Ο,ΤΙ ΕΠΙΜΕΝΕΙ /Τhat which persists . Γιατί η αναγνώρισή των μορφών δεν ολοκληρώνεται ποτέ με την πρώτη θέαση.Τεκμήρια/Β από τη συνεκθεσιακή παρουσίαση των Χ. Κοντοσφύρη, Θ. Μακινατζή, Γ. Πανταζή και Κ. Σολάκη, στην Γκαλερί Λόλα Νικολάου, στη Θεσσαλονίκη, από τις 8 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

ΙΙ. Η κηλίδα και η ανάσχεση της αναγνώρισης

Κάθε μορφή, για να υπάρξει ως διακριτή παρουσία, προϋποθέτει ένα όριο. Το όριο αυτό μπορεί να είναι το περίγραμμα που συγκρατεί μια χρωματική επιφάνεια, η αντίσταση ενός υλικού σώματος ή τα τοιχώματα ενός περίκλειστου χώρου. Σε κάθε περίπτωση, δεν απομονώνει απλώς κάτι από τον κόσμο. Οργανώνει τη σχέση ανάμεσα σε ό,τι περιέχεται και σε ό,τι μένει έξω, ανάμεσα σε ό,τι γίνεται ορατό και σε ό,τι διαφεύγει. Το περίγραμμα δεν περιγράφει μόνο αυτό που αναγνωρίζουμε ως μορφή· δημιουργεί συγχρόνως την αβεβαιότητα για εκείνο που παραμένει πέρα από αυτήν.

Ο,ΤΙ ΕΠΙΜΕΝΕΙ / Τhat which persists Τεκμήρια Α από τη συνεκθεσιακή παρουσίαση των Χ. Κοντοσφύρη, Θ. Μακινατζή, Γ. Πανταζή και Κ. Σολάκη, στην Γκαλερί Λόλα Νικολάου, στη Θεσσαλονίκη, από τις 8 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

 

Ο,ΤΙ ΕΠΙΜΕΝΕΙ / WHAT PERSISTS
Η περίκλειστη μορφή, τα επίπεδα και η διάχυτη συνάφεια του χώρου

Τέσσερις διαφορετικές εικαστικές γλώσσες, του Κοντοσφύρη, του Μακινατζή, του Πανταζή και του Σολάκη, συναντιούνται γύρω από ό,τι επιμένει να υπάρχει: ένα άνθος που ανοίγει μέσα στα αγκάθια και στο μαύρο, μια χρωματική έκταση που δεν σταθεροποιείται σε τοπίο, ένα μπλε μεταλλικό φύλλο ανάμεσα σε ανοίγματα φωτός, ένας ήχος που απομακρύνεται και σβήνει. Κάθε παρουσία διατηρεί κάτι από τη συνοχή της, ενώ εκτίθεται στο φως, στη σκιά, στην απόσταση και στην κίνηση ενός βλέμματος που αναζητά την αφή και ανακαλεί την υλικότητα των πραγμάτων.

Τhat which persists Συνεργατική εικαστική έκθεση των Χάρη Κοντοσφύρη, Θωμά Μακινατζή, Γιώργου Πανταζή και Κώστα Σολάκη, στην Γκαλερί Λόλα Νικολάου, στη Θεσσαλονίκη. Εγκαίνια: 8 Οκτωβρίου 2026.

 

Ο,ΤΙ ΕΠΙΜΕΝΕΙ / ΤΗΑΤ WHICH PERSISTS

Τέσσερις διαφορετικές εικαστικές γλώσσες, του Κοντοσφύρη, του Μακινατζή, του Πανταζή και του Σολάκη, συναντιούνται γύρω από ό,τι επιμένει να υπάρχει: ένα άνθος μέσα στα αγκάθια, μια φωνή που διασχίζει τη σιωπή, ένα ίχνος που αρνείται να χαθεί. Ανάμεσα στη φύση, τη μνήμη και την ανθρώπινη παρουσία, οι τέσσερις καλλιτέχνες αναζητούν εκείνες τις εύθραυστες μορφές ζωής που παραμένουν, μεταμορφώνονται και επανεμφανίζονται. Ό,τι επιμένει δεν είναι απαραίτητα αυτό που μένει ίδιο· είναι αυτό που, παρά τη φθορά, εξακολουθεί να βρίσκει έναν τρόπο να γίνεται ορατό.

Η επιμονή αυτή δεν απευθύνεται μόνο στο μάτι. Ο Φινλανδός αρχιτέκτονας και θεωρητικός Juhani Pallasmaa, στο βιβλίο του Τα μάτια του δέρματος, υποστηρίζει ότι ο δυτικός πολιτισμός έχει υποτάξει τις αισθήσεις στην κυριαρχία της όρασης. Θεωρεί ότι η εμπειρία μας φτωχαίνει όταν ξεχνάμε πως γνωρίζουμε τον κόσμο και με την αφή, την ακοή, το βάρος και την κίνηση του σώματος.

Η Διαφάνεια των αηδονιών, συνεργατική εικαστική εγκατάσταση της Σοφίας Αντωνακάκη στο κτίριο του αγροτικού συνεταιρισμού ο Πελεκάνος, Πρέσπα 1-20/09/2026

 

Η Διαφάνεια των αηδονιών

Πρέσπα: Τοπίο, Μνήμη και η Ηθική της Ορατότητας : Η Διαφάνεια των αηδονιών.Εκαστική συνεργατική  εγκατάσταση στο κτίριο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πελεκάνου στην Πρέσπα

Εγκαίνια 1 Σεπτεμβρίου και ώρα 7 Διάρκεια μέχρι της 20 Σεπτεμβρίου. 

 Η εικαστική εγκατάσταση «Η Διαφάνεια των αηδονιών» προσεγγίζει την Πρέσπα ως έναν τόπο όπου η φύση, η μνήμη, η ιστορία και η ανθρώπινη παρουσία συνυπάρχουν και αλληλοδιαμορφώνονται. Το έργο αναπτύσσεται μέσα από διαφορετικά εκφραστικά μέσα: βίντεο, γλυπτική, ζωγραφική, ήχο, κεραμική και περφόρμανς.

Αφετηρία του έργου είναι η θέση ότι «η διαφάνεια δεν σημαίνει καθολική ορατότητα, αλλά επιλεκτική θέαση». Ο τόπος δεν αποκαλύπτεται ποτέ ολόκληρος· γίνεται αντιληπτός μέσα από ίχνη, ήχους, αποσπάσματα, μνήμες και διαφορετικές οπτικές. Η εγκατάσταση επιχειρεί έτσι να μετατρέψει την πράξη της θέασης σε διαδικασία προσοχής, ακρόασης και επανερμηνείας.

Αηδονιών Διαφάνεια Πρέσπα: Τοπίο, Μνήμη και η Ηθική της Ορατότητας. Αναγγελία προσχέδιου συνεργατικής έκθεσης Σεπτεμβρίου. Προμελέτη απο την Σοφία Αντωνακάκη και Χάρη Κοντοσφύρη

«Η διαφάνεια δεν σημαίνει καθολική ορατότητα, αλλά επιλεκτική θέαση».

Η εγκατάσταση «Διαφάνεια: Η περίπτωση των αηδονιών» διερευνά τη σχέση ανάμεσα στον τόπο, τη μνήμη και την αντίληψη, έχοντας ως αφετηρία την Πρέσπα.

Ο τόπος προσεγγίζεται ως φυσικό τοπίο και ιστορικό τεκμήριο, αλλά κυρίως ως ένα ζωντανό πεδίο, μέσα στο οποίο η φύση, η ανθρώπινη παρουσία και ο χρόνος συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν.

Η εγκατάσταση δεν επιδιώκει να ανασυστήσει την Πρέσπα ως μια ολοκληρωμένη εικόνα. Δημιουργεί τις συνθήκες μιας βιωματικής σχέσης μαζί της.

Η Δεσκάτη στην στράτα των Αηδονιών. Εικαστικές και μουσικές δράσεις. Πολυχώρος τέχνης και πολιτισμού "Αντώνης Ι. Πέτσας" 18 Αυγούστου 2026

                                             

Η στράτα των αηδονιών