαλούσες πρόσωπο.

Έκθεση φωτογραφίας και video art-συμμετοχή της Αφροδίτης Δάφνου (προπτυχιακή φοιτήτρια του ΤΕΕΤ) με live performance - ΔΕΛΤίΟ ΤΥΠΟΥ

Αφροδίτη Δάφνου, Τίτλος: "Το σπίτι ως προίκα", Φωτογράφος: Αγγελική Αυγητίδου

Το βασικό αντικείμενο της δράσης είναι το «σεμεδάκι». Η δράση αυτή έχει ως στόχο τη δημιουργία μιας κατάστασης, μέσω της παράδοσης του ελληνικού νοικοκυριού και πώς αυτό παίζει σημαίνοντα ρόλο στην πορεία της ζωής των γυναικών –ιδιαιτέρως του περασμένου αιώνα-  στην εξέλιξή της και στο πεδίο επιλογών του έγγαμου βίου, μιας και τα είδη προικός αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του παραδοσιακού νοικοκυριού. Με ενδιαφέρει ιδιαιτέρως η συσχέτιση και ο παραλληλισμός του παρόντος με στοιχεία του παρελθόντος  και το πώς αυτά μετεξελίσσονται σε συμβολισμούς μέσα από την παράδοση.

Μια ιστορία μικρού μήκους για το σημείο

Αφροδίτη Δάφνου, Υλικά: πενάκι σε χαρτί, Διαστάσεις: 10 x 23 εκ.

  Μια ιδέα... ένα σημείο, που γίνεται γραμμή... η γραμμή γεννά επίπεδα... τα επίπεδα δημιουργούν σχήματα... τα σχήματα ορίζουν χώρους... οι χώροι γίνονται τοπία και τα τοπία καταλήγουν στο Σύμπαν.
  Εν ολίγεις, ένας ολόκληρος κόσμος κρέμεται από ένα άϋλο, αδίαστατο και επί της ουσίας... ιδεατό σημείο    .

Τέρμα πια τα έργα, μόνο λόγια

Αφροδίτη Δάφνου, Τίτλος: "Τέρμα πια τα έργα, μόνο λόγια" Υλικά: πλαστικά και μαρκαδόρος σε μουσαμά, Διαστάσεις: 35 x 37 cm.

«(...)Μ’ όλα τα πράγματα θα πρέπει να παλέψω

Και μ’ όλες των Θεών τις ευλογίες,

Κι όλη τη γνώση μέσα μου θα έκλεινα,

Εξερευνώντας το Τραγούδι και την Τέχνη.

Τις λέξεις τότε θα κατάστρεφα για πάντα,

Καινούργιους  κόσμους δεν θα έφτιαχνα μ’ αυτές,

Αφού δεν θα μπορούσαν ν’ ακούσουν τη φωνή μου,

Όταν σε δίνη μαγική θα έφευγαν βουβές.

Όταν οι σκέψεις μπερδεύονται...

Αφροδίτη Δάφνου, Υλικά: πενάκι και μαρκαδόροι σε χαρτί, Διαστάσεις: 23 x 17 cm.

«Καμιά φορά είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε την πραγματική παραφροσύνη του φρενοβλαβή ή ίσως και του ραψωδού, από τον φαινομενικό παραλογισμό κάποιου που είναι πραγματικά εμπνευσμένος – όπως ο φιλόσοφος που απλώς φαίνεται τρελός, επειδή εκστασιάζεται και ζαλίζεται στη θέα της πραγματικής ομορφιάς. Αλλά εδώ ο Πλάτων φαίνεται να μας διαβεβαιώνει ότι υπάρχει μια διαφορά, ότι ο καλλιτέχνης μπορεί να έχει τη δική του ενόραση στη φύση της ιδανικής ομορφιάς, έστω και αν η προσπάθειά του να τη φέρει και να την εγκαθιδρύσει στη γη προϋποθέτει μια κατάσταση έμπνευσης, στην οποία δεν συνειδητοποιεί πλήρως τι πρόκειται να κάνει, αλλά, σαν να λέγαμε, κυριεύεται και χειραγωγείται από δημιουργικές δυνάμεις, που ποιητικά ή συμβατικά ονομάζονται Μούσες. Έτσι, ακόμη και αν ο ποιητής (όπως και ο μάντης) δε γνωρίζει τι κάνει, μπορεί να έχει να πει κάτι αξιόλογο.»

Monroe C. Beardsley, Ιστορία των αισθητικών θεωριών, Εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα 1989

"Περί μνήμης..."

Αφροδίτη Δάφνου, Αυτοπροσωπογραφία, Υλικά: πενάκι σε χαρτί, Διαστάσεις: 23 x 17 cm

"(...) Το εζωγραφημένον ζώον είναι και ζώον και εικών, το αυτό δηλ. πράγμα είναι αμφότερα ταύτα συνάμα· αλλά ο τρόπος της υπάρξεως αυτών (του ζώου και της εικόνος) δεν είναι ο αυτός, και δυνάμεθα να θεωρήσωμεν το ζωγράφημα και ως ζώον και ως εικόνα. Και την εν ημίν λοιπόν εικόνα της

"ο εσωτερικός μονόλογος μιας γραμμής"

Αφροδίτη Δάφνου, Υλικά: πενάκι και μαρκαδόροι σε χαρτί, Διαστάσεις: 21 x 29,7cm.

...και η γραμμή εξακολουθεί να διατηρεί την ανεξαρτησία της, κινούμενη ελεύθερα και αυτοβούλως στο χώρο που της παρέχεται. Τα μορφικά στοιχεία της εικαστικής επιφάνειας επιβάλλονται στη μορφή που έχουν δημιουργήσει και κατά συνέπεια ...εγκλωβίσει. Η μορφή αυτή δεν αντιδράει. Δέχεται το χώρο σαν φυσική συνέχειά της, σαν το λόγο ύπαρξής της. Προσπαθεί να νιώσει άνετα στο «κλουβί» που της παρέχεται και την κρατά δέσμιά του, ενώ ταυτόχρονα τίνει να γίνει ένα με αυτόν.

...όταν η ποίηση αντικρίζει τις εκφάνσεις της γραμμής

Αφροδίτη Δάφνου, Υλικά: πενάκι σε χάρτί, Διαστάσεις: 23,5 x 17cm.

 "Ο εγκλεισμός πρόδιδε
Φανέρωνε τον πιο μεγάλο φόβο,
το πιο ευαίσθητο κομμάτι
και μια παλιά ανησυχία που τρόμαζε
Μπορεί κι αυτό να γύρευε
Το αναγγελτήριο ενός έρωτα
Ίδιο με την απόλυτη τελείωση που φέρνει ο θάνατος
«Ήρθα μόνο για σένα»

"Οι εκφάνσεις μιας γραμμής"

Αφροδίτη Δάφνου, Υλικά: πενάκι σε χαρτί, Διαστάσεις: 23,5 x 17cm.

 Ο χώρος κατά την πραγμάτωσή του έρχεται αντιμέτωπος με το φως. Φως και σκιά. Στοιχεία αλληλένδετα. Το ένα δεν υφίσταται χωρίς το άλλο. Χάρη σ’αυτά τα δύο στοιχεία μπορούμε να αντιληφθούμε τις εκφάνσεις της ύλης, να δημιουργήσουμε εικόνες που αποθηκεύονται στη μνήμη και γίνονται όνειρο, γίνονται παραμύθι.

"Η φιγούρα και ο χώρος της"

Αφροδίτη Δάφνου, Υλικά: πενάκι και μαρκαδόροι σε χαρτί, Διαστάσεις: 23,5 x 17cm.

 Σε μια προσπάθεια προσδιορισμού του χώρου και εναρμόνησης αυτού με τη φιγούρα, επιχειρώ να αποδώσω τις δύο αυτές ενότητες, αντιμετωπίζοντας το ένα ως συνέχεια του άλλου.