Η τέχνη του Κωνσταντίνου Γρηγοριάδη διερευνά και
προσδιορίζει τις συνέπειες που αναδύονται από τις ταχείες αλλαγές των
επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων στην “κατασκευή” του σύγχρονου σώματος, εαυτού και ταυτότητας.
Βασισμένο στην ιδέα της αποδόμησης η οπτική γλώσσα και επικοινωνία αναφέρεται
σε έναν μετακαταστροφολογικό, βιομηχανικό κόσμο, συνδυάζοντας χαρακτηριστικά
πολυπολιτισμικών, μυθολογικών πτυχών.
