H τέχνη δεν γνωρίζει σύνορα, είναι πέρα
από τόπο κι από χρόνο. Αναμοχλεύει και συμπυκνώνει πάθη, λάθη, προβληματισμούς,
δημιουργεί στιγμές, είναι στιγμές...Η γέννηση της Documenta βρίσκεται
αρκετά χρόνια πίσω, στη δεκαετία του 1950. Η Ευρώπη ξεκινούσε τη νέα πορεία της
αφήνοντας πίσω τα σκοτεινά χρόνια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου προσπαθώντας να
γιατρέψει τις πληγές της σε κάθε επίπεδο. Η Γερμανία, μια χώρα διαιρεμένη σε
Ανατολική και Δυτική Γερμανία, τραβούσε πια το δικό της δρόμο με το βλέμμα στο
μέλλον
Στο Κάσελ, μια πόλη του γερμανικού βορρά
γεννιέται η πρωτη Documenta
(1955) συνεχίζοντας την πορεία της ως σημέρα αγκαλιάζοντας τη δυτικοευρωπαϊκή
μοντέρνα τέχνη και διάγοντας σημαντικότατο πολιτισμικό έργο.
Φέτος
οι δρόμοι της Documenta διασταυρώνονται με τους δρόμους της Αθήνας. Δύο τόποι
διαφορετικοί, με διαφορετικές πολιτιστικές και κοινωνικές προσλαμβάνουσες
ενώνονται δημιουργικά κάτω από το όραμα της τέχνης με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τρόπο.
Η Αθήνα, η παλιά αρχαία ελληνική μητρόπολη, μετατρέπεται σε μια ευρωπαϊκή
μητρόπολη τέχνης φιλοξενώντας σημαντικές εκθέσεις, performances και δράσεις υπό την σκέπη
της Documenta 14. Πολλοί
δημόσιοι χώροι, Μουσεία, ιστορικές τοποθεσίες, εκθεσιακοί χώροι και Ιδρύματά
της συμμετέχουν σε αυτή με ποικίλες εκδηλώσεις προφέροντας στο κοινό τη
δυνατότητα της επιλογής και της
συνύπαρξης πολλών και διαφορετικών καλλιτέχνών .
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) στην καρδιά της πόλης, θρέφεται από το θόρυβο
και τη βοή της. Συμμετέχει κι αυτό στη Documenta 14. κρύβοντας μέσα του έργα τέχνης καλλιτεχνών με
διαφορετικά πολιτιστικά και πολιτισμικά βιώματα που όμως όλα μαζί συνυπάρχουν
και δημιουργούν την ευρωπαϊκή τέχνη του 2017: Ηans Haacke. Πία Ντάβου, Dan Peterman, Tracy Rose, Beau Dick και
πολλοί αλλοι καλλιτέχνες... μέσα στον λευκό απρόσωπο χώρο του Μουσείου, όπου
συνυπάρχουν ξύλινες μάσκες, αναποδογυρισμένα γραφεία, κουτιά μικρά και μεγάλα
με κάθε λογής μνήμες, τοιχογραφίες, βιντεάκια, χάρτες, διατηρημενο χιόνι από
παλιότερους Ολυμπιακούς αγώνες, λέξεις και μη λέξεις από νήμα, σχέδια της
Ακρόπολης .....όλα μαζί ως απόσταγμα τέχνης και πολιτισμού, το καθένα με τη
δική του ιδιαιτερότητα, με το δικό του μήνυμα να εκφράζει τον δημιουργό του κι
ανάμεσα σε όλα αυτά να περιπλανάται ένα ετερόκλητο χρωματιστό πλήθος που τα
κοινωνεί λαίμαργα μέσα από τις δικές του προσλαμβάνουσες για να πάρει τις
εικόνες τους μαζί του ως αποσκευή τέχνης και να χαθεί μετά από κάποιες ωρες
μέσα στην πολύβουη αχανή πόλη για ακομη μια φορά........
Επιμέλεια,
φωτογραφίες: Πηνελόπη Γαίτη
