Η Ευρώπη, από λίκνο του πολιτισμού, μοιάζει σήμερα με έναν κοινό ηλεκτρικό λαμπτήρα που μετά βίας παραμένει αναμμένος, φωτίζοντας το μηγοφαγωμένο κουφάρι των ίδιων της των επιτευγμάτων. Κάτω από το μαρμαίρον φως, ο πολιτισμός γίνεται ένα ακόμη κρανίο στα χέρια του Άμλετ, όπου η τοκογλυφική ανάγκη για ενέργεια λειτουργεί ως παρασκήνιο ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.
