Ζωή είναι η μήτρα του θανάτου!
Η καλομάνα πάνω στο στρώμα με την γεύση του Θεού στο στόμα. Ο ιστός της zωής τρεμόπαιζε να σπάσει και η ψυχή της κελαρυστό ποτάμι γοργο-διάβαινε στην πεδιάδα της άλλης όχθης. «Πολύτιμος ο Θάνατος του δικαίου» κι όμως δεν το άντεχα. Ήθελα να φωνάξω, να κτυπηθώ, να σκίσω τα τζιγέρια μου εμπρός στην θέα της ύστατης της ώρας. Μα εκείνη με συγκράτησε. Σιγανή μαλακιά η φωνή της.
