Εικαστική συνέργεια γύρω από την ολοβάθη, μακρόσυρτη υδατογραφία των Πρεσπών της Σοφίας Αντωνακάκη
Τα όρια των Αηδονιών
Η εγκατάσταση και η παρουσίαση του εικαστικού έργου θα πραγματοποιηθούν στην Αίθουσα Παλαιού Παρθεναγωγείου Έδεσσας, στο πλαίσιο του 33ου Εικαστικού Μήνα Μαΐου, από 23 έως 29 Μαΐου 2026.
Εγκαίνια: 23 Μαΐου, στις 20:00. Διοργανώνεται από τον Φιλοπρόοδο Σύλλογο Έδεσσας «Μέγας Αλέξανδρος», υπό την αιγίδα του Δήμου Έδεσσας.
Η μεγάλη υδατογραφία των 30 μέτρων αναπτύσσεται ως ένα πανοραμικό πεδίο θέασης, όπου το βλέμμα κινείται αδιάρρηκτα κατά μήκος της λιμναίας περιμέτρου της Πρέσπας. Το τοπίο δεν αποδίδεται ως στατική εικόνα, αλλά ως συνεχές οπτικό πεδίο μακρόσυρτης πινελιάς — μια ροή «μ᾿ ἀστροφεγγιὲς ὁλόβαθες» και «φεγγαρομαλάματα», όπου το νερό και ο ουρανός, ηλιάγγιχτα, συναντώνται σε έναν ορίζοντα γεγονότων. Εδώ, το βλέμμα διασχίζει «τριανταφυλλιὰ χαράματα», ενώ η εικαστική επιφάνεια λειτουργεί σαν μια οπτική αναπνοή, όπου η φύση μετασχηματίζεται σε ρευστή αφήγηση αηδονισμάτων, μουσικοτοπίων και κιναισθητικής παρουσίας. Σαν να «βρέχει οὐρανὸς σὲ μιὰ μεριὰ κι᾿ ἠλιοφωτάει στὴν ἄλλη», η ζωγραφική κινείται ανάμεσα στο φως και τη σιωπή, στα περάσματα της προσφυγιάς, στις καταβόθρες των εκτοπισμών και στα σιωπηλά ασκηταριά των πελεκάνων.
Το έργο κορυφώνεται στο Παρθεναγωγείο της Έδεσσας, όπου η υδατογραφία μετασχηματίζεται σε συνεργατική εγκατάσταση της Σοφίας Αντωνακάκη με τους Χριστόφορο Γεωργιάδη. Χάρη Κοντοσφύρη, Νίκη Παλούμπη και Χρύσα Τσαλκούτη. Εκεί, η φωνή του τοπίου αποκτά σώμα και ρυθμό· «τοῦ λαρυγγιοῦ δονεῖται ἀψηλά ἡ φουσκωμένη φλέβα», και «ὁ ἀχὸς ἀνεβαίνει, ὅλο καὶ πιὸ μεστώνει», διαποτίζοντας την εικαστική επιφάνεια.
Ηχοτοπία, ηχοποιητική μουσική και περφόρμανς ενεργοποιούν τον χώρο, επεκτείνοντας την αναγνώριση «από σπιθαμή σε σπιθαμή» του βλέμματος. Οι ήχοι λειτουργούν ως αόρατα νήματα που διασχίζουν τη μεγάλη υδατογραφία και εκβάλλουν συμβολικά στις όχθες της λίμνης Πρέσπας, καθώς «τὸν ἀγέρα, ξέχειλον ἀπὸ ἡδονές, ματώνει» η ένταση της εμπειρίας. Το τοπίο παραμένει ορατό — και γίνεται ακουστό, ποιητικά Βαρναλικό.
Υδατογραφία / Ηχοτοπία: Σοφία Αντωνακάκη. Ηχητική σύνθεση – μουσική σύνθεση : Χριστόφορος Γεωργιάδης. Κατασκευές /
Αλληλεπίδραση
: Χάρης Κοντοσφύρης. Κιναισθητική επιτέλεση / Φωνητικά / πλεκτική : Νίκη Παλούμπη
Ενδυματολογία μαλακών γλυπτών: Χρύσα Τσαλκούτη
Χάρης Κοντοσφύρης
για λογαριασμό της συνέργειας
Βιογραφικά σημειώματα των συνεργών.
Η Σοφία Αντωνακάκη είναι εικαστικός που δραστηριοποιείται στη φωτογραφία, το βίντεο και τις πολυμεσικές εγκαταστάσεις. Σπούδασε βίντεο και φωτογραφία στο Mainz της Δυτικής Γερμανίας (1983–1989). Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 παρουσιάζει έργα που συνδέουν το τοπίο της Φλώρινας με την ποιητική και τη μνήμη. Δημιούργησε το ντοκιμαντέρ «Η Φλώρινα των Τεχνών και των Παθών», το οποίο προβλήθηκε στη Φλώρινα και στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, ενώ συμμετέχει σταθερά στο project «Ψυχή στο Λαιμό» και στην εικαστική ομάδα Εν-Φλω. Έχει παρουσιάσει έργα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει διακριθεί με βραβεία, μεταξύ των οποίων το πρώτο βραβείο στην Osten Biennale of Drawing (2020) και στη Μπιενάλε Σχεδίου Osten (2023).
Ο Χριστόφορος Γεωργιάδης είναι επί πτυχίω καλλιτέχνης του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και σπουδαστής μουσικής στο Ωδείο Φλώρινας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, όπου παρακολουθεί ανώτερα θεωρητικά και πιάνο. Γεννήθηκε στη Φλώρινα το 2002 και η καλλιτεχνική του πρακτική αναπτύσσεται στο πεδίο της διασταύρωσης μουσικής και εικαστικών τεχνών. Στο ερευνητικό του ενδιαφέρον διερευνά τη συγκρότηση μιας διαλογικής σχέσης μεταξύ ήχου και εικόνας, όπου το ζωγραφικό μέσο συμμετέχει ενεργά και αλληλεπιδρά με τα μουσικά όργανα. Αναπτύσσει υβριδικές μορφές έκφρασης που συνδυάζουν εικαστική χειρονομία και μουσική επιτέλεση, διερευνώντας τη σχέση ρυθμού, κίνησης και υλικότητας.
Ο Χάρης Κοντοσφύρης είναι Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης και καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών Φλώρινας. Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1965. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Χατζίκου στην Αθήνα και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση στη Γκαλερί Δεσμός το 1992. Στο έργο του χρησιμοποιεί δομικά υλικά, όπως τσιμέντο και βιομηχανικό σίδηρο, δημιουργώντας εγκαταστάσεις in situ που ενεργοποιούν τη συμμετοχή του θεατή. Διερευνά τη σχέση μορφής, υλικότητας και οπτικής αντίληψης, με συστοιχίες κοινωνικών και ανθρωπολογικών πεδίων. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε ατομικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις και από το 2010 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, εστιάζοντας στη μεταγνωστικότητα, τη διαδραστικότητα και τις συνεργατικές πρακτικές.
Η Νίκη Παλούμπη είναι εικαστικός και επί πτυχίω καλλιτέχνιδα του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα. Γεννήθηκε στην Πάτρα και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική, παρακολουθώντας τετραετή εκπαίδευση βιολιού στο Δημοτικό Ωδείο Πατρών. Στην εικαστική της πρακτική διερευνά την αρχαία τέχνη της ύφανσης ως διαδικασία κίνησης και ηχητικής εμπειρίας. Η ύφανση αντιμετωπίζεται ως επιτελεστική πράξη, όπου κάθε χειρονομία δημιουργεί ρυθμό και σχέσεις. Το υφαντό αναδεικνύεται ως «κοσμικός ιστός» που συνδέει λεπτοφυείς ποιότητες και καταγράφει τη διαδικασία δημιουργίας, συνδυάζοντας ήχο, κίνηση και μορφή σε ενιαία εικαστική εμπειρία.
Η Χρύσα Τσαλκούτη είναι εικαστικός και επί πτυχίω καλλιτέχνιδα του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών στη Φλώρινα. Έχει ολοκληρώσει σπουδές στο σχέδιο μόδας στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ Θεσσαλονίκης και διερευνά τη σχέση ενδυματολογίας και εικαστικής πρακτικής. Στο έργο της χρησιμοποιεί το ύφασμα και τις υλικότητές του, αξιοποιώντας τη χειρωνακτική διαδικασία ως βασικό μέσο έκφρασης. Μέσα από τη μεταμόρφωση του υφάσματος σε μορφή και χώρο αναπτύσσει αφηγήματα που σχετίζονται με το σώμα, την κίνηση και τη μνήμη. Η πρακτική της συνδυάζει στοιχεία γλυπτικής, ενδυματολογίας και εγκατάστασης, διερευνώντας την υλικότητα ως φορέα εμπειρίας και συμβολισμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου