Διάλεξη της εικαστικού Χρύσας Διαμαντοπούλου,«Να είσαι εκεί στις 00:00» την Τρίτη 17 Μαρτίου 2026, στις 11:30,

 "Να είσαι εκεί στις 00:00"

Έχεις ποτέ αναρωτηθεί βαθιά και με ενσυναίσθηση,

πού οδεύει η εικαστική σου η κατεύθυνση;

Λοιπόν, μην παραλείψεις

την πόρτα του Μεγαλέξανδρου ν' ανοίξεις.

Κάτσε αναπαυτικά 

και ετοιμάσου ψάρια να δεις πολλά.

Σε υπόγεια, κουζίνες και τεράστιες τραπεζαρίες,

μην περιμένεις πολλά λόγια και κουβενταρίες.

Μέσ' στα πιατάκια τους κείτονται νεκρικά,

μα για λύπηση δεν θα κάνω κουβέντα καμιά.

Σε περιμένω να βιώσεις μια κατάσταση που δεν περιγράφεται, 

οπότε να είσαι εκεί την ώρα που αναγράφεται.

Οι οδηγίες σαφέστατες. Σε περιμένω εσένα και όλους σας την Τρίτη 31 Μαρτίου και ώρα 12:00 στην αίθουσα, για να παρουσιάσω την πτυχιακή μου, αλλά πολύ περισσότερο να συζητήσουμε ανοιχτά και αφιλτράριστα για ό,τι σας απασχολεί περί του θέματος, να ανταλλάξουμε απόψεις και ιδέες.

Χρύσα Διαμαντοπούλου  

  

Στο πλαίσιο του κύκλου διαλέξεων του 3ου Εικαστικού Εργαστηρίου του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών (ΤΕΕΤ) του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, την Τρίτη 17 Μαρτίου 2026, στις 11:30, θα πραγματοποιηθεί διάλεξη της εικαστικού Χρύσας Διαμαντοπούλου, η οποία θα παρουσιάσει τη διπλωματική της εργασία με τίτλο «Να είσαι εκεί στις 00:00». Η πτυχιακή της εργασία, με τίτλο «Το Γίγνεσθαι-έντονο, Γίγνεσθαι-Ψάρι, Γίγνεσθαι-Ανεπαίσθητο», αποτέλεσε μια εγκατάσταση μακάβριας κωμωδίας στο χώρο της παλιάς κουζινοτραπεζαρίας της οικοκυρικής σχολής Αγία Όλγα στη Φλώρινα.

Η εγκατάσταση αναπολεί το «Γίγνεσθαι» και εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους οι διάφορες καταστάσεις μετασχηματίζονται σε μια διαδικασία συνεχούς ροής και διάχυσης, μακριά από τις παραδοσιακές έννοιες της αρχής, της σύνθεσης και του τελικού σκοπού. Σχετικά με τη συγκεκριμένη εγκατάσταση, η αναφορά στο « Γίγνεσθαι-έντονο, Γίγνεσθαι-Ψάρι, Γίγνεσθαι-Ανεπαίσθητο» (παράφραση στον Ντελέζ Γκουανταρί ) μπορεί να προσεγγιστεί μέσα από την έννοια του υποκειμένου-πλατώματος, όπου οι μορφές της ύπαρξης προσφέρονται θυσιαστικά σε άλλα όντα για την αυθυπαρξία του κόσμου όλου.

Ο σαρκασμός και η υποτελή στάση υποδεικνύουν μια άλλη σχέση με την εξουσία, ενώ η σάτιρα, κοντά στον Αριστοφανικό χλευασμό, αφήνει τον «ευνοούμενο» άνθρωπο μετέωρο, εντός ενός κόσμου που συνεχώς μεταλλάσσεται και αναδιαρθρώνεται.

Η διάλεξη είναι ανοιχτή στο κοινό και θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα «Μέγας Αλέξανδρος» του ΤΕΕΤ. Θα μεταδοθεί επίσης εξ αποστάσεως μέσω του συνδέσμου: https://uowm-gr.zoom.us/j/98934765452.

 Βιβλιογραφία 

Ντελέζ, Ζιλ & Γκουαταρί, Φελίξ. Χίλια Πλατώματα: Καπιταλισμός και Σχιζοφρένεια (Τόμος 1). Μετάφραση: Γιώργος Χουλιάρας. Εκδόσεις: Εκδόσεις Νησίδες (2011).
Στον πρώτο τόμο του έργου, οι Ντελέζ και Γκουαταρί αναλύουν τη διάρθρωση του κόσμου μέσα από την έννοια του γίγνεσθαι, των ρευστών και ανοιχτών δομών, που οδηγούν στην αποδόμηση των κατηγοριών της παραδοσιακής σκέψης. 

Ντελέζ, Ζιλ. Χίλια Πλατώματα: Κεφάλαιο Καπιταλισμός και Σχιζοφρένεια (Τόμος 2). Μετάφραση: Γιώργος Χουλιάρας. Εκδόσεις: Εκδόσεις Νησίδες (2012).
Στο δεύτερο τόμο της σειράς Καπιταλισμός και Σχιζοφρένεια, ο Ντελέζ εξετάζει τη σχέση του καπιταλισμού με τις έννοιες της σχιζοφρένειας, της διάσπασης και της συνεχιζόμενης δημιουργίας νέων "πλατωμάτων", έννοιες που αφορούν στην πολλαπλότητα και την αποδόμηση των παραδοσιακών κατανοήσεων της πραγματικότητας. Το έργο είναι θεμελιώδες για την κατανόηση της αντιφατικής και ρευστής φύσης των κοινωνικών και ατομικών διεργασιών.

 

 

Δημόσια τοποθέτηση: Τρεις παρατηρήσεις για τη δουλειά της Χρύσας Διαμαντοπούλου

1. Γίγνεσθαι-έντονο
Το γίγνεσθαι-έντονο αποτελεί την πρώτη αποσταθεροποίηση της μορφής. Το υποκείμενο παύει να ορίζεται από σταθερές ιδιότητες και αρχίζει να λειτουργεί ως πεδίο εντάσεων. Δεν υπάρχει «εγώ» ως ουσία, αλλά βαθμοί έντασης. Το σώμα μετατρέπεται σε πεδίο δυνάμεων και όχι σε οργανωμένη μορφή, σε μια κίνηση προς το Σώμα χωρίς Όργανα. Το έντονο δεν είναι συναίσθημα, αλλά αντιληπτικό ερέθισμα, μια καθαρή διαφορά δυναμικού: νεκρό σαν ζωντανό, θυσιασμένο σαν αδικημένο, κατακρεουργημένο για βρώση, άταφο, άπληστο, αφάγωτο.

2. Γίγνεσθαι-ζώο-ψάρι
Το γίγνεσθαι-ψάρι δεν σημαίνει μίμηση του ψαριού. Δεν «γίνομαι ψάρι», αλλά πάσχω ως ψάρι. Η διαδικασία αυτή συνοδεύεται από απώλεια της σωματικής υπόστασης, από τη θυσία και τη σφαγή, από τη συντροφή και τον αποδεκατισμό. Το σώμα αποκτά γευστική υπόσταση, μια υλικότητα που μεταφράζεται σε οσμή και γεύση, σε «ψαρίλα», σε μια σχεδόν ακατέργαστη αισθητηριακή εμπειρία. Το ζώο εδώ δεν είναι μορφή αλλά αμορφία, μια κατάσταση διάλυσης της οργανωμένης σωματικότητας.

3. Γίγνεσθαι-ανεπαίσθητο
Αυτό αποτελεί το πιο ακραίο σημείο. Το υποκείμενο χάνει την αναγνωρισιμότητά του. Δεν εξαφανίζεται, αλλά γίνεται περιβάλλον, γίνεται ροή, γίνεται μαγειρείο. Το γίγνεσθαι-ανεπαίσθητο είναι η πλήρης διάχυση στο πεδίο. Δεν υπάρχει πλέον «ποιος», υπάρχει μόνο το συμβάν. Το τραπέζι των συν-τρόφων Χάρης Κοντοσφύρης  30/3/2026