Λόγια του μεγάλου Μπόρχες: «Τι θα ήταν ο καθένας μας χωρίς τη μνήμη που κατά μεγάλο μέρος της είναι φτιαγμένη από λήθη, αλλά θεμελιώδης...».
Μνήμη και ιστορία συνυπάρχουν και
αλληλεπιδρούν περικλείοντας εντός τους το μύθο, το γεγονός και την αφήγηση.. Η
καταγραφή του ιστορικού γεγονότος είναι για τους επόμενους χειραποσκευή μνήμης,
επιστημονική πληροφορία, τεκμηρίωση και απόδειξη, συναισθηματικό βάλσαμο. Η
μνήμη λειτουργεί ως πυξίδα προσανατολισμού των ανθρώπινων πράξεων μέσα στο χρόνο
για παρελθόν, παρόν και μέλλον. Επίσης ζυμώνεται με τη ζωή υπερβαίνοντας το
τετριμμένο όριο, γεννιέται μέσα από την ανθρώπινη ψυχή στην ποιητική της έννοια
εγγράφοντας σιωπηρά ό,τι μικρό ή μεγάλο μετατρέποντάς το σε υπέρβαση, αποδοχή,
μοίρα, ανάλογα με τη χώρα, την παράδοση και τους ανθρώπους που τη ζουν
καθημερινά και απλά ως εμπειρία, ως ανάγκη, ως φυγή, ως έλλειψη, ως αντίθεση
και σύνθεση πραγμάτων που χάνονται θολώνοντας και αφήνοντας πίσω τους μικρές
και μεγάλες αποδέιξεις-ίχνη. Dasein: Με τους ανθρώπους να παρίστανται, να
δημιουργούν ίχνη αναζητώντας ταυτίσεις με
το χωροχρόνο τους οριοθετώντας το πετρωμένό τους. Οι πρωταγωνιστές, μικροί και μεγάλοι της ιστορίας,
, επώνυμοι και ανώνυμοι, έχουν ο καθένας το μερίδιό του στην παγκόσμια μοίρα
της ανθρωπότητας. Το πέρασμά τους από τόπους αφήνει σημάδια μικρά και μεγάλα.
Εκπέμπει συνάμα το τραγικό, το διφορούμενο, το παράξενο.. Κι όμως τελικά ίσως
να μη χάνεται τίποτα.
