Τα ξεχασμένα παιχνίδια της Δήμητρας Σιατερλή

«Η υστεροφημία είναι μια πλευρά του θεατή», έλεγε ο Marcel Duchamp.[i] Ήμασταν θεατές στις διαδρομές της δουλειάς της Δήμητρας Σιατερλή στην μεγάλη αίθουσα θεωρητικών. Υπάρχει μια ακαθόριστη στιγμή στην αφήγηση ζωής κάποιου όπου ο κύκλος κλείνει και ξανανοίγει σχεδόν αμέσως. Αυτό γινόταν συνέχεια στην παρουσίαση της Δήμητρας. Μου το είχε μάθει ο Βαγγέλης Μπραγιάντσης, πρόκειται, για ένα μικρό δυσαναπλήρωτο κενό που λείπει σε κάθε διαδρομή που επιχειρείς, είτε με αυτοκίνητο είτε περπατώντας είτε ακόμα και με τη γλώσσα. Το κενό είναι αδιάβατο για όποιον καταλάβει αυτήν την επανάληψη των κύκλων όπου γίνεται μια ιδιαίτερη στιγμή όταν δεν ξέρεις ακριβώς ποιος είσαι, που είσαι και γιατί είσαι εκεί. Η εργασία της Δήμητρας θα μπορούσε να είναι η διάσχιση ενός εύθραυστου κατωφλίου. Ψάχνει έντονα να διατυπώσει μορφές από το μετερίζι των πολιτισμών. Καταλήγει να είναι ένα έντονα λελογισμένο κατασκεύασμα πάνω στο ρυθμό της ζωής με αφορμή αρχέτυπα μετεριζικής πολιτισμικής ζωής. Όλη της η δουλειά είναι ένας επίμονος διακανονισμός με το κενό που ακολουθεί η οριοθέτηση μιας φόρμας κάνοντας λίγο ασαφές το δίλημμα των επαναλήψεων του δυσαναπλήρωτου κενού των κύκλων. Αυτό το κενό περιγράφεται ως κάτι που σου διαφεύγει σε μια διαδρομή και επιστρέφεις ξανά κάνοντας ένα είδος κύκλου για να το διαπιστώσεις και η συνεχής αυτή επανάληψη σε οδηγεί στη συνείδηση ενός δημιουργικού υπαρξιακού κενού. Εκτιμώ ιδιαίτερα τους ανθρώπους που μπαίνουν σε αυτή τη συνείδηση και καταλήγουν σε φαινόμενα γαλήνης που νικάει πάντα την ανησυχία.

Χάρης Κοντοσφύρης

Ομόνοια, 12/02/2011

---

[i] Duchamp Marcel, Ο μηχανικός του χαμένου χρόνου, Άγρα, Αθήνα 2008.

Κερατέα 2010: Νέες χωρικές εμπειρίες αντίστασης και υποκειμενοποίησης

Η εισήγηση του Πάρκου στην εκδήλωση για την Κερατέα

Κερατέα, 12 Δεκέμβρη 2010: δυο χρόνια μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008, που μετασχημάτισαν τη χωρική εμπειρία της Μητρόπολης της Αθήνας, η ιστορία δεν έκλεισε. Όσοι βιάστηκαν να ξεμπερδέψουν με το ρεύμα της «εξέγερσης» και να ελέγξουν «θάβοντας» τις νέες ροές του στον υποτιθέμενο λάκκο της καθημερινής παθητικότητας που καλλιεργούν τα μίντια και η πολιτική σκηνή –κοινοβουλευτική και μη– του κυρίαρχου λόγου ενός κράτους-καταπιεστή, ενός αλλότριου μεγαμηχανισμού ρύθμισης των απωλειών της κρίσης του παγκόσμιου κεφαλαίου, ενός «ξενιστή»-οργανισμού ελέγχου της κοινωνικής πραγματικότητας και απονέκρωσης της ανθρώπινης δημιουργικότητας, έπεσαν «έξω». Το ρεύμα αυτό–υπόγειο–που ενώνει την κραυγή του «φτάνει πια!» και κυλάει στα αυτοδιαχειριζόμενα πάρκα της πόλης, στις συλλογικότητες που οργανώνονται συνεχώς, στα ανταλλακτικά παζάρια που φύτρωσαν και εδραιώθηκαν στην καταναλωτική μας πραγματικότητα, στις καθημερινές αντιστάσεις σε χώρους εργασίας και μη, αυτό το υπόγειο ρεύμα εκρήγνυται τώρα στην Κερατέα, μεταλλάσσοντας μια για πάντα την κοινωνική πραγματικότητα μιας κοινότητας που φαίνεται εδώ και ένα μήνα-αν και μακριά από κάθε τηλεοπτική και έντυπη προβολή–να ζει και να αντιστέκεται στα οδοφράγματα της οδού Λαυρίου.

Η συνέχεια στο http://parkingparko.blogspot.com/

Το πανούργο χέρι του ακτιβιστή

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 Είναι εμπειρία να σε χωρίζει μια εμβληματική απόσταση από τις δυνάμεις καταστολής. Καθώς ο αγώνας των κατοίκων της Κερατέας εντείνεται, επανεφευρίσκεται όχι απλώς το κουράγιο να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου αλλά και αμυντικά επιθετικά όπλα όπως ακτίνες λέιζερ σε συνδυασμό με σφεντόνες. «Απογυμνωμένη» ζωή[i] οδηγεί πολλούς ανθρώπους να διαπραγματεύονται κινηματικά, να θυσιάζονται με αναρίθμητους τρόπους σε μια παράφορη Αναρχία για να καταλήγουν από την καταστολή να απολαμβάνουν παρόν και μέλλον σαν περιθώριο αυτονομίας.

Χάρης Κοντοσφύρης

Βερανζέρου, 12/02/2011

---

[i] Giorgio Agamben, Homo sacer. Κυρίαρχη εξουσία και γυμνή ζωή, Scripta, 2005, http://www.biblioasi.gr/product_info.php?products_id=158110

MOViE HOSTEL

Ο Μάρτιν Έϊμις εικάζει στο βιβλίο του: Το βέλος του χρόνου, «Αφού είμαι γιατρός ότι κάνω εγώ γιατρεύει. Έτσι και εγώ αφού είμαι ζωγράφος ότι κι αν κάνω ζωγραφίζεται»

Οι πρώτοι τρεις μήνες στη Φλώρινα ήταν πυρετικοί. Όχι όμως και τρομακτικοί. Φαίνεται πως αυτό σχετίζεται με την προσωπικότητά μου και αυτών που συνάντησα. Απόχτησα μια νέα προσωπικότητα ή ξεφορτώθηκα την παλιά; Βρήκα σπίτι, ένα διαμέρισμα στο ποτάμι. Το νέο διαμέρισμα έχει ένα μόνο δωμάτιο σε μέγεθος της κρεβατίνας της γιαγιάς Μυρσίνης. Αντίθετα από τα προηγούμενα σπίτια μου, αυτό εδώ δεν έχει προσωπικότητα. Είναι μια στενωπός αγέλαστη, αποστειρωμένη και άβαφτη. Όταν μπαίνω δεν βγάζω τα παπούτσια, πιστεύω ότι σε λίγο θα φύγω. Δεν καταφέρνω να αφεθώ στην αίσθηση του χώρου.

Κατεβαίνω στην πόλη. Δεν αποφεύγω τα στέκια των φοιτητών αλλά όποτε βρεθώ σε κάποιο από αυτά τους βλέπω να μπαίνουν ένας-ένας και να κουρνιάζουν στα τραπέζια με ησυχία. Τις περισσότερες φορές δεν κρατώ το κεφάλι σκυμμένο. Συλλογίζομαι ορθοκέφαλα. Αφού το σπίτι δεν με χωρά θα μετακομίζω συνέχεια. Την λύση την έδωσε η Ρένα και η Βαρβάρα με το Movie Hostel που μου αντηχεί εξίσου όμορφα ως Move hostel. Μια ζωή αφιερωμένη στο κινηματογραφικό έγκλημα, στα ουρλιαχτά, στα φώτα που αναβοσβήνουν, την φρίκη της νύχτας, στα περιγράμματα του ανθρώπινου χιούμορ. Αυτή η μετακινούμενη φιλοξενία του Movie Hostel φορτοεκφορτώνει την μοναχικότητα. Στις δύο πρώτες δοκιμαστικές προβολές έφυγαν όλοι πεζοί ως χρήστες της πόλης, ως ηθοποιοί του δρόμου και όλοι κουβέντιαζαν: «Μην τα βάζετε μαζί μας. Εμείς απλώς γκρεμίζουμε ή εμείς απλώς ανάβουμε φωτιές ή εμείς απλώς ανοίγουμε τρύπες τους τοίχους ή εμείς απλώς σκορπίζουμε όμορφα αχρησιμοποίητα σκουπίδια». Ναι φτάνουμε με όλους τους τρόπους εκεί που τερματίζουμε στο ανθρώπινο σώμα. Εκεί κατοικώ.

http://moviehostel.blogspot.com/

Χάρης Κοντοσφύρης

Ελευθέρου Ανθρώπου στο Σαντορινιό στην Άνω Γλυφάδα, 10/02/2011

Για να είσαι ευγενικός, κάποτε ήσουν αγενής

Η δημιουργία δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα. Η δημιουργία είναι η λειτουργία μιας τρύπας σε όποιο τοίχο. Αλλά που υπάρχει τοίχος για να ανοίξουμε τρύπες; Το 3ικαστικό 3ργαστήριο της Καλών Τεχνών της Φλώρινας είναι αθέατο, είναι υπόγειο, εύοσμο, ο βόθρος της Λέσχης σίτισης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Μπορεί να θέλεις εκεί να ξεκινήσεις τους πρώτους εικαστικούς σου αυτοσχεδιασμούς αλλά κανείς δεν μπορεί να ζήσει εκεί πραγματικά. Η ουσία, το νόημα είναι μαζεμένα στην ισχνή τηγανίλα της Λέσχης. Ο Ζαζ κοιτά το κτήριο συγκινημένος, ξαναμμένος από έναν ακατάληπτο ματαιωμένο έρωτα. Νεαροί ζωγράφοι τον πλησίαζαν καθαρίζοντας τα μπογιατισμένα δάκτυλα τους με μια πατσαβούρα. Όταν βγαίνουν από το υπόγειο να λιαστούν μοιάζουμε με ποντίκια, αρουραίους του πνεύματος, αγριεμένους αστούς περικυκλωμένους από τοπία. Έτσι η ζωή μας πετυχαίνει να κινούμαστε ανάμεσα στους ανθρώπους της πόλης, στον ασβεστωμένο αστικό χώρο, γιατί αυτό συμβαίνει, το τσιμέντο επικαλύπτεται από διάφορα είδη ασβεστοσοβάδων και στα ανοιχτά αντιδραστικά τοπία του φαραγγιού του ποταμού Σακουλέβα. Συχνά νοιώθεις ότι είσαι ο λάθος άνθρωπος, στο λάθος μέρος και σε λάθος χρόνο. Ο Φιλίπ, ο Σερέ, ο Σορτ και ο Ζαζ δραπέτευσαν από την λαθότητά τους στο διπλανό οροπέδιο του ποταμού Εριγών στα Μπίτολα. Εκεί χασμουρήθηκαν και ξεκούρασαν την τελική δημιουργία μιας κοινωνίας που δεν κοιμάται αλλά συντρόφευε.

Χάρης Κοντοσφύρης

Μπίτολα, 4/02/2011

Blind Visual Artist Pete Eckert Makes Photographs Without Seeing

Τυφλός Φωτογράφος.

http://www.petapixel.com/2011/02/08/blind-visual-artist-pete-eckert-makes-photographs-without-seeing/

Συγνώμη για τα αγγλικά..Αξίζει πραγματικά να δείτε το βιντεο.

http://www.peteeckert.com/photos.php

Νίκος Ζαρωνάκης

Τα έργα του Νίκου Ζαρωνάκη είναι εικόνες που πηγάζουν απο μέσα του.Βλέποντας μέσα απο τα μάτια του αντιλαμβανόμαστε την ζωγραφική του ατμόσφαιρα.Ο ρομαντισμος που εκπέμπει κάθε εργο του οδηγεί τον θεατή ν'ανακαλύψει τον εσωτερικό κόσμο του Νίκου.

Ο Κεν Ρόμπινσον μιλά για το σχολείο που σκοτώνει τη δημιουργικότητα

Ο Σερ Κεν Ρόμπινσον κάνει μια διασκεδαστική και έντονα συγκινητική πρόταση για τη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού συστήματος που να γαλουχεί (αντί να υπονομεύει) τη δημιουργικότητα.

http://www.ted.com/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html

Ελληνικοί υπότιτλοι κάτω απο το βίντεο...

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ με τίτλο: «ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟΙ»

Α.Π. 42491 Αθήνα 24 Ιανουαρίου 2011


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Η Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ),
ο Τομέας Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Τμήματος
Αρχιτεκτόνων – Μηχανικών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
και η Μη Κυβερνητική Οργάνωση Ένωση Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ,
οργανώνουν την εκδήλωση:


ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
με τίτλο:
«ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟΙ»


και θέμα

«το ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟ»

Που θα φιλοξενηθεί στο:

11ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
«ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ»

17-20 Μαρτίου 2011
ΖΑΠΠΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ

σε συνδιοργάνωση με το ΤΕΕ, υπό την αιγίδα του Υ.ΠΕ.Κ.Α. και της
Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής του Υπ.
Θαλασσίων Μεταφορών και με τη συνεργασία του Ελληνικού Τμήματος
της UIA και των Αρχείων Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου
Μπενάκη.


Μόνιμο αίτημα των καλλιτεχνών και των ανθρώπων της τέχνης, το απρόβλεπτο,
εμπεριέχει την διαρκή και εναγώνια επιδίωξη για πρωτοτυπία ιδεών και μέσων
έκφρασης. Ιδιαίτερα στον 20ο αιώνα, έγινε στόχος των σημαντικότερων δημιουργών
και καλλιτεχνικών ομάδων που επεδίωξαν μέσα από πρωτότυπες δράσεις και μορφές
να ανοίξουν άλλους δρόμους στο φαντασιακό της κοινωνίας.

ΣΤΟΧΟΣ: Στα πλαίσια ενός διαγωνισμού για αρχιτέκτονες και εικαστικούς κατά τον
οποίο θα επιλεγούν οι τριάντα (30) αξιολογότερες προτάσεις που θα συμμετέχουν
στην έκθεση «Παντελώς Άγνωστοι», επιχειρείται να έρθουν στο προσκήνιο νέοι
καλλιτέχνες μέχρι 30 ετών οι οποίοι με την πρωτοτυπία των ιδεών και των προτάσεών
τους θα καταδείξουν πιθανές νέες τάσεις της σύγχρονης ελληνικής τέχνης τη 2η
δεκαετία του 21ου αιώνα.

Ειδική επιτροπή θα καταλήξει στις 30 συμμετοχές εικαστικών καλλιτεχνών, τα έργα των
οποίων – ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, κολάζ, βίντεο και εγκαταστάσεις-θα
παρουσιαστούν στα πλαίσια του 11ου ΠΑΣ. Στην τελική φάση θα προκύψουν μέσα
από την παραπάνω διαδικασία τρείς νικητές, οι οποίοι θα βραβευτούν. Ειδικότερα ο
πρώτος νικητής θα βραβευτεί και θα πραγματοποιήσει μία ατομική έκθεση με δαπάνη
της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Ένωση Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ.

Δείτε το σχετικό έγγραφο με τους όρους Συμμετοχής. Για περισσότερες πληροφορίες οι
ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στην Οργανωτική επιτροπή του 11ου ΠΑΣ
(επιτροπή παράλληλων εκδηλώσεων).

Καταληκτική Ημερομηνία Υποβολής Προτάσεων: Παρασκευή 18.02.2011.


ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ: Βρυσακίου 15 & Κλάδου, Ένωση Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ:
Μοναστηράκι, 10555 Αθήνα. Αλ. Σούτσου 18, 10671 Αθήνα.
Τηλ.: 2103215146 – 7, Τηλ.: 2103616254,
e-mail: sadas-pea@tee.gr , e-mail: paremvassi@ath.forthnet.gr,
URL: www.sadas-pea.gr. URL: www.koinoniapoliton.gr

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ "ΧΡΟΝΟΣ-ΜΝΗΜΗ"

Εντεκα νέοι εικαστικοί κάνουν στάση στη Ελευσίνα, μιά πόλη που το όνομάτης είναι συνυφασμένο με το μύθο και το μυστήριο. Οι έννοιες του χρόνου και της μνήμης, που μοιάζουν να αιωρούνται πάνω από το βιομηχανικό τοπίο, κέντρισαν το ενδιαφέρον, πυροδότησαν τη φαντασία και έδωσαν το έναυσμα στους καλλιτέχνες να το προσεγγίσουν δημιουργικά.
Τα εγκαίνια της έκθεσης έγιναν στις 31/01/2011. Διάρκεια έκθεσης μέχρι και 27/02/2011.
Ωρες λειτουργίας καθημερινά, εκτόςΔευτέρας , το πρωί 10:00-14:00 και το απόγευμα 17:00-21:00. Η εκθεση πραγματοποιείται στο πολιτιστικό κέντρο " Λ. Κανελλόπουλος".
Δ/ΝΣΗ: Δραγούμη 37-παραλία Ελευσίνας. Λεωφορεία από Πειραιά 845 , από Αθήνα-Πλ. Κουμουνδούρου - Α16/Β16.